Category: கவிதை

பேருரு பறவையெலாம்  விசும்பின் அணிகலன். பாறையெலாம்  போகப்போதின்  பூரித்த மாமுலை. நாரையெலாம்  விண்ணை மண்ணில்  விரித்து வைக்கும் வெண்கருணை. ஒளியெலாம்  அன்பின் விந்து. இருளெலாம் சக்தியின் உறக்கம். துலக்கமெலாம்  தூய நற்செய்தி. கரந்தவை காலாதீதக் கல்வி. நரையும் திரையும்  உயிர்ப்பறியா உதிர்இலைகள். துயரெலாம்  இலை கழுவும் மழைக்கரம். மகிழ்வெலாம் மாநிலையின் மெய்ம்முகம். மேவும் மெய்ப்பாடுகள் உள்ளத்து வினைகள். இசையெலாம்  இக்கணத்தின் எழுச்சியலை. மௌனமெலாம் நிறைவின் வளர்பிறை. பேரண்டம்  பிறைக்கணங்களின் உயிர்த்திரள். நானெலாம் நானெலாம் நானிலத்தின் ஓருரு மானுடத்தின் […]

கைப்பிடி தானியத்துக்கு நூறாக வந்தமர்கின்றன சிட்டுக்குருவிகள். ஓ… நூறும் ஆயிரமும் எண்ணக் கூடியவைதாம். பிடிக்குள் இருப்பதுதான் மிரளச் செய்கிறது. * விழாக்களுக்காகத் தங்களை அலங்கரித்துக்கொள்பவர்களால் ஒவ்வொரு கணத்தின் மலர்ச்சிக்காகவும் சிலிர்த்துக்கொள்ள முடிகிறதா… ஒப்பனை நேர்த்தி எக்கணம் வரை… * தனது பட்டத்தைத் தனது வானத்தில் பறக்கவிடுகிறாள் குழந்தை. காற்று அலைக்கழித்தாலும் கைகொட்டிச் சிரிக்கிறாள். வாலறுந்து கிழிந்து கிளையில் சிக்கிக் கிடந்தாலும் துளியும் கவலையில்லை. பட்டத்தின் பட்டம் நூறாயிரம் அவளிடம். செய்யச் செய்யக் கிழியட்டும் என்கிறாள் கிழியக் கிழியக் […]

மகத்தான பாதை கடினமானதல்ல தன் விருப்பற்ற எவர்க்கும்.  ஏக்கம் வெறுப்பு இரண்டும் இல்லாமல் போனால் எவ்வொன்றும் தெளிவோடும் வேடமற்றும் இருக்கும். ஆகச்சிறிய பற்றைப் பிடித்துக்கொண்டால்கூட சுவர்க்கமும் பூமியும் எல்லையற்றுப் பிரிந்து போகும். மெய்மையைக் காண நீங்கள் விரும்பினால் எந்தக் கருத்தையும் ஏற்றோ மறுத்தோ பற்றிக்கொள்ளாதீர்கள் ஒருவர் எதை விரும்புகிறார், எதை வெறுக்கிறார் என்கிற போராட்டம் மனதின் ஒருவித நோயாகும். ஒன்றின் உள்ளார்ந்த அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ளாதபோது மனதின் அடிப்படையான அமைதி குலைவுற்றுப் போகும். அப்பாதையோ பரந்த வெளியாய்ப் பூரணப்பட்டு […]

1. ரோஜாக்கள் என் தோட்டத்தில்,ரோஜாக்கள் உள்ளன:நான் உங்களுக்கு ரோஜாக்களைக் கொடுக்க விரும்பவில்லைஅது நாளை…நாளைக்கு உங்களிடம் தங்கியிராது. என் தோட்டத்தில்,பறவைகள் இருக்கின்றனதமது ஸ்படிகப் பாடலுடன்:நான் அவற்றை உங்களுக்குக் கொடுக்கவில்லை;அவற்றிற்குப் பறந்துசெல்ல இறக்கைகள் உள்ளன. என் தோட்டத்தில்,நல்லதொரு தேன் கூட்டை உருவாக்கிடும்தேனீக்கள் உண்டு:நிமிட நேர இனிமை…நான் அதை உங்களுக்குக் கொடுக்க விரும்பவில்லை! உங்களுக்காக,எல்லையற்றதை அல்லது ஒன்றுமில்லாததைஎது அழியாத ஒன்றோ அதை அல்லது உங்களால் புரிந்துகொள்ளவியலாதஇந்த ஊமைத் துயரை,கொடுப்பதற்கு எதுவுமில்லைஎன்கிற சொல்ல முடியாத சோகத்தை,நித்தியத்தின் ஒரு பகுதியெனநெற்றியில் சுமக்கும் ஒருவருக்குத்தருவதற்கு விரும்பினேன்: […]

1. ஏதோ ஒன்று சிறுகச் சிறுகக்  கற்கண்டை உண்ணும் சில்லெறும்பாகத் தன்னுணர்வைத் தின்னுகிறது ஏதோ ஒன்று. தின்னத் தின்னக் குறையும் தன்னுணர்வு அவ்விடத்தில் நிறையும் ஏதோ ஒன்று. இப்போது இருப்பது  உருண்டு திரண்ட ஒப்பற்ற ஒன்று. எல்லாவற்றையும் தின்றுவிட்ட ஏதுமற்ற ஒன்று. எல்லாவற்றையும் தின்ற பிறகே எதிர்ப்படும் ஒன்று. தன்னைத் தான் சுரந்து தன்னில் தான் திளைக்கும் தன்னற்ற ஏதோ ஒன்று. * 2. அந்தி ஒளி பசந்த அந்தியில் சன்னலோரம் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து சூலுற்ற […]

அடர்ந்த கானகத்தின் நடுவே – ரியோகன் அடர்ந்த கானகத்தின் நடுவே அமைந்திருக்கிறது எனது குடிசை; அங்கே ஆண்டுதோறும் நீண்டுவளர்கின்றன பசுமையான கொடிகள்; அரிதாக ஒலிக்கும் விறகுவெட்டியின் பாடல்களைத் தவிர, மனிதர்களைக் குறித்த கதைகள் ஏதும் காதில் விழுவதில்லை; சூரியன் பிரகாசிக்கும்போது எனது உடைகளைச் சீர்செய்கிறேன்! நிலவு ஒளிரத் தொடங்குகையில் கவிதைகளை வாசிக்கிறேன்! அர்த்தத்தை நீங்கள் அறிய விரும்பினால், அவற்றைத் துரத்திப்போவதை நிறுத்திவிடுங்கள்! * சிறுவனும் முதியவரும் – ஷெல் சில்வர்ஸ்டீன் சிறுவன் சொன்னான், “சில நேரங்களில் நான் […]

வெற்றிடம் – அம்ருதா ப்ரீதம் (Amrita Pritam) இரண்டு இராஜ்ஜியங்கள் மட்டுமே அங்கேயிருந்தன. முதலாவது அவனையும் என்னையும் வெளியேற்றியது. இரண்டாவதை நாங்கள் புறக்கணித்தோம். வெறுமையான வானத்தின் கீழ் நான் நெடுங்காலமாக  என் மேனியின் பொழிவில் மூழ்கிப்போயிருந்தேன். அவனோ தனது ஈரத்தில் அழுகிக்கொண்டிருந்தான். பிறகு வருடக்கணக்கான நேசத்தை விஷத்தைப் போலப் பருகியவன், தனது நடுங்கும் கைகளால் எனது கரத்தைப் பற்றியவாறு சொன்னான் “அதோ,நமக்கு முன்பாக, உண்மைக்கும் பொய்க்குமிடையே  சிறியதொரு வெற்றிடம் இருக்கிறதே அங்கே,  நம் தலைகளுக்கு மேலாக ஒரு […]

குறுக்கும் நெடுக்கும் இழைகளாக உடல்களைப் பின்னி அமைந்திருக்கும் பெருவலையின் மையத்தில் பாம்புகளின் சிரசுகள் எல்லாம் ஒன்றிணைந்து ஒரு சிலந்தியைப்போலாகிக் காத்துக்கிடக்கின்றன. சலித்துவிட்ட நிலமும் நீரும் விலகி பறப்பதற்குப் பழகிக்கொண்டிருக்கும் பச்சைத் தவளைகளுக்குச் சிறகுகள் முளைக்கத் தொடங்கியிருப்பதற்கும் முன்னதாகவே. * பகல் நதியில் நீர்க்கோழிக் குஞ்சுகளின் விளையாட்டுச் சுவடுகள் அப்போதைக்கப்போதே அழிந்துகொண்டிருந்தன விலக்கப்பட்டவனின் கனவுகளைப்போல. நுணாப்பூ வாசம்கொண்ட வெளிச்சம் வெளியெங்கும் பொழிந்துகொண்டிருக்க இரவு நதியில் பௌர்ணமிக்குள் மிதக்கிறது பாசி. வேளியில் தழைத்திருக்கும் பசுங்கொடியின் நெற்றுக்குள்ளிருந்து வெடித்து விழும் குன்றிமணியின் […]

தீந்தெரிவை அகக் கனல் தணிந்த ஞாயிறு தண்ணொளி உமிழும் அந்தியில் அம்மணமாகக் கண்ட உனது ஆகம் எனது காமத்தைக் காட்டித்தந்த காளாமணி விளக்கு. முலைகளில் ஓடிய பைந்தடங்கள் எனது பிறவி ஊன்றிநிற்கும் வேர்க்கோடுகள். உனது செவ்விளமுலையின் இரு கண்களுக்கு  முப்போதும் எப்போதும்  நான் துதி பாடும் கவிஞன். போதுமடி இதுவே நின் மடி துயில தீந்தெரிவையே! * வீமப் பேரொளி விசும்பில்  பிளவற்ற ஒளிச்சுழல்வு. ஒளிப்பெருங்காட்சியில் தனியே காட்சி இல்லை. புள்ளி இடைவெளி விடாது நிறைந்து நிற்கும் […]

கொல்லிப் பாவை காமம் என்பது ஆதியெனில் அது  அகந்தையோ? கன்மமோ? மாயையோ? பதிமை அறியாப் பசுவோ? பசுவில் கனக்கும் பாழோ? அழிபசியோ? ஆனா நோயோ? இரக்கம் மறந்த  மூர்க்கமோ? மிச்சம் நிற்கும்  அச்சமோ? ஒளிக்கும் முந்தைய  குருடோ? இருளின் நித்திய  விரிவோ? காமம் என்பது ஆதியெனில் உதற முடியாத ஊழோ? உள் சுரக்கும் நஞ்சோ? உட்செறிந்த தீங்கோ? ஆதியில் வந்தது காமமெனில் நான் அற்பன் ஆனதில் பிழையுளதோ? * அங்கதம் பொறாமையுறும் முகத்தில்தான்  என்னவொரு பிரகாசம்! என்னவொரு […]

மூத்திரத் திசை மெதுவாக நடந்துசெல்லும்எண்பதுகளின் தொடக்கத்தில் இருக்கும்முதிய ஜோடி கிழவருக்கு அவசரம்தன் மனைவியிடம் சொல்லிவிட்டுசாலையோரம் சென்றுநின்றபடியேஒன்றுக்கிருக்க ஆரம்பிக்கிறார் அவருக்கு முதுகு காட்டிக்கொண்டுநிற்கும் கிழவிக்குவெட்கப் புன்னகை கிழவரின் மூத்திரத்துக்கும்கிழவியின் வெட்கப் புன்னகைக்கும்எதிரெதிர் திசை எனினும்ஈறில்லாத் தொலைவில்ஒன்றையொன்று சந்தித்துக்கொள்ளும் அது மறுபடியும் ஒருநிழற்சாலையாகத்தான் இருக்கும். * முதியவளின் மூத்திரம் வெட்கமறியாது கண்ணகிச் சிலைக்குஎதிர்ப்புற நடைபாதைஓரத்தில் தடுப்புக் கம்பியைப்பிடித்துக்கொண்டுஅந்த முதிய பெண்மணி புடவையிலும்கைப்பையிலும்சற்றுப் பணக்காரத் தோற்றம் புடவைக்குக் கீழேநடைபாதையில்சாலையை நோக்கிக்கோடுபோட்டுச் செல்லும்மூத்திரம் முதியவளின் மூத்திரத்துக்கெதிராய்ப்பூட்டு போட்டுக்கொண்டஒரு நகரத்தின் மேனியில்மெல்லப் படரவிடுகிறாள்அந்தப் பெண்மணி […]

விரைவில் வெளிவரும்  தோல்வியின் அறிவிப்பு  தோற்கப் போவது  இருவரில் ஒருவர்தான்  நீ பொய்யானாலும்  உன் கவிதைகள்  பொய்யறியாதவை  ஒழுங்கான பொய்களாக  உன் வார்த்தைகள்  அமைந்திருப்பினும்  ஒழுக்கமற்ற உண்மைகள்  உன் எழுத்துக்குள்  மின்னி மின்னிச் செல்கின்றன. நம்பிக்கையின் நிறத்தை  நீ நிச்சயிக்கிறாய்  அவநம்பிக்கையின் நிறத்தை நான். கிளியிலிருந்து பச்சையெடுத்து  புல்லில் வந்து அமர்ந்ததும்  புல்லின் பச்சை கொத்தி  கிளியை நோக்கிப் பறந்ததும் எதுவென்று தெரிந்துவிடும். * உயரத்துப் பார்வையிலிருந்து… இரவு வானத்தின் மேலே கவிழ்ந்து படுத்துக்கொண்டு யாரோ உற்றுப் பார்த்தபோது நடுங்கிய உயிரின் […]