Category: எழுத்து

எழுத்து

மானுடத்தின் மீதான பெருங்காதல்: போரும் அமைதியும்

ரா. செந்தில்குமார் · 18.11.20

எங்கள் தெருவிற்குப் புதிதாக வந்தாள் துளசி. வங்கிப் பணியில் இருந்த தனது தந்தை மற்றும் தாயுடன் மாற்றலாகி எங்கள் ஊருக்கு வந்திருந்தாள். ஏறக்குறைய, நகரின் அனைத்து இளம்பெண்களும் அப்போது சுடிதாருக்கு மாறியிருக்க, இவள் மட்டும் தாவணியில், தேவதை போல வலம் வந்தாள். ஊரில் இருந்த அனைத்து இளைஞர்களுக்கும், எங்கள் தெருவில், நண்பர்கள் இருப்பது அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தது. ஆனால், தனது அழகு மற்றவர்களை என்ன செய்கிறது என்பதைப் பற்றி கொஞ்சமும் அறியாத குழந்தைபோல், துளசி இருந்தாள். கல்லூரிவிட்டால் […]

எழுத்து

குற்றவாளி என்று எவருமே இல்லை – லேவ் தல்ஸ்தோய்

கார்குழலி · 18.11.20

1 என்னைச் சேர்ந்தவர்கள் விந்தையானவர்கள், அதிசயமானவர்கள்! பணக்காரர்களின் ஆடம்பரத்தினாலும் அடக்குமுறையினாலும் கஷ்டப்படும் பாவப்பட்ட ஏழைகளில் ஒருவருக்குக்கூட தங்களின்மீது தொடுக்கப்படும் அடக்குமுறையும் காட்டப்படும் வெறுப்பும் அநீதியானது, கொடூரமானது, திகிலூட்டுவது என்பது என் அளவுக்குப் புரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. வாழ்க்கை நடத்தத் தேவையானவற்றைத் தயாரிக்கும் உழைப்பாளர்களில் பெரும்பாலானவர்களைச் சூழும் அவமானத்தையோ துயரத்தையோ கூட அவர்கள் புரிந்துகொள்வது இல்லை. இதை வெகுகாலமாக உணர்ந்திருக்கிறேன். வருடங்கள் செல்லச் செல்ல, இந்த உணர்ச்சியும் படிப்படியாக வளர்ந்து அண்மையில் உச்சத்தை எட்டியது. இப்படி எல்லாவற்றையும் தெளிவாக உணர்ந்தாலும் […]

எழுத்து

உழலும் உள்ளத்து உறையாக் களி: தல்ஸ்தோயின் Family Happiness

கார்த்திக் பாலசுப்ரமணியன் · 18.11.20

காந்திக்கு நெருக்கமானவராக, அஹிம்சை, ஒழுக்கம், நல்லூழ் இவற்றில் நம்பிக்கை கொண்டவராக கிட்டத்தட்ட ஒரு சமய போதகருக்கு நிகரானதொரு பிம்பமே தல்ஸ்தோய் பற்றி தமிழ்ப்பரப்பில் நிலவியிருக்கிறது. அதில் பிழையில்லை என்றாலும்கூட அப்படியான நேர்மறை பிம்பமே பலருக்கும் அவரை அணுகுவதில் தயக்கத்தைத் தந்திருக்கிறது. தல்ஸ்தோயின் பெரும் நாவல்களான போரும் வாழ்வும், அன்னா கரினீனா, புத்துயிர்ப்பு போன்றவை அடைந்த கவனத்தில் பாதியைக்கூட ஃபேமிலி ஹாப்பினஸ், த கொஸாக்ஸ், த டெத் ஆஃப் இவான் இலியிச் போன்ற குறுநாவல்கள் இங்கு பெறவில்லை. அடுக்கடுக்காய் […]

எழுத்து

விழைவின் துயரமும் இசைவின் மகத்துவமும்: இவான் இலியிச்சின் மரணம்

லோகேஷ் ரகுராமன் · 18.11.20

என் தாயார் அன்று ஊரில் இல்லை. அடிபட்டிருந்த என் மாமாவின் மனைவியைப் பார்த்துக்கொள்வதற்காக கல்கத்தா சென்றிருந்தார். ஒருமாத காலமாக அங்கேயே இருந்தார். நான் விடுதியில் தங்கி படித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது என் தந்தையிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. “ராமா பாட்டி செத்துப்போய்ட்டாடா. இன்னிக்கு காத்தால பதினோரு மணிக்கு. கெளம்பி வந்துடு.” அவ்வளவுதான். ஃபோனை வைத்துவிட்டார். மேலும் எனக்கு எதுவும் கேட்க வார்த்தை வரவில்லை. அவரும் சொல்லவில்லை. அம்மாவிடம் அவள் கிளம்பிப் போனபோது பேசியிருந்ததுதான். அதன்பின் பேசவில்லை. கல்லூரிக்கு விடுப்பு கொடுத்துவிட்டு […]

எழுத்து

கண்ணேறுபடும் பேறடைவு: தல்ஸ்தோயின் ஹாஜி முராத்

கோகுல் பிரசாத் · 18.11.20

நான் பத்தாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த போது தல்ஸ்தோயின் ‘God sees the truth, but waits’ கதையை வாசித்தேன். எங்களது பாடத்திட்டத்தின் பகுதியாக அது இருந்தது. நான் வாசித்த முதல் தல்ஸ்தோய் கதை என்று நினைவு. எந்நேரமும் அறுவை சிகிச்சைக்கான ஆயத்தங்களுடன் கத்தியைத் தூக்கிக்கொண்டு திரிகிற மற்ற நீதிபோதனைக் கதைகளுக்கு நடுவே அது தனித்திருந்தது- பிறரது வலிகளைக் கடத்தவல்ல கதையாகப்பட்டது. அதன் பொதுமையிலிருந்து முழுமையை நோக்கி நகர முடிந்திருந்தது. அக்சினோவின் ஆழத்தனிமையில் தெளிவாய்ப் புலப்பட்டும் குழப்பமாய் மங்கியும் […]

எழுத்து

“அதுதான் நமது வழி”: Master and Man

அனோஜன் பாலகிருஷ்ணன் · 18.11.20

1895-இல் எழுதப்பட்ட “மாஸ்டர் அண்ட் மேன்”, தல்ஸ்தோயின் நீண்ட சிறுகதைகளில் ஒன்று. வல்லிக்கண்ணன் “இரண்டு பேர்” என்ற தலைப்பில் அக்கதையை தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். குற்றவுணர்ச்சி, மன்னிப்பு, மீட்சி என்று விரியும் தல்ஸ்தோயின் படைப்புலகத்தை ஒட்டிய புனைவுதான் இக்கதை என்றாலும், தடையற்ற இலட்சியத்திற்கும், இயற்கைக்கும் இடையிலான முரண்பாடு கதையின் மேல்தளத்தில் நகர்கிறது. உட்தளத்தில் கதை ஒரு நில உரிமையாளருக்கும், அவரிடம் தொடர்ச்சியாக வேலைபார்த்து வரும் ஊழியருக்கும் இடையிலான உறவுகளின் தன்மையை ஆராய்கிறது. ரஷ்ய நிலப்பிரபுத்துவத்தையும், விவசாயிகளின் வாழ்க்கையையும் ஏற்கும் மறுக்கும் […]

எழுத்து

ஏன் டென்னிஸை ஏற்றுக்கொண்டார் தல்ஸ்தோய்? – ஜெரால்ட் மார்ஸொராட்டி

இல. சுபத்ரா · 18.11.20

நம் எழுத்தாளர் தனது நாற்பதுகளில் இந்த விளையாட்டை ஒரு தற்காலிக டாம்பீகம் எனக் கருதினார். ஆனால் பிற்காலத்தில் அதில் மகிழ்ச்சியும் திருப்தியும் கண்டார். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, எனது அறுபதுகளில், தீவிர முதியோர்- டென்னிஸ் ஆட்டக்காரனாக மாற முயல்வது குறித்த ஒரு புத்தகத்திற்காக நான் ஆய்வு செய்துகொண்டிருந்த போது ’த மில்லியன்ஸ்’ இலக்கிய இணைய தளத்தின் பதிவுகள் பக்கத்தில் ஒரு புகைப்படத்தைக் காண நேர்ந்தது. அதில் பிரதானமாக ஒரு வயதான ஆள் தனது வலது கையால் மரத்தாலான […]

எழுத்து

தல்ஸ்தோயின் ஆதித்தேடல்

வி.அமலன் ஸ்டேன்லி · 18.11.20

ஓருயர்ந்த ஒப்பற்ற படைப்பாளிக்கும்கூட வாழ்க்கை அர்த்தப்படாதது வியப்புதான். தல்ஸ்தோயின் ‘வாக்குமூலம்’ அவரது சொந்த மெய்ஞானத் தேடலின் தடங்கள் நமக்கு உரைப்பதென்ன என்ற ஆர்வம் மேலிட டேவிட் பாட்டர்சனின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பைப் படிக்க நேர்ந்தது.  மரபுவழி கிறிஸ்துவத்தில் திரித்துவ நம்பிக்கையைக் கொண்டிருந்தார் தல்ஸ்தோய். 1879ல் கீவ் நகரிலிருந்த குகை மடங்களில் தங்கியிருந்த ஆதிகிறிஸ்துவ வழியில் வசித்துவந்த துறவிகளின் எளிய வாழ்முறையோடு தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார். ஆகமங்களின்படி தேவாலயங்கள் நடத்தப்படவில்லை என்பதை அறிந்து மதம்சார்ந்த பற்றுகளைக் கைவிட்டார். அதன் சட்டதிட்டங்களைச் சாடினார். எல்லையற்றதை அனுபூதியாய் உணர இயலும் என்றும் ஒன்றுமற்றதில் அடங்கியிருக்கிறது […]

Editor's Picks

Editor’s Picks

கோகுல் பிரசாத் · 25.09.20

1 ஆண்டன் செகாவ் தனது நாற்பத்து நான்காவது வயதில் காச நோயால் இறந்த போது அறுநூற்று சொச்சம் சிறுகதைகளை எழுதி வெளியிட்டிருந்தார். தொடக்க காலத்தில் நகைச்சுவைத் துணுக்குகளை மட்டுமே பத்திரிகைகளுக்கு அனுப்பிக்கொண்டிருந்தவர், தனது இருபத்து ஆறாவது வயதிற்குள்ளாகவே நானூறு கதைகளை எழுதிவிட்டார் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஒரு பெருநகரத்தின் காதலற்ற மனிதர்களும் பணக்காரச் சீமாட்டிகளும் ஏமாற்றுக்காரர்களுமே அவரது பிரதான கதாபாத்திரங்கள். நுண் சித்தரிப்புகள் ஊடாக நம்பகத்தன்மை மிகுந்த புறச்சூழலை உருவாக்கி அதில் கதை மாந்தர்களின் மனவோட்டங்களை வலிந்து திணிக்காமல் […]

எழுத்து

புழுதி

கண்மணி குணசேகரன் · 25.09.20

விஜயா பதிப்பக வாசகர் வட்டமும் சக்தி மசாலா நிறுவனமும் இணைந்து வழங்கும் ‘கி.ரா. விருது’ பெற்ற கண்மணி குணசேகரனுக்கு வாழ்த்துகள். * செம்மேகமாய் திரண்டு வந்தது மேலைக்காற்று. மூச்சு வாங்கக்கூட இடைவெளி கொடுக்காமல் நிறைமுக்காடாய் போர்த்திதான் பார்த்தாள், கருவறைக்குள் முடங்கிக்கிடந்த அங்காளம்மை. ஆனால் போர்வையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு படுதாவைப் போல் படிந்தது மேற்கே மலையாகக் குவித்து வைக்கப்பட்டிருந்த மண்மேட்டின் புழுதி. மூக்கைப் பொத்துவதற்குள், நாசியில் நுழைந்து நடுமண்டைக்கும் ஏறிவிட்டது. அங்காளம்மைக்கு நெஞ்சை அடைக்கிற மாதிரியிருந்தது. மூக்கினுள் நாவராஞ்சி […]

எழுத்து

கழுதையின் வாயில்

இராசேந்திர சோழன் · 25.09.20

விஜயா பதிப்பகம் சார்பில் வழங்கப்படும் ‘ஜெயகாந்தன் விருது’ பெற்ற இராஜேந்திர சோழனுக்கு வாழ்த்துகள். * கோர்ட் விவகாரங்கள் அவனுக்குப் புதுசு என்று சொல்ல முடியாது. வண்டி ஓட்ட ஆரம்பித்த புதிதில் அவனுக்கு அதுபற்றி கொஞ்சம் பயமாக இருந்தது. முதல் தடவையாக கோர்ட்டுக்கு போக நேர்ந்தபோது அவன் உள்ளே நுழையவே பயந்தான். கனத்த பூட்சுகள் சிமெண்ட் தரையிலே நறநறத்து கறுக்முறுக்கென்று ஒலிக்க எஸ்கார்ட் போலீஸுகள் வராந்தாவிலே நடப்பதும், குழம்பிப் போன முகங்களும் வாழ்க்கையின் இறுதிக் கணக்கைத் தீர்த்துமுடித்து பாவ […]

எழுத்து

இந்து ராஷ்டிரம் பற்றி தெரிதா என்ன சொல்வார்?

ஆர்.அபிலாஷ் · 25.09.20

இந்து ராஷ்டிரம் என்பதை தெரிதா ஏற்றுக்கொள்வாரா அல்லது எதிர்ப்பாரா என்பதல்ல என் கேள்வி – இந்துத்துவாவின் (அதாவது பாஜக அரசியல்வாதிகள் மற்றும் ஆதரவாளர்களின்) கனவுகள், எதிர்பார்ப்புகளை அவர் எப்படிப் புரிந்துகொள்வார்? இது ஏன் முக்கியம் என முதலில் சொல்லி விடுகிறேன். இந்து ராஷ்டிர, அகண்ட பாரதக் கனவின் அடிப்படையிலே பாஜக அரசின் கணிசமான செயல்திட்டங்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. அவ்வாறே அரசின் நிர்வாகம் குறித்த பிம்பமும் கட்டமைக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்து தேசம் எனும் இந்துத்துவா கனவு மட்டுமல்ல, அதனடிப்படையிலான திட்டங்களும், […]