Tag: கோ.கமலக்கண்ணன்

எழுத்து

அகவிசும்பும் துளிப்புடவியும்: தியோ ஆஞ்சலோபோலஸின் ‘Borders Trilogy’ படங்களை முன்வைத்து.

கோ.கமலக்கண்ணன் · 25.04.22

கலைஞர்கள் அடிப்படையில் கதை சொல்பவர்கள். அசையாத படிமத்தை மட்டும் உருவாக்கும் ஓவியக் கலைஞர்கள்கூட கதையின் விதையைச் சொல்பவர்கள் எனலாம். அதற்கு மனத்தைக் கருவியாகப் பயன்படுத்தி இளக்கி, அசைவுகள் தந்து, உறைவை உருக்கி, நீட்டி ஒரு கதையைப் பரிசாகப் பெற்றுக்கொள்ள கற்பனை வளமிக்க இரசிகர்களால் இயலும். கவிஞர்கள் பன் திசையில் பெருகச் சாத்தியமுள்ள கதைகளின் உக்கிரமான மையத் தருணத்தை மட்டும் சொல்பவர்கள். சொற்களின் கறார்தன்மையால் தேர்ந்த சொற்களுக்கு மட்டுமே இடமளிக்கும் வடிவம் அது. இறகினால் வருடிக்கொண்டே வந்து கடைசி […]

எழுத்து

The White Ribbon: திரைக்கதை (பகுதி 5) – மைக்கேல் ஹனகே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 25.04.22

முதல் பகுதி இரண்டாம் பகுதி மூன்றாம் பகுதி நான்காம் பகுதி 41. உள்ளே / இரவு: செவிலியின் இல்லம், கூடம். செவிலியும் மருத்துவரும் கலவி கொள்கின்றனர். இடைமறிப் பலகையைப் பற்றியபடி அவள் சற்று குனிந்து நிற்க பின்புறத்திலிருந்தபடி அவளைப் புணர்கிறார் மருத்துவர். இருவரும் முழுமையாக உடை அணிந்திருந்தனர். அவள் தன் பாவாடையை மட்டும் சற்று உயர்த்திவிட்டிருந்தாள்.  கலவி முடிந்ததும் அவரை நோக்கித் திரும்பியவள் தன் கைகளால் அவரைச் சுற்றி வளைக்கிறாள். அவளைத் தடுக்காமல் இருந்தவர் மெல்லிய புன்னகையுடன் […]

எழுத்து

சோர்பா என்ற கிரேக்கன் – நீகாஸ் கசந்த்சாகீஸ்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.02.22

என்னைத் துயில் முற்றாக ஆட்கொண்டிருந்தது. நான் விழித்தெழுந்தபோது சோர்பா வெளியே சென்றிருந்தார். குளிரடித்தது. எழவேண்டும் என்று எனக்குத் துளியும் எண்ணமில்லை. என் தலைக்கு மேல் இருந்த புத்தக அடுக்குகளில் துழாவி, என்னுடன் எடுத்துவந்த நூல்களுள் ஒன்றான, எனக்குப் பிடித்த மாலர்மேவின் கவிதைகளை எடுத்தேன். நான் மெதுவாக மனம் போன போக்கில் பத்திகளைத் தேர்வுசெய்து வாசித்தேன். நூலை மூடினேன். மீண்டும் திறந்தேன். இறுதியாகக் கீழே தூக்கிப் போட்டேன். என் வாழ்விலேயே முதல்முறையாகக் குருதியற்ற, மணமற்ற, மானுட சாரமே இல்லாத […]

எழுத்து

The White Ribbon: திரைக்கதை (பகுதி 4) – மைக்கேல் ஹனகே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.02.22

முதல் பகுதி இரண்டாம் பகுதி மூன்றாம் பகுதி 31. வெளியே / இரவு: மாளிகை. விழாப்பந்தங்கள் அணையும் நிலையில் இருக்கின்றன. ஓரிரு விளக்குகள் மட்டும் துப்புரவுப் பணிக்கு உதவியாக ஆங்காங்கே எரிகின்றன. கதவைத் திறந்து வெளிவந்த சீமான் நீண்ட முற்றத்தைக் கடக்கிறார். சற்று தூரம் சென்றதும் கத்துகிறார்.  சீமான் பிரேக்கர்… (விழாவில் பயன்படுத்திய அமர்வுப் பலகைகளைக் களஞ்சியத்தின் உள்ளே அடுக்கிவந்த பத்துப் பன்னிரண்டு பணியாளர்களை வேலை வாங்கிக்கொண்டிக்கிறார் மேற்பார்வையாளர். சீமானை நோக்கி நடந்து வருகிறார்.) சீமான் என் […]

எழுத்து

கார்ல் ஊவ் கிளெனஸ்கார்டின் எனது போராட்டம்: சில குறிப்புகள் – ஜேம்ஸ் லே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 30.01.22

A DEATH IN THE FAMILY நூலின் முதல் வரிகள் எளிய சொற்கள் மூலம் கச்சிதமாக நம் கவனத்தைத் தூண்டிலிட்டு ஈர்க்கின்றன. ‘இதயத்தைப் பொறுத்தவரை, வாழ்தல் எளிமையானது’ என்று தொடங்குகிறது. உடனடியாக இந்தச் சொற்றொடர் ஒரு காதல் கதையின் தேய்வழக்கைப் போல நம்மை ஆரத்தழுவி வெப்பமூட்டி அமைதியளிக்கிறது. இதயம் எளிமையானது என்று நினைத்துவிடுகிறோம். ஆனால் அது ஒரு மடமையான எண்ணம். இதயம் எங்கு வேண்டுமானாலும் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. பகுத்தறிவால் இதயத்தின் தீர்வைக் காண முடியாது. அது […]

எழுத்து

சோர்பா என்ற கிரேக்கன் – நீகாஸ் கசந்த்சாகீஸ்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 30.01.22

நாங்கள் குடிலுக்கு வந்து சேர்ந்ததும் சேராததுமாக மஞ்சத்தில் விழுந்தோம். சோர்பா தன் உள்ளங்கைகளைத் திருப்தியுடன் தேய்த்தார். ’இன்று நல்ல நாளாக அமைந்தது தலைவா. நான் “நல்லது” என்று எதைக் குறிப்பிடுகிறேன் என்று நீங்கள் கேட்க விரும்புவீர்கள். அப்படித்தானே? நான் முழுமையான நாள் என்ற பொருளிலேயே அப்படிக் குறிப்பிடுகிறேன். கொஞ்சம் சிந்தியுங்கள். இன்று காலை பல மைல்கள் தொலைவில் இருக்கும் மடாலயத்தில் மதகுருவிடம் வியாபாரத்தைச் சிறப்பாகச் செய்து முடித்தோம். அவர் நிச்சயம் நம்மைச் சபித்திருப்பார்! அதன்பிறகு கீழிறங்கி நம் […]

எழுத்து

The White Ribbon: திரைக்கதை (பகுதி 3) – மைக்கேல் ஹனகே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 30.01.22

முதல் பகுதி இரண்டாம் பகுதி 21. வெளியே / பகல்: பண்ணை வீட்டுத் திடல் விருந்து தடபுடலாக நிகழ்கிறது. மக்கள் உரக்க ஆடிப் பாடி மகிழ்கின்றனர். சிறுவர்கள் அங்குமிங்கும் ஓடி ஆடுகின்றனர். இளைஞர்கள் அரிவையர் முன்பு தம்மை மிடுக்காகக் காட்டிக்கொள்கின்றனர்; சண்டையிட்டும் கொள்கின்றனர். மங்கையர் குழுக்களாகச் சேர்ந்து அலர் பேசுகின்றனர். சில உழவர்கள் நிலக்கிழாரைச் சுற்றி நட்புணர்வுடன் பேசுகின்றனர். அவர்கள் பேசுவது நமக்குக் கேட்கவில்லை.  நரம்புத் தளர்ச்சிகொண்ட சீமானது மனைவி இந்தக் கும்பல்களைக் கடந்து எதையோ பார்க்கிறாள். […]

எழுத்து

The White Ribbon: திரைக்கதை (பகுதி 2) – மைக்கேல் ஹனகே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.12.21

முதல் பகுதி 11. உள்ளே / பகல்: மர அறுப்பு ஆலை. உழவனின் மூத்த மகன் ஃபிரான்ஸ் தன் தாயின் மரணம் தொடர்பான தடயம் ஏதும் கிடைக்குமா என்று தேடுகிறான். அவனுடன் 16 வயது மதிக்கத்தக்க அண்டை வீட்டுக்காரரின் மகன் மாட்டியும் துணை இருக்கிறான். மர அறுப்பு ஆலை ஆற்றினருகே இடிந்துவிழும் நிலையில் இருந்த ஒரு கட்டடம்.  விபத்து நிகழ்ந்தபோது அங்கிருந்த ஃபிரான்ஸிடம் அந்த இடத்தைச் சுட்டிக் காட்டுகிறான் மாட்டி. மாட்டி இந்த இடம்தான். கவனமாக நட. […]

எழுத்து

வசீலி கிராஸ்மேன்: இருபதாம் நூற்றாண்டின் தல்ஸ்தோய் – ஆரோன் லேக் ஸ்மித்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 25.11.21

சோவியத் ஒன்றியம் உதிரி எழுத்தாளர்களாலும் இதழாசிரியர்களாலும் நிறுவப்பட்ட அரசாங்கம் என்றே நினைவுகூரப்பட வேண்டும். வேறு சொல்லில் அதைக் கொடுங்கனவு என்றும் குறிப்பிடலாம். துண்டுப் பிரசுரர்கள், தன்னிச்சையான கொள்கையாளர்கள், விமர்சகர்கள், சிறு பத்திரிகை வெளியீட்டாளர்கள், கவன ஈர்ப்புக்காகக் கருத்திடுபவர்கள், திருட்டுக் கலைஞர்கள், தம்மைத் தாமே தொழிலாளர் ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் என்று அழைத்துக்கொண்ட தோல்வியடைந்த கவிஞர்கள் – ஒருவரோடு ஒருவர் உரசி நித்தியமாகப் போரிட்டபடி இருக்கும் முழு முற்றான இலக்கியவாதிகள் ஆகியோர் அதன் பங்களிப்பாளர்கள்.  தொடக்க கால சோவியத் ஒன்றியத்தை நாம் […]

எழுத்து

The White Ribbon: திரைக்கதை (பகுதி 1) – மைக்கேல் ஹனகே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 25.11.21

1. உள்ளே / பகல் : பண்ணை நிலத்தில் இருக்கும் குதிரைவித்தைப் பள்ளி : அண்மை ஷாட்களின் மாண்டேஜ்கள்.  ஒருவன் வித்தைக் குதிரையை ஓட்டுகிறான். நம்மால் அவனது முகத்தைக் காண முடியவில்லை. அவனது சப்பாத்துகள், தார்க்குச்சி, சாட்டை, விரைத்த கடிவாளம், நுரைதோன்றும் குதிரையின் வாய், அவ்விலங்கினை முன்னகர்த்தும் இயக்கம் ஆகியவற்றை மட்டுமே காண முடிகிறது. செவியில் குளம்படிகளின் மெல்லிய சப்தமும் வேகமாக உச்சரிக்கப்படும் குதிரையோட்டியின் ஆணைகளும் நம் செவியில் விழுகின்றன. அதன் பின்னர் நாம் ஒரு மென்குரலைக் […]

எழுத்து

பெண்ணாழியில் பரலென மூழ்குதல்: ஜெ.பிரான்சிஸ் கிருபாவின் “கன்னி”

கோ.கமலக்கண்ணன் · 28.09.21

இலக்கியத்தில் படைப்பாளியின் உணர்ச்சியே ஊற்றுக்கண். அது எழுத்து ஊடகத்தின் வாயிலாகப் பல்வேறு கோணங்களில் சிந்திச் சிதறி கதாபாத்திரங்களுடைய உணர்ச்சிகளின் தொகுப்பினால் ஆன நிறமாலை ஒன்றை உருவாக்குகிறது. ஆசிரியரால் மிகுந்த கவனத்துடன் கட்டமைக்கப்பட்ட பகுதிகளும் நனவோடை எழுத்துமுறையில் தன்னியல்பாக எழுந்துவந்த வர்ணனைகளும் பிரித்தறியவியலாதபடி அதில் விரவியுள்ளன. வாசகரின் உணர்ச்சிகள் அகக்கண்ணாடியில் படும் படைப்புக் கிரணங்களின் உணர்ச்சிகளைப் படிந்துகொள்ள அனுமதிப்பதன் வாயிலாகவும் வாசகரின் கற்பனை ஆற்றல் காரணமாகவும் இலக்கியப் படைப்புகள் முழுமை அடைகின்றன. எனவே இலக்கியத்தில் உணர்ச்சிகள் மூன்று நிலைகளில் […]

எழுத்து

சவச்சீலை – முன்ஷி பிரேம்சந்த்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 29.08.21

குடிசைக்கு வெளியே அணைந்து போன தீக்குழிக்கு முன்பாக தந்தையும் மகனும் அமர்ந்திருந்தனர். உள்ளே பேறுவலி கண்ட மகனின் இளம் மனைவி, புத்யா அவ்வப்போது இதயத்தைக் கிழிக்கும் கூரிய ஓலங்களை அவர்களுக்கு அனுப்பித் துணுக்குற வைத்தாள். அவள் வலியால் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை அவ்வோலமே அறிவித்தது. கடுமையான குளிர் இரவு. எங்கும் உறைவு நீக்கமற நிறைந்திருந்தது. அந்தக் கிராமத்தை இருள் மெல்ல மெல்ல மொத்தமாக விழுங்கியிருந்தது. ‘இவள் உயிர் பிழைப்பாள் என்று தோன்றவில்லை’ என்றார் கிஷு. ’இந்த நீண்ட நாள் முழுவதும் […]