சிறுகதை
தனபாக்கியத்தோடே ரவ நேரம்
தனபாக்கியம் ஆத்திரம் தாங்காமல் ஓலமிட்டு அழுதாள். பரட்டைத் தலைமயிர் காதோரங்களிலும் கன்னங்களிலும் தொங்கியது. கண்களிலிருந்து பெருகி வரும் கண்ணீரைக்கூடத் துடைத்துக்கொள்ளத் தோன்றாமல் கத்தினாள். புருஷனோடு சண்டை, வயிற்றெரிச்சல். ‘ஒங்க எழவுங்கள எடுக்க… ஒங்க கருமாந்தரத்துக்க ஒழைச்சி ஒழைச்சிதான் ஓடா பூட்டனேடா! இன்னமும் அடிக்க வர்ரியேடா, பாவி நீ வௌங்குவியா….’ ‘ஒனக்கு இன்னமும் என்னுமோ ஒடம்பு ஊரிக்னுதான் இருக்குது.’ கட்டிலில் குந்தியிருந்தவன் தலையை ஆட்டிக் கறுவினான். ‘யாருக்கு ஊருதுன்னு ஒன்னுந் தெரியல. கேப்பார் மேப்பார் கெடையாதுன்னு நெனைச்சீங்கீறியா… எங்க […]