Category: எழுத்து

பரிசு ஒளி குறைந்து குறைந்து இருளில் இயைகிறது நீ செய்ய வேண்டியது இருளைக் குறைத்துக் குறைத்து ஒளியை எடுத்துக் கொள்வதுதான். தூய்மை பிரகாசத்தில் இருள் வேறாய் நிற்பதில்லை அவிழா மலரின் அந்தரத்தில் மணத்தின் பெருவிழிப்பு. அந்தர மணமும் பிரகாசத்தில் இருளும் விழிப்பின் லயிப்பு. சுடர்ந்து அசையும் பிரகாசத்தில் இருளின் தூய்மை. அந்தர வெளியில் மணத்தின் தவம். விழிப்பும் செயலும் வேறு வேறு. விழிப்பு அநாதி. விழிப்பில் செயலை கவனித்தல் எனது விதி. எண்ணத்தை கவனமுறுதலே எனக்கு வேலை. […]

ஃபார்ச்சுனேட்டோ எனக்கு இழைத்த ஆயிரம் காயத்தையும் இயன்றவரை நன்றாகவே பொறுத்துக் கொண்டேன். ஆனால் அவன் என்னை அவமானப்படுத்திய போது அவனைப் பழிதீர்க்க சபதம் எடுத்தேன். என் ஆன்மாவின் இயல்பைப் பற்றி நன்றாக அறிந்த உனக்கு இந்த அச்சுறுத்தலை நான் வெளிப்படையாகச் சொல்லவில்லை என்பதும் தெரியும். எத்தனை காலம் ஆனாலும் நிச்சயம் எனக்கு நியாயம் கிடைத்தே தீரும். தீர்வு கிடைக்கும் என்ற உறுதியான நிலைப்பாடே அது நடக்காமல் போகலாம் என்ற நிச்சயமின்மையைத் தள்ளி வைத்தது. தண்டிக்க மட்டும் மாட்டேன், […]

ஏற்கனவே சிறிது காலத்திற்கு முன்பு மாதாந்திர திரைப்படத் திரையிடலில் இரண்டு படங்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். இப்போது இந்தக் கட்டுரைக்காக அவற்றையும் சேர்த்து நான்கு படங்கள். மிக மெதுவாகத் தான் என்றாலும் ஒன்று புரிந்தது. இப்படங்களைப் பார்ப்பதென்பது அவற்றை முழுமையாக புரிந்துகொண்டு அதன் மீது நமது தீர்ப்பை எடுத்து வைப்பது அல்ல. பார்க்கிற ஒவ்வொரு முறையும் நாம் தான் அதைத் தொகுத்துக் கொள்ள வேண்டும். மீண்டும் மீண்டும் பார்ப்பதன் மூலம் தான் அந்தப் படத்தின் இளமையை நமது மனதில் காப்பாற்றி வைத்திருக்க […]

சேற்றுக் குழியிலிருந்து வெளியே துருத்திக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிறுபெண்ணின் முகத்தையும் தன் கண்களை அகல விரித்தபடி ஓசையின்றி அவள் குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததையும் அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். சமய வழிபாட்டுச் சடங்குகளோடு அவளுக்கு இடப்பட்ட முதல் பெயர் அஸூசேனா. அதன் பொருள் லில்லி மலர். கல்லறைத் தோட்டம் போல இருந்த அவ்விடத்தின்  மரண வாசம் உயரப் பறந்து கொண்டிருக்கும் வல்லூறுகளின் கவனத்தை ஏற்கெனவே கவர்ந்து கொண்டிருந்தது. அனாதையாகிப் போன குழந்தைகளின் அழுகுரலும் காயமடைந்தவர்களின் ஓலமும் காற்றை நிரப்பிக் கொண்டிருக்கையில் […]

‘தமிழ்ச் சிறுகதை இன்று’ கட்டுரைத் தொடரின் எட்டாவது பகுதி இது. * சுனில் கிருஷ்ணன் ஒரு சிறுகதையாளராக அல்லாமல் ‘இன்றைய காந்தி’ தளத்தின் வழியாக இளம் காந்தியராக அறிமுகமானவர் என்பதால் அவருடைய கதைகளை முதலில் கவனிக்கவில்லை. ‘அம்புப் படுக்கை’ தொகுப்பும் சாகித்ய அகாதமியின் ‘யுவ புரஷ்கார்’ விருதும் அவர் மீது குவித்த வெளிச்சத்தின் பிறகே கதைகளை வாசிக்கலானேன். முதன்முதலாக நான் வாசித்த, கணையாழி போட்டியொன்றில் பரிசு வென்ற ‘பேசும் பூனை’ பெரும் ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. அந்த வியப்பே […]

‘ரஹ்மானு.. மனச திடப்படுத்திக்க, அம்மா வஃபாத் ஆகிட்டாங்க.’ தாவூத் மாமாவின் அதே கீச்சுக்குரல் தான்.. ஆனால் ஒரு குரல் பெரும் பாறாங்கல்லை தன்னந்தனியாய் இழுத்து வந்து ஒருத்தன் தலையில் எப்படிப் போட முடியும்? வஃபாத் ஆயிட்டாங்க.. வஃபாத் ஆயிட்டாங்க.. இந்தக் குரல் மீண்டும் மீண்டும் எதிரொலித்தது. அதை சொன்னது தாவூத் மாமா இல்லை. யார் யாரோ வந்து காதுகளில் சொன்னார்கள். தெரிந்த குரல், தெரியாத குரல் எல்லாமே. யாரோ சிலர் சிரித்துக் கொண்டே வேறு சொல்கிறார்களே? ‘ரஹ்மான்..’ […]

ஆதவனின் மென்னொளியில் மின்னிக் கொண்டிருந்தது நதி. கங்கையின் பரப்பை கிழித்துக் கொண்டு படகு கரையிலிருந்து விலகி நீருக்குள் செல்லத் தொடங்கியது. நதியில் ததும்பிய நீர் சீரான தாளத்தில் க்ளக்.. க்ளக்.. எனப் படகை அறைந்து எதையோ சொல்லிக் கொண்டே வந்தது. பரிசல்களும் சுற்றுலாப் படகுகளும் சோம்பேறித்தனமாக நகர, நான் அமர்ந்திருந்த பயணியர் படகு இரைச்சலையும் புகையையும் கக்கியபடி வேகமாக முன்னேறியது. முன்னேற்றம் என்பதே இலக்கு என்ற ஒன்றிருக்கும் போது தான் அர்த்தப்படும். அதுவும் ஒரேமாதிரியான இலக்கு. பரிசலில் […]

யாவரும் பதிப்பகம் வெளியிட்டிருகும் ஶ்ரீதர் நாராயணன் எழுதிய கத்திக்காரன் கதைத் தொகுப்பில் மிக அநாயசமான பாய்ச்சலை நிகழ்த்தியிருக்கும் கதை என ‘புதிய நிலம்’ கதையைச் சொல்ல முடியும். சிறு காதல் கதையாகத் தொடங்கிய கதை, மனிதன் நிலத்தைக் கொண்டு நினைவினூடாக செல்லும் அகப்பயணங்களைச் சீராக நம்முன்னே நிகழ்கிறது. சவிதா எனும் இந்தியப்பெண் அவளது அமெரிக்க நண்பர்களுடன் கழிக்கும் ஓரிரு மணிநேரங்களில் நிகழும் கதை என்றாலும் மாறும் நிலம் வழியே வரலாறு நெடுக மனிதர்கள் அடையக்கூடிய புது மாற்றங்களை […]

அமலன் ஸ்டேன்லியின் ‘வெறும் தானாய் நிலைநின்ற தற்பரம்’ நாவலிலிருந்து ஓர் அத்தியாயம் * பல்லாவரம் வழியே தோல் தொழிற்பேட்டை செல்லும் சாலையில் கைனடிக் ஸ்கூட்டர் ஓடியது. அப்போதுதான் மழைபெய்து ஓய்திருந்தது. கடும் மழையால் பள்ளங்கள் நீரால் முடியிருக்க மிக கவனம் காட்ட வேண்டியிருந்தது. ஓடுபாதையில் அப்பகுதிக்கே உரித்தான தோல் பதனிடும் தொழிற்சாலைகளின் தோலும் வேதிப்பொருளும் கலந்த மணம். ஏறத்தாழ ஒரு குடிசைத் தொழில் மாதிரி இப்பகுதியில் தோல் பதனிடுதல் நடைபெற்று வருகிறது. ஓரிரு மாட்டுத்தோல்கள் தொங்க விடப்பட்டிருந்தன […]

எழுத எழுத அழிந்து கொண்டே இருக்கும் அந்தக் கதை குழப்பமாக இருந்தது அவளுக்கு. காற்றின் திசைக்கு இழுபடும் கூந்தலின் வேகமும், பனியடர்ந்த இரவில் பற்றியெரியும் சிதையின் வெம்மையும் மிக மோசமான பயத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தன. இதற்குமுன் எழுத முயன்ற கதைகள் எழுதப்படும் முன்னரே அழிக்கப்பட்டதால் அவை குறித்தெழும் கவலையில், தன் சிந்தனைகளைத்தொலைக்க விரும்பியதில்லை. ஆனால், இந்தக் கதை அப்படியில்லை. இதுவரை நிகழப் பெற்றிராத, எழுதப்பட்டிராத தர்க்கங்களின் முடிவுகளாக உருப்பெறும் ஒன்று. அற்புதக் கணம் ஒன்றினை கருக்கொண்டதன் சாட்சியாக்கம் […]

முதல் சிதறல்: நான் இருபது வயதானவள். நான் உறுதியாக அறிவேன். எனக்குப் பத்து வயதிருக்கும் போது என்னுடைய தாய் இறந்து போனார். எனது பதினேழு வயதில் நான் இங்கு அழைத்து வரப்பட்டேன். என்னால் என் வயதை சரியாகக் கணிக்க முடியும். ஏனெனில் என்னுடைய ஒவ்வொரு பிறந்தநாளின் போதும், எங்கள் தோட்டத்தில் ஒரு பேரீச்சை மரம் நடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தேன். நான் இங்கு மூன்று வருட காலமாக இருக்கின்றேன். என் தந்தையுடைய வருகையின் எண்ணிக்கையை வைத்து அதை நான் […]

பாதையை மறைத்துப் படர்ந்திருந்தது பனிமூட்டம். ஓரடிக்கும் அப்பால் அனைத்தும் உறைந்த காட்சிகளாகவே தென்பட்டன. சருமத்தை ஊடுருவிய குளிரில் நடுங்கி நின்றேன். வலதுபக்கமாய் ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரையுடன் நீண்ட கட்டடம். சுவரையொட்டிய அடர்ந்த புதர்களில் நனைந்த டேலியா பூக்கள். இலைகளில் ஈரம். கட்டடத்துக்குப் பின்னால் நெருப்பைக் கண்டதும் அருகில் விரைந்தேன். தரையில் கிடந்த சுள்ளிகளையும் கட்டைகளையும் தாண்டி நின்றேன். தீயின் கதகதப்பு குளிரை விரட்டியது. அடுப்பில் விறகு எரிந்து கொண்டிருந்தது. பையை ஓரமாக வைத்து விட்டு தீயில் கைகளைக் காட்டி […]