Category: எழுத்து

எழுத்து

எழுத்தாளனுக்கு அரசியல் தேவையா?

ஆர்.அபிலாஷ் · 25.07.22

இந்தக் கேள்வியை நான் என்னை நோக்கியே எழுப்பிக்கொள்கிறேன். இதில் என்னைப் போன்ற எழுத்தாளர்களுக்கும் பலனிருக்கும் என்பதால் இங்கு பதிவுசெய்கிறேன். இளவரசன் ஆணவக்கொலை செய்யப்பட்ட நாள், அதை ஒரு கட்சியே திட்டமிட்டு நடத்தி ஒரு இளைஞனைப் பலிகொடுத்து விட்டார்களே என எண்ணி நான் கொந்தளித்து அன்றைய நாள் முழுக்க நிம்மதியற்று இருந்தேன். அன்று நான் பணிசெய்த கல்லூரியில் என் சக ஊழியர்களோ மாணவர்களோ இப்படி ஒரு விசயமே நடக்கவில்லை என்பது போல மற்றொரு உலகில் இருந்தார்கள். எனக்கு அவர்களுடைய […]

எழுத்து

நரை விதை

லோகேஷ் ரகுராமன் · 25.07.22

நாணாவுக்கு விழிப்பு தட்டியது. அரைமயக்கத்தில் அருகில் ஜன்னல் கம்பிகளின் இடைவெளிகளில் காலை ஒளி கசிவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். மயக்கம் தெளிந்த பிறகு, ஏதோ வித்தியாசமாக இருப்பதை உணர்ந்து கீழே படுக்கை விரிப்பைத் தடவினான். நறநறவென்று இருந்தது. அவனது நெற்றியிலும் உடம்பிலுமிருந்து ஆங்காங்கே போடப்பட்டிருந்த மஞ்சள் பற்று காய்ந்து பெயர்ந்து படுக்கை விரிப்பில் உதிர்ந்து கிடந்தது.  அவன் வெற்றுடம்பில் கன்றிய அரச இலைகள் ஒட்டிக்கிடந்து சரசரத்தன. நேற்று மாலை எங்கோ விளையாடித் திரிந்து வந்தவன் உடம்பைச் சொறிந்த படியே வீட்டுக்குள் நுழைந்திருக்கிறான். பாட்டியும் தாத்தாவும் […]

எழுத்து

துறப்பு

இளங்கோவன் முத்தையா · 25.07.22

கல் கட்டிடத்தின் சுவரை ஒட்டி இருசக்கர வாகனத்தை நிறுத்தியபோது இரண்டு செக்யூரிட்டிகள் வேகமாக ஓடிவந்தார்கள். “சார், இங்க நிறுத்தக்கூடாது, வெளிய பார்க்கிங்ல போய் நிறுத்துங்க” என்றார் ஒருவர். என் மனைவி வண்டியிலிருந்து இறங்கி, “பேஷண்ட் இல்ல, டாக்டர் ரவிச்சந்திரனோட கெஸ்ட், அவர்தான் வண்டிய இங்க நிறுத்திட்டு வரச்சொன்னாரு” என்றாள் நிதானமான குரலில். இந்த மாதிரியான இடங்களில், அதிகாரத்துக்கான, அலட்சிய முகபாவத்தை வெளிப்படுத்துவது அவளுக்கு இயல்பாகவே வருகிறது என்பதை மீண்டும் உணர்ந்தேன். அதே அலட்சியத்துடன் என் பக்கம் திரும்பி, […]

எழுத்து

முறிவு – ஜான் அப்டைக்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 25.07.22

இனிய நாள். அற்புதமான நாள். மேப்பில் தம்பதியரின் அகத்துயரை, வெய்யோன் ஒளியின் பொன் தம்பங்களாலும் இயற்கைப் பெருக்கின் கெட்டிப்பசுமையாலும் ஆன ஜூன் மாதப் பருவநிலை பரிகாசம் செய்தது. அவர்களது உரையாடல் இந்த இயற்கையின் அற்புதத்தை ரசிக்கும் ஆவலைக் குன்றச்செய்து, தங்களது துயரையே எண்ணி நோகும் தற்புலம்பல்கள் மட்டுமே ஆகி இருந்தது. அது மட்டுமே அங்கு நிலவிய இயற்கைப் பேரழகின் மீதான ஒற்றைக் கறை என்று அப்போது தோன்றியது. வழக்கமாக இந்தப் பருவத்தில் அவர்கள் தோலில் கரும்புள்ளிகள் தோன்றியிருக்கும். […]

எழுத்து

நிச்சயிக்கப்பட்டவள் – ஆண்டன் செகாவ்

எஸ்.கயல் · 25.07.22

இரவு பத்து மணி. தோட்டம் முழுதும் பௌர்ணமி பொலிந்தது. ஷூமியின் பாட்டி மர்ஃபா மிஹலோவ்னா கேட்டுக்கொண்டதால் ஷூமியின் வீட்டில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த மாலை வழிபாட்டுக் கூட்டம் அப்போதுதான் நிறைவடைந்தது. தோட்டத்துக்குச் சென்ற நாடியா இரவு உணவுக்காக மேஜை தயாராக இருப்பதையும் பேரழகான பட்டாடையில் பாட்டி ஆரவாரத்துடன் வளையவருவதையும் பார்த்தாள். மாவட்டத் தலைமைத் திருக்கோயிலின் தலைமைப் பாதிரியான திரு. ஆண்ட்ரே,  நாடியாவின்‌ அம்மா, நீனா இவனோவாவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு அருகே நின்றிருந்த அவருடைய மகன் ஆண்ட்ரே ஆண்ட்ரிச் […]

எழுத்து

துக்க ருசி: வி.அமலன் ஸ்டேன்லியின் “வெறும் தானாய் நிலைநின்ற தற்பரம்”

கடலூர் சீனு · 25.07.22

“நான் என்னையே தேடிச் செல்கிறேன். இத்தேடலில்தான் என்னுடைய சாராம்சம் உள்ளது. தேடலின்போது நான் நடந்து செல்லும் பாதை கவிதையினுடையது.” பிரமிள் தனது பதிவு ஒன்றில் குறிப்பிட்டதே மேற்கண்ட பத்தி. கலைகள் எனும் பாதை வழி நிகழ்வது சாராம்சம் நோக்கிய பயணமே. கலையின் பண்பும் பயனும் அதுவே. இந்திய மரபுக் கலைகள் யாவும் கொண்டிருந்த இந்த அடித்தளம், தமிழ் நிலத்தில், நவீன யுகத்தில், நாவல் கலையில் நவீனத்துவ நோக்கும் அழகியலும் உள்ளே வருகையில் பிரக்ஞைபூர்வமாகவே தவிர்க்கப்பட்டது. அந்தத் தவிர்ப்புக்கு […]

எழுத்து

ராமாயணம் முதல் ரணில் வரை: எரியும் இலங்கை

ப.தெய்வீகன் · 25.07.22

“பிரச்சினைக்கான தீர்வு என்ற பெயரில் அரசுகள் வழங்கும் தீர்வுகள், எப்போதும் குறிப்பிட்ட பிரச்சினைக்கு இணையான இன்னொரு பிரச்சினையாகவே இருக்கும்” – நோபல் பரிசு பெற்ற அமெரிக்கப் பொருளியல் மேதை மில்டன் ஃபிரைட்மென் கூறிய பிரபஞ்சப் பேருண்மை மிக்க வாக்கியம் இது. சிறிலங்காவில் தற்போது நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் அனைத்து அரசியல் பதற்றங்களையும் அவற்றுக்கு அரசு ‘சப்ளை’ செய்துகொண்டிருக்கும் தீர்வுகளையும் மில்டனின் இந்த ஒற்றை வாக்கியத்திற்குள் அடக்கிவிடலாம். வரலாற்று ரீதியாக வசதிமிக்க பேரினவாத மனநிலையில் ஊறிப்போன சிங்கள தேசம், எப்படித் தீர்ப்பது […]

எழுத்து

இந்திரஜித்

எம்.கே.மணி · 25.07.22

இந்திரஜித் இறந்துவிட்டதாகத் தங்கை மகி போன் செய்திருந்தாள். நான் சற்று நேரம் ஒன்றும் செய்யாமல் வெறித்திருந்துவிட்டு, அந்தச் செய்தியைச் சிவதாசனுக்கு அறிவித்தேன். போனில்தான். அப்படியா என்ற பிறகு சிறிது நேரம் பேச்சில்லை. “விடு, என்ன செய்வது“ என்பது போல எதையோ சொன்னான் என்று நினைக்கிறேன். அடுத்த வாரம் ஒரு கதையைப் பேச, திருவண்ணாமலைக்குச் செல்வதாக ஏற்பாடு இருக்கிறது. காலையில் இருந்து வாய் ஓயாமல் பேசித் தீர்த்தாலும் அன்றைய இரவின் குடிப்பொழுதில் நாங்கள் இருவரும் மட்டுமாக எஞ்சும் போது […]

எழுத்து

மிட்டாய் பொறுக்கும் கடவுள்கள் – டிசிகாவின் திரையுலகம்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 25.07.22

திரைப்படங்கள் அடிப்படையில் புனைவம்சம் கொண்டவை. வாழ்வின் சலிப்புகளில் இருந்தும் தினசரி சழக்குகளில் இருந்தும் விடுபட்டு திரையில் ஒரு கனவைக் காண மக்கள் அணியமாக இருக்கின்றனர். தம்மைச் சற்றேனும் மறந்தும் இழந்தும் கருவறை முன் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை கண்முன் எழாதா என்ற சேவிப்புடன் பார்வையாளர்கள் திரையை நோக்கி அமர்கின்றனர். இருளரங்கில் ஒளிவிழா. ஆயினும் திரைப்படங்கள் ஒருவிதத்தில் வாழ்வின் அடிப்படைத் தேடல்களையும் வலிகளையும் மகிழ்ச்சியையுமே மைய இழையாகக் கொண்டுள்ளது. இரண்டு கூற்றுகளும் ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அன்று, மாறாகத் தொடர்புடையவை. […]

எழுத்து

தமிழ்ச் சிறுகதை இன்று (பகுதி 12): நிலமும் திரையும்- செந்தில் ஜெகன்நாதனின் மழைக்கண்

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 25.07.22

ஈரோடு நண்பர் குமரன் எனக்கு அறிமுகமானது இருபதாண்டுகளுக்கு முன்பு. சென்னையிலிருந்து அப்போதுதான் திரும்பியிருந்தார். அவரை எனக்கு அறிமுகப்படுத்திய ராஜேந்திரன் ‘அஜித்துக்கு கதை சொல்லிருக்காரு’ என்று மிதப்புடன் சொன்னது நினைவிலிருக்கிறது. சினிமாவுடன் தொடர்புடைய நபரை முதன்முதலாகச் சந்தித்தது அப்போதுதான். சினிமாவைவிட சினிமாவின் உருவாக்கம் குறித்த தகவல்கள் எப்போதும் ஆர்வமூட்டுபவையாக இருந்த ஒரு பருவம். அதெல்லாம் பெரிய விஷயமே இல்லை என்பதுபோல அடங்கிய குரலில் புன்னகைத்தபடியே பேசிக்கொண்டிருந்த குமரனை இரண்டு மாதம் கழித்து ஒரு திருமண நிகழ்ச்சியில் சந்தித்தபோது சற்றே […]

எழுத்து

பங்காளி

கமல தேவி · 25.07.22

கொமாரசாமி கவுண்டர் கல்யாணம் முடித்ததும் இந்த ஊருக்கு வந்து வயல் வாங்கித் தன் பிழைப்பைத் தொடங்கியபோது பெருமாள் நாயக்கர்தான் இந்த மண்ணின் நுணுக்கங்களைச் சொல்லித் தந்தார். இது பச்சை மலையடிவார பூமி. இங்கே பெய்தலிற்கும் காய்தலிற்கும் இடையில் தடுமாறும் வானம். “வெளியூரு… வெளியாளுங்கன்னு நெனச்சி மலைக்க வேணாம். சுத்தி வயக்காரங்க நாங்க இருக்கோம். விவாசயம் பண்றவங்க எல்லாம் பங்காளியாட்டம் இருந்தாதான் ஒருத்தருக்கொருத்தர் உபகாரம்…” என்று சொல்லோடு நில்லாமல் ஒவ்வொரு விதைப்புப் பட்டத்திற்கும் இந்த மண்ணின் புஞ்சை விவசாயத்தைச் […]

எழுத்து

இசையின் முகங்கள் (பகுதி 9): எண்பதுகளில் சங்கர் கணேஷ்

ஆத்மார்த்தி · 25.07.22

திரையிசை உலகத்தின் சரித்திரத்தை எழுதிப் பார்க்கையில் முக்கியமான காலகட்டம் 1980கள் எனலாம். இசையின் உள்ளும் புறமும் பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இசை என்றில்லை, கதை வசனம் தொடங்கிப் படங்களின் வழங்குமுறை வரைக்கும் பற்பல மாற்றங்கள். கருப்பு வெள்ளை என்கிற இருவண்ணப் படங்கள் முற்றிலுமாகத் தம் வீரியத்தை இழந்த காலமும் அதுவே. வண்ணத்தை விட்டால் வேறு வழியில்லை என்ற நிலைமை உருவானது. ஸ்டீரியோபோனிக் ஒலிகள் காற்றை ஆளத் தொடங்கின. வானொலியின் பேரரசில் தொலைக்காட்சி எனும் புதிய அத்தியாயம் தொடங்கியது. […]