Tag: கே.ஜி.ஜார்ஜ்

பல முக்கியமான திரைப்பட ஆக்கங்களில் ஒளிப்பதிவாளராகப் பங்காற்றியவர் வேணு. முன்னறியிப்பு, கார்பன் போன்ற படங்களை இயக்கியவர். அவர் கே.ஜி.ஜார்ஜுடன் இணைந்து பணியாற்றிய காலங்களைப் பற்றிச் சொல்லிக்கொண்டு வருகையில், ஒன்றை மிக முக்கியமாகக் குறிப்பிட்டார். படப்பிடிப்பில் ஒரு காட்சி எடுத்து முடித்த பிறகு வேணுவிற்கு அது சம்பந்தப்பட்ட வேறு ஒரு ஷாட் எடுக்கலாம் என்று தோன்றியிருக்கிறது. அதை அவர் ஜார்ஜிடம் சொல்லுகிறார். ஜார்ஜ் சில கணங்கள் யோசித்துவிட்டு, புன்னகையுடன் கைகளை விரித்து ‘எதற்காக?’ என்கிறார். ஆம், எதற்காக! அதை […]

முறை தவறும் உறவுகளைப் பற்றிக் கதை சொல்லும் போக்கிற்கு எதிர் விளைவுகள் உண்டு. கே.ஜி.ஜார்ஜின் மற்றொராள் (1988) என்கிற படத்தின் தலைப்பேகூட ஒரு விதமான பதற்றத்தை ஏற்படுத்தும். இந்தக் கதை சொல்லப்பட்ட முறையால் சீண்டப்பட்டு வெகுண்டவர்கள் இப்போதும் இருக்கிறார்கள். மறைத்து வைக்கப்பட வேண்டிய, மழுப்பிக்கொண்டு நகர்ந்துவிட வேண்டிய அவலங்களை அவ்வப்போது துணிச்சலாக உரையாடி வந்ததால்தான் அந்தச் சாக்கில் மலையாளப் படங்கள் என்கிற பெயரில் பிட்டுப் படங்கள் எல்லாம் முளைத்து வந்தன. (அந்த இண்டஸ்ட்ரி செயல்பட்டதே சென்னையில் இருந்துதான் […]

நண்பன் ஒருவன் இருந்தான். பெரிய துணிச்சலோ சாகசங்களோ அறியாத ஒருத்தன்தான். பிழைத்துக்கொண்டு சென்று பணத்தில் முழ்கிக் காணாமல் போனவன். நான் சொல்கிற நேரத்தில் டிரைவராக இருந்தான். ஒரு நாள் நள்ளிரவில் எங்களைச் சந்திக்க வந்தான். காரில் ஒரு இளம்பெண் இருந்தாள். ஒளிந்து இருந்தவளின் முகம் பார்த்தோம். போஷாக்கு பார்ட்டி. திக்கு தெரியாமல் ஏர்போர்ட்டில் நின்று முழித்துக்கொண்டிருந்ததாகவும் நைசாகப் பேசி தள்ளிக்கொண்டு வந்துவிட்டதாகவும் பெருமையாகச் சொன்னான். இப்போது நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம்? கேங்க் ரேப் செய்துவிட்டு மர்டர் […]

முழு துஷ்டனாக உருமாறிவிட்ட பேபிச்சாயன் என்கிற பேபியை அவனது உறவினரும், அந்த ஊரின் சர்ச் பாதருமான கோபி, அவனை முழுமையாக வளைத்துவிட முடியும் என்கிற நம்பிக்கையில் இறுதிக் கேள்வியாக ஒன்றைக் கேட்கிறார். “நீ உன் குடும்பத்தின் மீது அன்பாக இருக்கிறாய் அல்லவா?“ பேபி இல்லை என்கிறான். அவர் துணுக்குறுகிறார். மேலே பேசுவதற்கு வழியே இல்லை. பதற்றத்துடன் “ஏன் அப்படி?“ என்கிறார். “என்னிடம் யாரும் அன்பாயில்லை. நானும் இல்லை” என்கிறான் அவன். எப்படிப் பார்த்தாலும் இதுதான் கதையின் மையப்புள்ளி. […]

அரசியல் ஒரு சாக்கடை என்பதெல்லாம் போதாது. ஆயிரமாயிரம் இடுக்குகளும் சிடுக்குகளும் உள்ள மனித வாழ்க்கை என்கிற பிரம்மாண்டமான சக்கரத்துக்கு முன்னால் அது ஒன்றுமேயில்லை. எங்குமே யாராவது யாரையாவது சுரண்டித் தின்னுகிறார்கள், பிடுங்கித் தின்னுகிறார்கள், காலில் விழுந்தோ கழுத்தைப் பிடித்தோ தின்று முடிக்கிறார்கள். அது ஒரு துறை. அதற்குள் நல்லது செய்துவிடலாம் என்று நினைத்து விடுகிறவன் புகுந்துவிட முடியாது. அவன் விரட்டப்படுவான். இவைகளையெல்லாம் உலகின் ஒரு பக்க நியதி, இப்படி நடக்கத்தான் செய்யும் என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். வீராப்பு […]

ஒரு திரைப்படம் பார்த்து நிறைகிற திருப்தியை கே.ஜி.ஜார்ஜின் பெரும்பாலான படங்கள் நமக்குக் கொடுக்காது. ஏற்கனவே பலமுறை நினைவு செய்துகொண்டபடி அவர் நம்முடைய நிம்மதியைப் பிடுங்கிக்கொள்பவர். “ஆதாமின் விலா எலும்பு” (Adaminte Vaariyellu, 1983) நான் கூறுவதைக் காட்டிலும் தீவிரமானது. படத்தில் எங்கேனும் ஆசுவாசத்தின் வெளிச்சப் புள்ளி தட்டுப்படுவதேயில்லை. தற்போது வந்த இந்தியன் கிச்சன் படத்துக்கான உத்வேகம் இங்கிருந்து தொடங்கியிருக்கலாம். முன்பு பலமுறை பார்த்து இருந்ததுதான், படம் தொடங்கின அடுத்த கணம் சுகாசினி, ஸ்ரீவித்யா ஆகியோரின் முகங்களின் வழியே படம் […]

“சார், சினிமாவில் சினிமாவா?“ என்றொரு முகச்சுழிப்பு உண்டு. என்ன பிரச்சினை என்று கேட்கப்போனால் முதலில் ராசி இல்லை என்ற பதில் வரும். எந்தப் படங்களும் ஓடியதில்லை என்று ஒரே வீச்சு. அப்படி இல்லையே என்று துவங்கி நாம் இருவர், சர்வர் சுந்தரம், சினிமாப் பைத்தியம், ஏணிப்படிகள், நட்சத்திரம் என்று பட்டியல் போட முற்பட்டால், இறுகின முகத்துடன் சினிமாவில் சினிமா வேண்டாம் என்று காரணம் கூறாமல் மறுத்துவிடுவார்கள். ராசியில்லை போன்ற இன்ன பிற சொல்லாடல்கள் பற்றி என்ன சொல்லுவது? […]

தீமை எங்கிருந்து புறப்படுகிறது? உலகில் மனிதராக வாழ வேண்டியிருக்கிற யாருக்குமே எப்போதேனும் ஒரு கட்டத்தில் இந்த வியப்பு எழாமலிருக்க வாய்ப்பில்லை. அது ஒருவேளை தன்னைக் குறித்தாக இருக்கலாம் அல்லது நேரடியாகப் பாதிக்கப்பட்ட மூச்சுமுட்டலில் மனம் விதும்பும்போது, அல்லது அநீதிகளால் பிதுக்கப்படும்போது “என்ன இது, இப்படி” என்கிற ஆயாசம் உண்டாகலாம். ஒரு காரணமும் சொல்லாமல் தம்மைப் பார்த்து நிற்கிற எவ்வளவோ விரோதங்களைப் பலரும் தினம் தினம் எதிர்கொள்கிறார்கள். காந்தியைக் கொன்றவனின் மனம் என்ன என்பதை நம்மில் பலரும் உணரவே […]

நல்ல விஷயங்களைப் பார்த்தால் சிலருக்குச் சும்மா இருக்க முடியாது. அதை நாசம் செய்துவிட்டுத்தான் அடங்குவார்கள் என்கிற பொருளில் வருகிற ஒரு வசனம் உண்டு. சதயம் படத்துக்காக எம்.டி.வாசுதேவன் அதை எழுதினார். ‘கோலங்கள்‘ (1981) என்கிற இந்தப் படத்தின் அடிப்படை அம்சம் இதுதான்.  மனிதன் எப்படியிருப்பான் என்பதைக் கணிக்க முடியாது. அவனுடைய பிறப்பு, வளர்ப்பு, வாழ்க்கைச் சூழ்நிலை எல்லாம் சேர்ந்து அவனை என்னவாக உருட்டித் திரட்டி கூட்டத்தில் தூக்கி எறிந்திருக்கிறது என்பதைப் பிறர் அறிய மாட்டார்கள். அப்படி நூறு பக்கத்தில் […]

வாழ்வில் துயர்கள் வருவதுண்டு. சில துயர்கள் நின்று நிலைத்துவிடுவதும், வந்த சுவடு தெரியாமல் மறைந்து போவதும் எல்லாம் உண்டு. பிறப்பின் அடியிலிருந்து, மரணத்தின் முடி வரையில் தொடர்ந்து வருவதற்கு நம்மோடு இணைந்துகொள்ளும் துயரை என்ன செய்ய முடியும்? பிறந்த கணம் அநாதைகளாகி விடுகிற குழந்தைகளை எண்ணிப் பார்க்கலாம். அவைகளில் இருந்து பலரும் உலகையே ஆளக்கூடிய தளத்துக்கு வந்துவிட்டிருந்தாலும், அவர்களுடைய மனதில் குழிந்து விழுந்த பள்ளம், பின்னொரு காலத்தில் எதை முன்னிட்டும் நிரம்புவதில்லை. மேள (1980) என்கிற இந்தப் […]

ஸ்வப்னாடனம் படத்தைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அதற்கு அப்புறம் ஜார்ஜ் சில படங்களைச் செய்தார். மண்ணு (1978) போன்ற படங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். எனினும், தற்போதைய ஒரு வசதிக்காக உள்கடல் (1979) என்கிற படத்தில் இருந்து கட்டுரையைக் கொண்டுசெல்லலாம் என்று படுகிறது. எந்தத் திக்கில் இருந்து பார்த்தாலும் உள்கடல் மிக முக்கியமான படம். அது நல்ல ஆரம்பமாக இருக்கும் என்று நினைப்பது அதனால்தான். மற்றும் ஜார்ஜை அறியாதவர்களுக்கு இந்தப் படத்தின் மூலம் அவருடைய முகம் தெளிந்து வந்துவிடும். உள்கடல் என்கிற […]

தபலா அய்யப்பனுக்குள் இருப்பது என்னவாக இருக்கும் என்கிற யோசனை விட்டபாடில்லை. நான் முதன்முதலில் பார்த்த கே.ஜி.ஜார்ஜின் படம், ‘யவனிகா’தான். பரத் கோபி வருவார், போவார், யாருடனும் இணக்கமில்லை. முறைப்பும் உறுமலுமாக அவரை எங்கேயும் இருக்கவிடாமல் செய்து, குடி தினங்களால் தன்னையே விரட்டிக்கொண்டிருக்கிற அவன் யார்? ஒரு முறை பார்த்த படம், அடுத்த முறை பார்த்து இன்னும் சற்று விளங்கிக்கொள்ளும் வரையில் எனக்குள் ஒரு தழும்பு போலவே கிடந்தது. ஜார்ஜ் நல்ல படம் எடுப்பவர் அல்ல, யாரையும் பாதிக்கிற […]