சிறுகதை
வன்மம்
ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாயிருந்தது அந்த மண்டபம். மண்டபத்துக்குள் யாரோ சில சோம்பேறிகள் ‘மங்காத்தா’ வெட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். வெளித் திண்ணையில் வீராசாமி உட்கார்ந்திருந்தான். வருடக்கணக்காக மழிக்கப்படாத அடர்ந்த தாடியும் மீசையும் முகத்தை மறைத்திருந்தன. நடுவே பீடித்துண்டு புகைந்துகொண்டிருந்தது. உழைத்து உரமேறிப்போன உடம்பு உருக்குலைந்து தளர்ந்து போயிருந்தது. வியர்வைத் துளிகள் பொங்கி அரும்பு கட்டி நின்றன. உச்சி வெயில் கொடுமையாக இருந்தது. எப்போதோ ஒருமுறை மண்டபத்தை வந்தடையும் காற்றும் வெப்பம் மிகுந்ததாய் வறண்டு தாக்கியது. மத்தியான நேரத்து அமைதி எங்கும் வியாபித்துக் கிடந்தது. வீராசாமி […]