Category: எழுத்து

எழுத்து

பல்தஸாரே ஸில்வாண்டேவின் மரணம் – மார்சல் ப்ரூஸ்ட்

இல. சுபத்ரா · 27.07.21

“அட்மீடஸின் சுற்றத்தினரை அப்பல்லோ இரட்சித்ததாகக் கவிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். போலவே, உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு மனிதனும் முட்டாள் வேடம் தரித்திருக்கும் கடவுள்தான்” — ரால்ஃப் வால்டோ எமர்ஸன். 1 “அப்படி அழவேண்டாம் அலெக்ஸிஸ். ஸில்வானியாவின் மதிப்பிற்குரிய பிரபு உனக்கு ஒரு குதிரை தருவாராய் இருக்கும்.” “பெரிய குதிரையா பெப்போ, அல்லது சிறியதா?”  “திரு கார்டினியோவினுடையதைப் போல பெரியதாய்த்தான் இருக்கும். சரி, இப்படி அழாதீர்கள்…. அதுவும் உங்களது பதிமூன்றாவது பிறந்த தினத்தில்!”  ஒரு குதிரை கிடைக்கப்போகிறது என்கிற நம்பிக்கையும் தனக்குப் […]

எழுத்து

தமிழ்ச் சிறுகதையின் திருமூலர்: கு.அழகிரிசாமியின் கதைகளில் தொன்மம்

மானசீகன் · 27.07.21

எந்தக் கலைப் படைப்பும் அந்தரத்திலிருந்து கிளம்பி வருவதில்லை. ஏற்கனவே நிலைகொண்டிருக்கும் மரபுகளும் தொன்மங்களும் ஒரு படைப்பாளனின் நனவிலி மனதை ஆட்கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது. மகத்தான படைப்பாளர்களின் படைப்புகளில் அவர்கள் வாழும் மண், பேசும் மொழி சார்ந்த தொன்மங்கள் கண்டிப்பாக இடம்பெற்றிருக்கும். தமிழில் புனைவெழுத்தின் முன்னோடியாகக் கருதப்படும் புதுமைப்பித்தன் பல தொன்மக் கதைகளையும் எழுதியிருக்கிறார். அவருடைய ‘ சாப விமோசனம்’, ‘அகல்யா’ போன்ற கதைகள் இராமாயணத் தொன்மத்தையும், ‘அன்றிரவு’ மாணிக்கவாசகர் வரலாறையும், ‘சிற்பியின் நரகம்’, ‘கபாடபுரம்’ ஆகியவை தமிழ் வரலாறு […]

எழுத்து

நாவல் மரம் – மோனிக்கா அரேக் தே நியாக்கோ

லதா அருணாச்சலம் · 27.07.21

நீ தாயகம் திரும்புகிறாய் என்னும் செய்தியை நமது பக்கத்து வீட்டு மம்மா அத்திம் சொல்லக் கேள்விப்பட்டேன். அவரை உனக்கு நினைவிருக்கிறதல்லவா? நாமிருவரும் கைகளைக் கோர்த்துக்கொண்டோ, குதித்தபடியோ, ஓடிப்பிடித்து விளையாடிக்கொண்டோ பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் அவரைப் பற்றிப் பேசியவாறே செல்வோம். மக்காச்சோளத்தை மொய்க்கும் எறும்புகள் போல அவரது வாய் வார்த்தைகளின் மீது இயங்கிக்கொண்டே இருக்கும். ஒஹ்! அவருடைய ஓயாத க்வாக்- க்வாக்- கவாக்- வாயைப் பற்றித் தெரிந்திருந்தாலும் தன்னுடைய இயந்திரத் துப்பாக்கி போன்ற வாயால் படபடவென வார்த்தைகளைப் பொழிந்து […]

எழுத்து

அன்றாடத்தின் கற்பிதம்: தமிழ்த் திரைப்படங்களில் உள்ளூர் நாயகர்கள்

ஸ்டாலின் ராஜாங்கம் · 27.07.21

1980களில் பல்வேறு உள்ளூர் அம்சங்கள் திரைப்படச் சட்டகத்திற்குட்பட்டு தமிழ்த் திரை வெளிக்குள் கொணரப்பட்டன. உள்ளூர் நினைவுகளில் நிலைத்துவிட்ட நாட்டார் நாயகர்கள் பற்றிய கதைகளை மையமாக்கி வெளியான படங்கள் அவ்வகையில் முக்கியமானவை. அவற்றுள் இரண்டு போக்குகள் உண்டு. மக்களிடையே வாழ்ந்து வாய்வழிக் கதைகளாக உள்ளவர்களின் வரலாறை வெகுஜன கதையாடலுக்கேற்ப மாற்றி வெளியிட்ட படங்கள் முதல்வகை. கரிமேடு கருவாயன், மலையூர் மம்பட்டியான், சீவலப்பேரி பாண்டி போன்ற படங்களை இந்த வகையில் கூறலாம். இவர்கள் பெரும்பாலும் உள்ளூரில் நிலவிய ஏதோவொரு அதிகாரத்தால் பாதிக்கப்பட்டு […]

எழுத்து

இசையின் முகங்கள் (பகுதி 1): கமல்ஹாசன்

ஆத்மார்த்தி · 27.07.21

1 இசை மானுட வாழ்வின் வினோதம். உணர்வுகளின் துல்லியத்துக்கும் உணர்தலின் நுட்பத்துக்கும் இடையிலான பெருங்கால அலசலை இசை சாத்தியப்படுத்துகிறது. சுயத்தில் மூழ்கிக் கனிந்தபடி திரும்பி வராத பாதையின் இருளே ஒளியெனப் புறப்பட்டுச் செல்கிற தீராப் பயணம் இசை. இருந்த இடத்திலிருந்தபடி நாடோடியின் உலாவலைப் பரிசளிப்பது இசையின் வசீகரம். இசையில்லாத திசையிலிருந்தபடிதான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அழிதல் தொடங்கும். இசையே இறை. இசையின்றி வாழ்வில்லை. “Music is the one incorporeal entrance into the higher world of […]

எழுத்து

மாதா சோறு

ஷாலின் மரியா லாரன்ஸ்  · 27.07.21

தேன் இனிமையிலும் இயேசுவின் நாமம் திவ்விய மதுரமாமே – அதைத் தேடியே நாடி ஓடியே வருவாய் தினமும் நீ மனமே மணி இரவு பதினொன்றரை கடந்தது. பெரிய சர்ச்சுக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் பொரி பட்டாணிக் கடைகளில் இருந்த ஒலிப்பெருக்கியில் பி.சுசீலா தேனைவிட மதுரமான குரலில் இயேசுவைத் துதித்துக்கொண்டிருந்தார். நான் அதைக் கேட்டுக்கொண்டே மிக கோபமாய் அமர்ந்திருந்தேன். சர்ச்சுக்கு நேரெதிரேயுள்ள தோமையார் இல்லத்தில்தான் தங்கியிருந்தோம். மிகவும் மோசமான காலகட்டம் அது. காலேஜ் முதலாம் ஆண்டு சேர்ந்திருந்த நேரம். வீட்டில் […]

எழுத்து

மானுடத்தின் எல்லைகள் – பால்சாக்கின் “தந்தை கோரியோ”

பாலாஜி பிருத்விராஜ் · 27.07.21

ஓர் அழகியல் மரபின் ஆரம்பகாலப் படைப்புகளைப் படிப்பது எப்போதும் ஆர்வமூட்டுவது. வளர்ந்த மூங்கிலைப் பின்சென்று குருத்து நிலையில் பார்ப்பதைப் போன்ற உணர்வு அது. எந்தக் கணு எவ்வாறு முளைத்து வளர்ச்சி பெறப்போகிறது என்கிற சாத்தியத்தை அதில் காணும்போது ஏற்படும் கிளர்ச்சி அலாதியானது. மேலும் அவ்வகையான அழகியல் எழுந்து வருவதற்கான தேவையும் எவ்வகையில் அது முந்தைய வடிவிலிருந்து வேறுபட எத்தனிக்கிறது என்பதை அவதானிப்பதும் ஒரு இலக்கிய வாசகர் அம்மரபைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முக்கியமானது. பால்சாக்கின் படைப்புகள் இலக்கியத்தில் யதார்த்தவாதத்தைத் தொடங்கி […]

எழுத்து

காஃப்காவின் நண்பர் – ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கர்

எஸ்.கயல் · 27.07.21

காஃப்கா எழுதிய நூல்களை வாசிப்பதற்குப் பல வருடங்களுக்கு முன்பே காஃப்காவின் நண்பரும், யூத நாடகக் குழு ஒன்றின் முன்னாள் நடிகருமான ஜாக் கோஹன் மூலமாக அவரை நான் அறிந்திருந்தேன். முன்னாள் நடிகர் என்று நான் ஜாக்கைக் குறிப்பிடக் காரணம் எனக்கு அறிமுகமான போதே அவர் மேடை நாடகங்களில் நடிப்பது நின்றுவிட்டிருந்தது. வார்சாவின் யூத நாடக அரங்குகளில் பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கை முப்பதுகளின் துவக்கத்திலேயே குறைய ஆரம்பித்திருந்தது. ஜாக்கும்கூட நொடித்துப் போயிருந்தார். தன் பகட்டைப் பறைசாற்றும்படியான நாகரீக உடைகளையே அவர் இப்போது […]

எழுத்து

மெல்லிய இடர்

சுரேஷ் பிரதீப் · 27.07.21

உடல் களைத்துப் போயிருந்தது. கோவிட் தொற்று ஏற்பட்ட பிறகு கொஞ்ச தூரம் இருசக்கர வாகனம் ஓட்டினாலும் இந்தக் களைப்பு வந்து பற்றிக்கொள்கிறது. இரண்டு வாரங்களாகிவிட்டன. நான் ஒரு காது மூக்கு தொண்டை மருத்துவரிடம் ஆலோசனை மேற்கொண்டிருந்தேன். அவர் வரச்சொன்ன நாளுக்கு முந்தைய நாளே மருந்துகள் தீர்ந்துவிட்டிருந்ததால் ஒரு நாளுக்கு முன்பே அவரைப் பார்க்கச் சென்றிருந்தேன். அதற்கு ஏதும் சொல்வாரோ என்ற உறுத்தல் ஒரு பக்கம் இருந்தது. ஒரு குறுகலான தாழ்வாரமும் அதை ஒட்டியிருந்த மருந்தகமும் மருந்தகத்துக்குப் பக்கத்திலிருந்த […]

எழுத்து

தாமஸ் மன் ஏன் எழுதினார்? – செஸில் C.H. கலேந்தர்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 27.07.21

1875ல் பிறந்த தாமஸ் மன் (Thomas Mann), இருபதாம் நூற்றாண்டின் தவப்புகழ்பெற்ற ஜெர்மன் எழுத்தாசிரியர். 1929ல் அவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. வெனிஸ் மரணம் (Death in Venice) குறுநாவல், மாயமலை (The Magic Mountain) நாவல் ஆகிய இரு படைப்புகளின் மூலமாக அமேரிக்காவில் நன்கு அறியப்பட்டவர். மன் பற்றி எழுதப்பட்ட வாழ்க்கை வரலாற்று நூல், அதன் ஆசிரியர் பீட்டர் டி மெண்டிலோசனின் (Peter de Mendelssohn) மரணத்தால், 1982ல் முழுமை பெறவில்லை. அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு மன்னுடைய […]

எழுத்து

அகம் சுட்டும் முகம் (பகுதி 3): கே.ஜி.ஜார்ஜின் திரையுலகம்

எம்.கே.மணி · 27.07.21

வாழ்வில் துயர்கள் வருவதுண்டு. சில துயர்கள் நின்று நிலைத்துவிடுவதும், வந்த சுவடு தெரியாமல் மறைந்து போவதும் எல்லாம் உண்டு. பிறப்பின் அடியிலிருந்து, மரணத்தின் முடி வரையில் தொடர்ந்து வருவதற்கு நம்மோடு இணைந்துகொள்ளும் துயரை என்ன செய்ய முடியும்? பிறந்த கணம் அநாதைகளாகி விடுகிற குழந்தைகளை எண்ணிப் பார்க்கலாம். அவைகளில் இருந்து பலரும் உலகையே ஆளக்கூடிய தளத்துக்கு வந்துவிட்டிருந்தாலும், அவர்களுடைய மனதில் குழிந்து விழுந்த பள்ளம், பின்னொரு காலத்தில் எதை முன்னிட்டும் நிரம்புவதில்லை. மேள (1980) என்கிற இந்தப் […]

எழுத்து

அந்தி நேரத்துச் சூரியன் – வில்லியம் ஃபாக்னர்

கார்குழலி · 27.07.21

I இப்போதெல்லாம் ஜெஃபர்ஸனில் திங்கட்கிழமையும் மற்ற நாட்களைப் போலத்தான் இருந்தது. சாலைகள் தளம்பாவப்பட்டு இருக்கின்றன. நிறமற்ற ஊதிப்பெருகிய வெளுத்த திராட்சைக் கொத்துகள் தொங்கும் இரும்புக் கம்பங்களை நிறுவுவதற்காகத் தொலைபேசி மின்சார நிறுவனங்கள் ஓக், மேப்பிள், எல்ம், லோகஸ்ட் போன்ற நிழல்தரும் மரங்களை எல்லாம் வெட்டித் தள்ளுகின்றன. திங்கட்கிழமைக் காலைகளில் நகரின் சலவை நிறுவனம் பளீரென்ற வண்ணத்தில் இருக்கும் சிறப்பு மோட்டார் கார்களில் வலம்வந்து துணிமூட்டைகளைச் சேகரிக்கும். ஒரு வாரத்தின் அழுக்குத் துணி மூட்டைகள் எச்சரிக்கையும் எரிச்சலுமூட்டும் ஒலிப்பான்களின் […]