எழுத்து
முத்தங்கள் பூக்கும் மரம்: கண்ணகன் கவிதைகள்
குறுக்கும் நெடுக்கும் இழைகளாக உடல்களைப் பின்னி அமைந்திருக்கும் பெருவலையின் மையத்தில் பாம்புகளின் சிரசுகள் எல்லாம் ஒன்றிணைந்து ஒரு சிலந்தியைப்போலாகிக் காத்துக்கிடக்கின்றன. சலித்துவிட்ட நிலமும் நீரும் விலகி பறப்பதற்குப் பழகிக்கொண்டிருக்கும் பச்சைத் தவளைகளுக்குச் சிறகுகள் முளைக்கத் தொடங்கியிருப்பதற்கும் முன்னதாகவே. * பகல் நதியில் நீர்க்கோழிக் குஞ்சுகளின் விளையாட்டுச் சுவடுகள் அப்போதைக்கப்போதே அழிந்துகொண்டிருந்தன விலக்கப்பட்டவனின் கனவுகளைப்போல. நுணாப்பூ வாசம்கொண்ட வெளிச்சம் வெளியெங்கும் பொழிந்துகொண்டிருக்க இரவு நதியில் பௌர்ணமிக்குள் மிதக்கிறது பாசி. வேளியில் தழைத்திருக்கும் பசுங்கொடியின் நெற்றுக்குள்ளிருந்து வெடித்து விழும் குன்றிமணியின் […]