Category: எழுத்து

எழுத்து

மதூரி கதிர்வேல்பிள்ளை

அனோஜன் பாலகிருஷ்ணன் · 25.04.21

[1] “ஓயா பஹின தான மெதன” என்றார் ஓட்டுனர். டாக்ஸி குலுங்கி நின்றபோது மதூரி தூக்கத்திலிருந்து விழித்தாள். இடப்பக்கக் கழுத்து வலித்தது. பயணம் முழுவதும் அவளை அறியாமல் துயில்கொண்டிருந்தாள். உதட்டைக் கர்சீப்பால் அழுத்தித் துடைத்து, சரிந்திருந்த ஆடைகளைச் சீர்செய்தாள். இரண்டு சூட்கேஸை சில்லுகள் தரையில் உருள இழுத்துக்கொண்டு லிப்டுக்குள் நுழையும்போது அருகேயிருந்த கடலின் இரைச்சல் அள்ளிவந்து காதில் அறைந்தது. சின்ன வயதிலிருந்து கேட்ட அந்த இரைச்சல் அவளை வருடித் தழுவி, கடலைப் பார்க்கவேண்டும் என்ற உவகைக்குள் தள்ளியது.  […]

எழுத்து

மறைந்தழியும் உலகுடன் ஒரு கடைசி செல்ஃபி – சமேர் அபூ ஹவேஷ்

நம்பி கிருஷ்ணன் · 25.04.21

சில சமயங்களில் அசட்டை செய்யப்பட்ட இலையொன்றே தவறவிட்ட பெயரொன்றின் பூட்டைத் திறந்து வைக்கிறது. * சிரத்தின் வனத்தில் பொதிந்திருக்கும் பேசா முகங்களின் தொலைந்த குரல்களை மீட்டளிக்க சுடுரசத்தை ஊதித் தணிப்பது போல் ஆவிபடர் குளியலறை ஆடியின் மீது மூச்செறிவதே போதுமானது. * உன்னிடமிருந்தா அல்லது சருமத்திற்கு மிக  நெருக்கமானதொரு தொலைவில் அச்சுறுத்தும் அருகாமையில்  இருக்கும் ஒரு விலங்கிடமிருந்தா  என்று நிர்ணயம் செய்ய முடியாத அளவிற்கு இப்போது காட்டு விலங்கை ஒத்திருக்கும்  மூச்சிரைத்தலை ஆடிமுன் நின்றுகொண்டிருக்கும் உன்னாலுமேகூட கட்டுப்படுத்த […]

எழுத்து

நிழல் இலா ஒளி (பகுதி 2)

பாதசாரி · 25.04.21

இருந்துகொண்டே இல்லாமல் இருப்பதில்தான் ஓர் அமைதி. * அலைகளின் பெருத்த ஓசைக்கு கடல் காரணமில்லை, ஊளையிடும் காற்றுதான் காரணம். * நாம் அதிகமும் செல்லம் கொஞ்சுவது பிள்ளைகளோடோ, பேரன் பேத்திகளோடோ அல்ல. காதலன், காதலியோடுதானா எனில் அதுவுமல்ல. பின்னே? பழக்கத்தோடுதான். * மரண பயம் நீங்கினாலே மரணத்தைக் கடந்ததாகும். * உடலினுள் உயிர், தான் கடைந்த போதில் திரண்ட அமுதம் தலைக்கேறும். விடத்தையோ நாவில் தேக்கும் மாசுறு மனம். * என் அறிவுக்கு உணவு என் மனக்கனிகளே! * […]

எழுத்து

எழுதும் கலை – எட்கர் கீரத்

செங்கதிர் · 25.04.21

மாயா எழுதிய முதல் கதையில் மனிதர்கள் குழந்தையைப் பெற்றுக்கொள்வதற்குப் பதிலாக உடலை செங்குத்தாகப் பிளந்து இரண்டாக்கிக்கொண்டார்கள். அந்த உலகில், எந்த ஒரு மனிதனும் எத்தருணத்திலும் ஓருயிரை ஈருயிராக்கிக் கொள்ளலாம். அப்படியாகும் இரு உயிர்களும் வயதில் பாதிப்பாதியாகிவிடும். சில மனிதர்கள் இளம் வயதிலேயே இதை உபயோகித்துக்கொண்டார்கள். உதாரணமாக, பதினெட்டு வயது இளைஞன் பிளந்து ஒன்பது வயதுமிக்க இரண்டு சிறுவர்களாக மாறிக்கொள்ளலாம். சில மனிதர்கள் வாழ்க்கையில் எதையாவது சாதிப்பதற்காக மத்திம காலம் வரை காத்துக்கொண்டிருப்பார்கள். மாயாவின் கதைநாயகி பிளவுற விரும்பாதவள். எண்பது […]

எழுத்து

பகை

இராசேந்திர சோழன் · 25.04.21

நைனா அரிவாளை எடுத்துக்கொண்டு தன்னை வெட்ட வருவதாக அவன் கனவு கண்டான். நைனா நரம்பு வெளிறிய தன் மெலிந்த கரங்களால் அவன் கழுத்தை இறுக்கிப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு போனார். தோட்டப்பக்கம் உலுத்துக் காய்ந்து பட்டுப்போன மரத்தில் அவன் தலையை மோத பொலபொலவென்று கொட்டி அவன் மேலே விழுந்து சிதறியது. தன் கழுத்துக்கு மேலே ஓங்கிய அரிவாளை நினைத்து அவன் பீதி அடைந்தான். நைனாவின் பிடியிலிருந்து திமிற முடியாமல் போகவே அம்மா… என்று கத்த முயன்றான். அப்படி அலறினோமா […]

Editor's Picks

Editor’s Picks

கோகுல் பிரசாத் · 28.03.21

ரிதுபர்னோ கோஷின் திரையுலகம் எங்கிருந்து தொடங்குவது என யோசித்தாலே விதிர்ப்புகொண்டு விடுகிறது உடல். ரிதுபர்னோ கோஷ் இந்தியத் திரையுலகின் பேரலை. செம்பவளங்கள் மீது நீர்த்தாரைகளை ஓயாது சொடுக்கிக்கொண்டே இருந்தவர். எனக்கோ நெளிந்தாடும் பொன்னிறத் துமிகளுள் பேரொளியில் துலங்குமொரு துமியை மட்டும் கண்டடைவது எங்ஙனம் எனும் தடுமாற்றம். The Last Lear படத்தில் இடம்பெற்றிருக்கும் ஒரு காட்சியை எடுத்துக்கொள்கிறேன். அந்தப் படத்தில் ப்ரீத்தி பிரபலமான நடிகை. அமிதாப் குறுங்குழுவால் மட்டுமே அறியப்பட்ட ஒரு நாடகக் கலைஞர். ஷேக்ஸ்பியர் நாடகங்களில் […]

எழுத்து

மண்

கார்த்திக் பாலசுப்ரமணியன் · 28.03.21

தூக்கம் வரவில்லை. இன்னவென்று இனம் காணவியலாத ஏதோ ஒன்று உள்ளே கிடந்து அழுத்தியது. மெதுநடை சென்று மனத்துள் ஒவ்வொரு அடுக்காக எடுத்துப் பிரித்துப் பார்த்தால் ஒருவேளை விடை கிடைக்கக்கூடும். அப்படி உள்ளே உற்றறிந்து அதிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான சூழல் அங்கு வாய்த்திருந்தது. கூடாரத்திலிருந்து வெளியே வந்தேன். உள்ளே, மீராவும் வினுவும் அயர்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தனர். ஜனவரியில், அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகள் குளிரில் உறைந்து கொண்டிருக்கும்போது இங்கே ஆஸ்திரேலியாவில் கோடைக்காலம். ஆனாலும் நள்ளிரவு ஆதலால் நல்ல குளிர் இருந்தது. உள்ளே மாட்டியிருந்த […]

எழுத்து

நத்திங்!

எம்.கே.மணி · 28.03.21

தோட்டத்திற்குச் சென்று சேர்ந்ததும் பாக்கு இறக்கிக் கொடுக்கிறவர்களில் அவனைப் பார்த்துவிட்டேன். ஐயோ. “ரவி!” என்று வாய் முனகிவிட்டது. கணவர் அதைக் கவனிக்கவில்லை. மேலே வானை முட்டிவிடுவது போல முண்டிய மரத்தின் உச்சியில் இருந்த ஒருவன் மரத்தை வளையச் செய்து அடுத்த மரத்தைப் பற்றுவதை எல்லோரும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அண்ணாந்திருந்த ரவியை நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். சந்தேகமில்லை, அவனேதான். எல்லோரும் விலகி நின்றார்கள். மேலே இருக்கிறவன் துண்டித்த குலைகள் வந்து விழுந்துகொண்டிருந்தன. அதை முடித்து மேலே இருக்கிறவன் அடுத்த கிளைக்குத் தாவினதும், கீழே […]

எழுத்து

முதலாளியம்மாவின் தங்கை – ம்போஸி கைம்பே (ஸாம்பியா நாட்டுக் கதை)

லதா அருணாச்சலம் · 28.03.21

நான் வெளியே வெயிற் சூட்டில் வெந்துகொண்டிருக்க, வீட்டுப் பணிப்பெண் எலினா எப்போதும் போல முன் கூடத்தில் நல்ல நிழலான இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். கற்கள் பதிக்கப்பட்ட வாசற் தளத்தைப் பெருக்குவதில் மும்முரமாக இருந்தேன். வியர்வை கோடாக வழிந்து முதுகில் இறங்கியது. நாளின் முடிவில் அங்கு கொண்டுவந்து நிறுத்தப்படும் காரிலிருந்து கசிந்த எண்ணெய்த் துளிகள் அந்தக் கற்களின் மீது கோலம் போட்டிருந்தன. தண்ணீரும் சோப்பும் கலந்த கரைசலை விட்டு, தென்னம் விளாறுத் துடைப்பத்தால் நன்கு தேய்த்தும்கூட, அந்தக் கறைகள் விடாப்பிடியாக மறைய  மறுத்தன. அவை […]

எழுத்து

தேர்தலைக் குறித்துச் சிந்திப்பது எப்படி?

ராஜன் குறை  · 28.03.21

தமிழகம் தேர்தல் பிரச்சார அனலில் மூழ்கியிருக்கும்போது, மார்ச் 2021 இறுதி வாரத்தில் இந்தக் கட்டுரையைத் தமிழினிக்காக எழுதுகிறேன். ஏப்ரல் 6-ஆம் தேதி தேர்தல். இதில் என்னுடைய அரசியல் சார்புகள் குறித்தும், யாருக்கு வாக்களிக்க வேண்டும் என்பது குறித்தும் எழுதப்போவதில்லை. அவற்றை மின்னம்பலம் வலைத்தளத்தில் வாராவாரம் திங்களன்று எழுதி வருகிறேன். அவற்றில் பல கட்டுரைகளை தி.மு.க நாளேடான முரசொலி மறுபிரசுரம் செய்து என்னை மகிழ்ச்சிக் கடலில் ஆழ்த்தியுள்ளது. அதனால் என் தேர்வினைச் சுருக்கமாகச் சொல்லிவிட்டு கட்டுரைக்குள் சென்றுவிடுகிறேன். இந்தியத் […]

எழுத்து

சப்தாவர்ணம்

சுஷில் குமார் · 28.03.21

சுப்பிரமணியம் ஆசாரியின் கட்டிலில் அவரது கால்மாட்டில் தலைசாய்த்துக் கிடந்த பெரியவளின் அருகே வந்து நின்றாள் பாப்பாத்தி. மெல்ல அவளது தலைமீது கைவைத்து அழுத்தினாள். சட்டென பயந்து போனவளாய்த் திரும்பிப் பார்த்த பெரியவளின் கரிய முகமெங்கும் ஈரம். வாயோரத்தில் வழிந்த கோழையைத் துடைத்தவாறு அம்மாவின் முகத்தைக் கூர்ந்து பார்த்தவள், நிதானமாக எழுந்து கலைந்திருந்த கூந்தலை அள்ளி முடிந்து கொண்டை போட்டுக்கொண்டு அரங்கிற்குள் சென்றாள். கட்டிலின் கீழே சுருண்டு கிடந்தாள் சிறியவள். கொலுசுகளற்ற முழங்கால்களில் ஆறியும் ஆறாமலும் படர்ந்திருந்த சிரங்கு. […]

எழுத்து

தமிழ்ச் சிறுகதையின் திருமூலர் (பகுதி 4): கு.அழகிரிசாமியின் படைப்புகளில் குழந்தைகள்

மானசீகன் · 28.03.21

கு.அழகிரிசாமி குழந்தைகளைப் பற்றி மட்டுமே சிறப்பாக எழுதிய எழுத்தாளர் என்கிற பிம்பம் தமிழ் வாசக மனதில் வலுவாக இடம்பிடித்திருக்கிறது. ‘அன்பளிப்பு’, ‘ராஜா வந்திருக்கிறார்’ ஆகிய கதைகளை வைத்து உருவாக்கப்பட்ட பிம்பம் இது. பலரும் இந்தக் கதைகளை மட்டுமே படித்தவர்கள் என்பதால் அந்தச் சித்திரத்தை கேள்விகளின்றி தம் மனதில் படியெடுத்துக்கொண்டனர். உண்மையில் அவருடைய பத்து கதைகளில் மட்டுமே குழந்தைகள் குறித்த சித்திரிப்புகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஆனால் ஒன்றை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். அவருடைய குழந்தை பற்றிய பெரும்பாலான கதைகளுக்கு மரபிலும் நவீனத்துவப் படைப்புலகிலும் முன்னோடிகளே […]