Category: எழுத்து

எழுத்து

இராசேந்திர சோழன் கதைகளில் ஆண் – பெண் உறவு (பகுதி 1)

மானசீகன் · 24.02.22

ஆண்- பெண் உறவின் புதிர்களும் பாவனைகளும் எப்போதும் புனைவுலகின் முடிவுறாத கருப்பொருளாக நீடித்திருக்கின்றன. அந்த உறவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் சமூக விதிகள் மாறிக்கொண்டேயிருக்கின்றன. தேச, கலாச்சார, மொழி சார்ந்த வேறுபாடுகளுக்கேற்ப ‘ஒழுக்கம்’, ‘கற்பு’ ஆகியவை குறித்த வரையறைகளும் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டேயிருக்கின்றன. பெருக்கெடுத்தோடும் சுனை நடுவே, குறிஞ்சிப் பூக்களின் வாசம் கமழ, இருள் போர்த்தி முயங்கும் சங்கக் காதலர்களும், பிள்ளைகள் பள்ளியிலிருந்து திரும்பி வருவதற்குள் தொழிற்சாலையிலிருந்து பெர்மிஷன் போட்டு ஓடிவந்து தட்டப்படாத கதவுகளில் மனதை வைத்தபடி அவசரமாய் நிகழ்ந்து […]

எழுத்து

தொல்காப்பியம் கூறும் ’நூல் எழுதுவது எப்படி?’

ஸ்ரீரங்கம் மோகனரங்கன் · 24.02.22

நூலெழுதுங்கால் நூலெழுதுவோர் கவனிக்க வேண்டிய அம்சங்கள் என்ன என்ன? ரைட்டேர்ஸ் ஹேண்ட்புக் – பலதும் உண்டு இக்காலத்தில். முன்னோர்களும் இத்தகைய அங்கையேடுகள் தந்துள்ளனர். இளம்பூரணர் உரை தொல்காப்பியம், மரபியல், 112க்கு கவனித்தீர்கள் என்றால் ஒரு விஷயம் புலப்படும். என்ன? ’உத்தி என்பது வடமொழிச் சிதைவு. அது சூத்திரத்தின்பாற் கிடப்பதோர் பொருள் வேறுபாடு காட்டுவது’ என்கிறார் இளம்பூரணர். அதாவது சூத்திரத்தின்பால் இருக்கும் பொருளை விளக்கிக் காட்டும் உரைவரைதல் என்பதைத்தான் உத்தி என்னும் சொல் குறிக்கும். அந்த உத்தியாகிய ‘உரைவரைதலும்’ […]

எழுத்து

ஜீவா

கமல தேவி · 24.02.22

ஆகஸ்ட் மாத வெயில் சூடேறத் தொடங்கும் காலை வேளை. ஓரறை ஓட்டுவில்லை வீடு அது. கதவுக்கருகில் படுத்திருந்த அப்பாயி தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தது. அவள் வடித்து வைத்திருந்த சோற்றைத் தட்டில் போட்டு புகையடுப்பில் சுண்டிக்கிடந்த தக்காளிக்குழம்பை ஊற்றிக்கொண்டு ஜீவா திண்ணையில் அமர்ந்தான்.  “பாப்பாவை எழுப்பிவுடுய்யா…” “இன்னிக்கி பள்ளிக்கூடம் இல்லப்பாயி… வேலைக்குப் போறேன்…” “இதுகள படிக்கவச்சி கரையேத்தலான்னு பாத்தா மாசக்கணக்கா பள்ளிக்கூடத்த மூடி போட்டுட்டானுங்க… நோவுநோவுன்னு ஊரே பதறிக்கெடக்கு. எட்டடியானுக்கு ஒரு பொங்க பூச வச்சி, ஊர்க்கெடா வெட்டி […]

எழுத்து

சோர்பா என்ற கிரேக்கன் – நீகாஸ் கசந்த்சாகீஸ்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.02.22

என்னைத் துயில் முற்றாக ஆட்கொண்டிருந்தது. நான் விழித்தெழுந்தபோது சோர்பா வெளியே சென்றிருந்தார். குளிரடித்தது. எழவேண்டும் என்று எனக்குத் துளியும் எண்ணமில்லை. என் தலைக்கு மேல் இருந்த புத்தக அடுக்குகளில் துழாவி, என்னுடன் எடுத்துவந்த நூல்களுள் ஒன்றான, எனக்குப் பிடித்த மாலர்மேவின் கவிதைகளை எடுத்தேன். நான் மெதுவாக மனம் போன போக்கில் பத்திகளைத் தேர்வுசெய்து வாசித்தேன். நூலை மூடினேன். மீண்டும் திறந்தேன். இறுதியாகக் கீழே தூக்கிப் போட்டேன். என் வாழ்விலேயே முதல்முறையாகக் குருதியற்ற, மணமற்ற, மானுட சாரமே இல்லாத […]

எழுத்து

புதினங்கள் புதிது

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 24.02.22

2021ம் ஆண்டின் இறுதியில் புதிய நாவல்கள் சில வெளியாயின. அவற்றுள் ஆர்.சிவகுமாரின் ‘தருநிழல்’, லாவண்யா சுந்தர்ராஜனின் ‘காயாம்பூ’, தூயனின் ‘கதீட்ரல்’, கிருஷ்ணமூர்த்தியின் ‘பாகன்’ ஆகிய நான்கு நாவல்களை வாசிக்க முடிந்தது.  தருநிழல், பாகன் இரண்டு நாவல்களுக்கும் சில பொதுத்தன்மைகள் இருந்தன. இரண்டுமே தந்தை-மகன் உறவை மையப்படுத்தியிருந்தவை. இரண்டு வெவ்வேறு காலகட்டத்தில் இந்த உறவுநிலையில் எந்த வகையான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பதைக் குறிப்புணர்த்தியவை. சித்தரிப்பில் புறவயமான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்தவை. நேரடியான சம்பவங்களாலன்றி நினைவுகூறல் உத்தியைக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டவை. அளவில் […]

எழுத்து

இன்மையின் இருப்பு: அபியின் கவிதைகள்

சுநீல் கிருஷ்ணன் · 24.02.22

அந்தி விளையாட்டு முடிகிறது வாசற்படிகளில் பிள்ளைகள் வந்து தளைப்படுகின்றனர் பேச்சும் சிறு சிரிப்புகளும் விசிறி மஞ்சளாய்க் கனல்கிறது மாலை கதை மனிதர்கள்  ஆழங்களிலிருந்து மின்னிக்கொண்டு  வருவதும் போவதுமாயிருப்பர் ஏதேதோ அடுக்குகளிலிருந்து  ஏதேதோ அரூபங்கள்  பறந்து படிந்து மறையும் காலத்துள் நிகழ்ந்திராத  காலம் தகதகத்து பிள்ளைகளின் கண்களில் இறங்கும்  கதைகள் சற்றே வண்ணம் கலங்கி, எனினும் உள்வெளிச் சஞ்சரிப்பில்  உயிர் சேகரித்துக்கொண்டு பழைய இருப்பிலேயே  புதிது புதிதாகும் எல்லாவற்றுடனும் இழைந்து இருத்தலே  காத்திருத்தலாக நான் (மாலை- கதை, அபி) […]

எழுத்து

அகம் சுட்டும் முகம் (பகுதி 9): கே.ஜி.ஜார்ஜின் திரையுலகம்

எம்.கே.மணி · 24.02.22

முழு துஷ்டனாக உருமாறிவிட்ட பேபிச்சாயன் என்கிற பேபியை அவனது உறவினரும், அந்த ஊரின் சர்ச் பாதருமான கோபி, அவனை முழுமையாக வளைத்துவிட முடியும் என்கிற நம்பிக்கையில் இறுதிக் கேள்வியாக ஒன்றைக் கேட்கிறார். “நீ உன் குடும்பத்தின் மீது அன்பாக இருக்கிறாய் அல்லவா?“ பேபி இல்லை என்கிறான். அவர் துணுக்குறுகிறார். மேலே பேசுவதற்கு வழியே இல்லை. பதற்றத்துடன் “ஏன் அப்படி?“ என்கிறார். “என்னிடம் யாரும் அன்பாயில்லை. நானும் இல்லை” என்கிறான் அவன். எப்படிப் பார்த்தாலும் இதுதான் கதையின் மையப்புள்ளி. […]

எழுத்து

சாவித்திரி சரித்திரம் முத்துமீனாட்சியான கதை

கால.சுப்ரமணியம் · 24.02.22

தமிழில் நாவல் என்ற நவீன இலக்கிய வடிவம், தமிழ்ச் சிறுகதை வடிவம் தோன்றும் முன்னரே, பலவித எடுத்துரைப்புகளுடன் பிரசுரம் பெற ஆரம்பித்துவிட்டது. தமிழில் நவீன நாவல் தோன்றி, சுமார் இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்குப் பின்பே நவீனச் சிறுகதை தோன்ற ஆரம்பிக்கிறது. வீரமா முனிவர் (1680-1747) படைத்த பரமார்த்த குரு கதை (அச்சில் 1728, சென்னை கல்விச் சங்கம் 1822), முத்துக்குட்டிப் புலவர் சொன்ன வசன சம்பிரதாயக் கதை (1775, அச்சில் 1895), சேஷய்யங்கார் எழுதிய கவிதை நாவலான ஆதியூர் […]

எழுத்து

சோதனைக் குடுவை – சில்வியா பிளாத்

மதுமிதா · 24.02.22

சுவாரஸ்யமான சில மருத்துவமனைக் காட்சிகளைக் காட்டு என்று பட்டியைக் கெஞ்சிக்கொண்டே இருந்தேன். அதனால் ஒரு வெள்ளிக்கிழமை அனைத்து வகுப்புகளையும் வெட்டிவிட்டு நீண்ட வார விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டேன். அவன் எனக்கான வேலைகளைக் கொடுத்தான். நான்கு பிணங்கள் இருந்த அறையில், வெள்ளைக் கோட்டு ஒன்றை அணிந்துகொண்டு ஒரு உயரமான நாற்காலியில் அமர்ந்துகொண்டேன். பட்டியும் அவனுடைய நண்பர்களும் பிணத்தை அறுத்துக்கொண்டிருந்தனர். அந்தப் பிணங்கள் மனிதத்தன்மை இல்லாத தோற்றம் கொண்டிருந்தாலும், அவை என்னைச் சற்றும் பயப்படுத்தவில்லை. அவை கருமையான ஊதா நிறத்துடன், பதனிட்ட […]

எழுத்து

நிழல் இலா ஒளி (பகுதி 3)

பாதசாரி · 24.02.22

1. இன்றின்றின்றெனத்தான் இன்றுகள் மட்டுமே. இங்கே நாள்களென இன்று மட்டுமே. நேற்று என்பது வேண்டா முதுகுச்சுமை. நாளை என்பது விரும்பாத் தலைச்சுமை. * 2. வெறுமைத்திரள் அச்சத்தை எதைக்கொண்டு நெம்பிவிட்டு அகாலத்தின் பாதாளத்தில் தள்ளிவிட? * 3. மண்ணுக்கு விண் காட்டும் மின்வீச்சுகளில் கோபமில்லை. கருணைக் கண்சிமிட்டல்கள்தான் மின்னல்கள். * 4. துள்ளித் திரியும் சிறார் மீதிருந்து தள்ளாடும் முதியோர் மீது வரை உன் அழுக்காறு பாய்கிறது! * 5. மனித முகம் தவிர்த்த பிற உயிர்களின் […]

எழுத்து

The White Ribbon: திரைக்கதை (பகுதி 4) – மைக்கேல் ஹனகே

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.02.22

முதல் பகுதி இரண்டாம் பகுதி மூன்றாம் பகுதி 31. வெளியே / இரவு: மாளிகை. விழாப்பந்தங்கள் அணையும் நிலையில் இருக்கின்றன. ஓரிரு விளக்குகள் மட்டும் துப்புரவுப் பணிக்கு உதவியாக ஆங்காங்கே எரிகின்றன. கதவைத் திறந்து வெளிவந்த சீமான் நீண்ட முற்றத்தைக் கடக்கிறார். சற்று தூரம் சென்றதும் கத்துகிறார்.  சீமான் பிரேக்கர்… (விழாவில் பயன்படுத்திய அமர்வுப் பலகைகளைக் களஞ்சியத்தின் உள்ளே அடுக்கிவந்த பத்துப் பன்னிரண்டு பணியாளர்களை வேலை வாங்கிக்கொண்டிக்கிறார் மேற்பார்வையாளர். சீமானை நோக்கி நடந்து வருகிறார்.) சீமான் என் […]

எழுத்து

வஸ்திராபகரணம்

ரா. செந்தில்குமார் · 24.02.22

ரயில் புறப்படுவதற்கு இன்னும் சில நிமிடங்கள் இருந்தன. வார விடுமுறைக்கு ஊருக்கு வந்து, சென்னைக்குத் திரும்பும் இளைஞர்கள் சிலர், பிளாட்பார்மில் இருந்த சிமெண்ட் பெஞ்சில் அமர்ந்து அலைபேசியைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். மிளகாய்ப்பொடி தூவிக் கொண்டுவந்திருந்த இட்லிப் பொட்டலத்தைப் பிரித்து ஒரு நடுத்தர வயது பெண், தனது கணவனிடம் கொடுத்தார். அதிலிருந்து மிளகாய் காரத்துடன் கலந்த நல்லெண்ணெய் வாடை வீசியது. பின்புறம் நிற்கும் மூன்றாம் வகுப்புப் பெட்டியில் ஏறுவதற்கு ஒரு வயதான அம்மா வேகமாக நடக்க முயன்று, மூச்சு வாங்கினார். அவருக்குச் […]