Category: எழுத்து

அதிவிரைவு வண்டியொன்றில் ரோமைவிட்டுக் கிளம்பிய பயணிகள், சுலோமனாவுக்குச் செல்லும் சிறிய புராதான உள்ளூர் ரயிலுக்காக, ஃபேப்ரியோனாவின் சிறிய புகைவண்டி நிலையத்தில் விடியும்வரை காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.  முந்தைய இரவு அந்த இரண்டாம் வகுப்புப் பெட்டியில் ஐந்து பேர் தங்கியிருந்தனர். அது இப்போது புழுக்கத்துடனும் புகைமூட்டத்துடனும் இருந்தது. கோணல்மாணலாக மூட்டையைப் போலிருந்த, துயரார்ந்த முகத்துடனிருந்த பருமனான ஒரு பெண்மணி அதில் இப்போது ஏறினாள். வாயிலிருந்து புகையை வெளியேற்றியபடி, அழுக்கான மெலிந்த உடலும் பலவீனமான தோற்றமும் கொண்ட அவளுடைய கணவன் அவளைப் […]

வெற்றிடம் – அம்ருதா ப்ரீதம் (Amrita Pritam) இரண்டு இராஜ்ஜியங்கள் மட்டுமே அங்கேயிருந்தன. முதலாவது அவனையும் என்னையும் வெளியேற்றியது. இரண்டாவதை நாங்கள் புறக்கணித்தோம். வெறுமையான வானத்தின் கீழ் நான் நெடுங்காலமாக  என் மேனியின் பொழிவில் மூழ்கிப்போயிருந்தேன். அவனோ தனது ஈரத்தில் அழுகிக்கொண்டிருந்தான். பிறகு வருடக்கணக்கான நேசத்தை விஷத்தைப் போலப் பருகியவன், தனது நடுங்கும் கைகளால் எனது கரத்தைப் பற்றியவாறு சொன்னான் “அதோ,நமக்கு முன்பாக, உண்மைக்கும் பொய்க்குமிடையே  சிறியதொரு வெற்றிடம் இருக்கிறதே அங்கே,  நம் தலைகளுக்கு மேலாக ஒரு […]

தாரிணியின் சொற்கள் என்னிடம் உள்ள மிருக குணத்தை என் குருவோ அவரின் மனைவியோ அறியமாட்டார்கள். அவர்களுக்குக் குழந்தைகள் இல்லை. குரு என்றால் வயதானவர் என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். அவருக்கு நாற்பது வயதும் அவர் மனைவிக்கு முப்பத்து ஐந்து வயதும் இருக்கலாம். என் தந்தை என் சிறுவயதிலேயே இறந்துவிட்டார். எனக்குப் படிப்பு ஏறவில்லை. நான் பாட்டுப் பாடுவதைக் கேட்டு என் சித்தப்பா என்னைக் கொண்டுவந்து பாடகர் ரவிகிருஷ்ணாவிடம் சேர்த்துவிட்டார். நான் அவருக்கு உதவியாளன் போல இருந்தேன். மாடியில் ஓர் […]

அ.மாதவையா (A.Madhaviah, 1872-1925) தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் ஒருசேரத் தொடர்ந்து எழுதி வந்திருக்கிறார். அன்றைய ஆங்கிலேய காலனி ஆட்சிக் காலகட்டத்தின் ஒருவகை இலக்கிய நீட்சி என்றும் ஆரம்பகால நவீன இந்திய இலக்கிய எழுச்சியின் ஒருவகைச் சுதாரிப்பு என்றும்கூட இதைச் சொல்லலாம். மாதவையா தமிழில் எழுதிய நாவல்கள்: 1. முத்துமீனாக்ஷி: ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் சுயசரிதை, (1892, 1903) 2. பத்மாவதி சரித்திரம்: ஒரு தமிழ் நாட்டுக்கதை, (1898-99) 3. விஜய மார்த்தாண்டம், (1903). மாதவையாவின் இறப்பிற்குப் பின், அவர் எழுதிய […]

நோற்றலுக்கு இணையான விரும்பி ஏற்கப்படும் மதிப்புமிக்கத் துன்பங்களில் ஒன்று எழுதுதல். இதை எழுதும் இவ்வேளையில் குஸ்தவ் மாஹ்லரின் ஐந்தாம் சிம்பொனி ஒலிக்கிறது. எழுத்து மேஜையில் புத்தகங்கள் சிதறிக் கிடக்கின்றன. அசோகமித்திரனின் சிறுகதைகளின் முழுத்தொகுப்பும் கண் முன்னேயிருக்கிறது. 1647 பக்கங்களிருக்கும் அப்புத்தகத்தை கையிலெடுத்து க.சீ. சிவகுமார் சொன்னார்: “அசோகமித்திரனை விடவும் எடை அதிகமா இருக்கே”. அப்போது நான் புன்னகைத்தேன். இப்போதும் அவர் சொன்னது நினைவிலிருந்து புன்னகைக்கத் தூண்டுகிறது. ஆனால் நீத்தார் நினைவுக்குறிப்பை எழுதும் போது புன்னகைப்பதை யார் விரும்புவார்களோ இல்லையோ நிச்சயம் க.சீ. சிவகுமார் விரும்பவே […]

உலகை மாற்றிய ஆண்டு. பரிணாம வளர்ச்சியில் ஏற்பட்ட மாபெரும் பிழை மனிதரில் தன்னுணர்வை உருவாக்கியதே. மனிதருடைய சுயமும் அறிவாண்மையும் அவர்தம் தேடலை வகுக்கிறது. அதனால் அவர்களால் தற்கணத்தில் தேங்கி நிற்க முடிவதில்லை. நிறைவுகொள்ள இயலுவதில்லை. நம்முடைய ஒவ்வொரு நாளும் பொழுதும் அடுத்த கணத்தைப் பற்றின எண்ணங்களால் நிரம்பியிருக்கிறது. அவற்றை முன்னிறுத்தியே நம் சிந்தனையோட்டம் தொழிற்படுகிறது. இங்கே சிந்தனை என்பது உலகை உய்த்தறிவதற்கான நுண்புலன் கருவியாக அல்லாமல் மனிதரின் வசதிகளைப் பெருக்கிப் பேணுவதற்கான பிழைப்பறிவாக எஞ்சிவிடுகிறது. அதன் பிறகு […]

ஆண்டுக்கணக்காக மஞ்சளும் சந்தனமும் பூசிப்பூசி மாட்டுவாலைப்போல மெழுகோடி விட்டிருந்த கொச்சைக்கயிற்றினால் பின்னப்பட்ட சாட்டையை வாசலில் நின்றபடி வீட்டினுள் எறிந்துவிட்டு நல்ல வெயிலில் சுருட்டை ஆவேசமாக இழுத்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தார் குஜுலுவா சுப்பையர். குஜுலுவா அவர்களது குடும்பப் பெயர், சுப்பையர் என்கிற அய்யர் ஒட்டு சௌராஷ்டிரா சமூகங்களுக்கேயுரிய தாங்கள் பாதி பிராமணர்கள் என்கிற மனமயக்கத்தின் பொருட்டு ஒட்டிக்கொண்ட ஒன்று. சற்குணம் அவரைத் தாத்தா என்றுதான் அழைப்பான். நல்ல செவிடான அவருக்கு அந்த வாயசைவு மட்டும் எப்படியோ துல்லியமாக அர்த்தமாகிவிடும். தொடர்ந்தாற்போல […]

ஃபியோனா தன் பெற்றோரின் இல்லத்தில் வசித்துவந்தாள். அவளும் க்ராண்ட்டும் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் சென்றுவந்த நகரத்தில் அது இருந்தது. மிகப்பெரிய அவ்வீடு, கூண்டுவடிவ வெளித்தள்ளிய ஜன்னலைக்கொண்டிருந்தது. விரிப்புகள் தரையில் கலைந்து கிடக்க, காபிக் கோப்பைகளின் அடிவளையங்கள் மேஜையின் மேற்பூச்சில் தழும்புகளாய்ப் படிந்திருக்கும் அவ்வீட்டினை ஒழுங்கற்றதும் சொகுசானதும் எனக் க்ராண்ட் எப்போதும் கருதியிருக்கிறான். ஐஸ்லாந்திய குணாதிசயங்கள் கொண்ட அவளது அம்மா, ததும்பும் வெண்கூந்தலையும் தீவிர இடதுசாரி அரசியலையும் வரித்தவர். நகரின் முக்கியமான இதய சிகிச்சை மருத்துவரான அவளது அப்பாவிற்கு, மருத்துவமனையில் நல்ல […]

ஜன்னலைத் திறந்ததும் மார்கழியின் பனி சட்டென்று அறையினுள் பாய்ந்தது. சட்டையை எடுத்து மாட்டிக்கொண்டு சன்னல் பக்கமாக நின்றேன். வயல்வேலைக்குச் செல்லும் ஆட்கள் எப்போதா எழுந்து வாசலில் கோலமிட்டு மண் அகல்களை ஏற்றி வாசல் படிஓரமாக வைத்திருந்தார்கள். அவை சிவந்த பொட்டுப்பொட்டான கனல்துண்டங்களாகக் கறுப்புத்திரையில் கனன்றுகொண்டிருந்தன. மாரியம்மன் கோவில் ஒலிபெருக்கியில் பாடல் ஒலி பரவி  ஊரின் செவிகளைத் தொட்டு எழுப்பத் தொடங்கியிருந்தது. மாடியறை என்பதால் தெளிவாக கணீரென்ற எல்.ஆர்.ஈஸ்வரியின் குரல் மார்கழிப் பனி போலக் காதுகளில் நுழைந்தது. காற்றாகி கனலாகி […]

கு.அழகிரிசாமியின் கதை வெளியெங்கும் எளிய மனிதர்களே நிறைந்திருக்கிறார்கள். அவர் கதைகளில் வருகிற கதாபாத்திரங்களின் மிக முக்கிய குணாம்சமாகப் பசி இருக்கிறது. யாரோ சாப்பிட்டுப் போட்ட எச்சில் இலையை வழித்துச் சாப்பிடுகிற ராஜா (ராஜா வந்திருக்கிறார்), பக்கத்து வீட்டில் தந்த கஞ்சியை சகோதரன் ‘நியாயம்’ பேசிக் கொட்டிவிட்டதற்காக அம்மா மீது கோபம் கொள்ளும் சிறுவன் (இருவர் கண்ட ஒரே கனவு), பசியை வெல்வதற்காக உடலைத் தந்துவிட்டு காசைப் பார்த்தவுடன் உலகத்தைப் பார்த்துச் சிரிக்கும் இளம்பெண் (திரிபுரம்), செருப்பு தொங்க […]

குறித்த நேரத்துக்குப் பத்து நிமிடங்கள் முன்னரே சென்னையிலிருந்து பெங்களூருக்கு வந்து சேர்ந்துவிட்டோம். பெங்களூருவிலிருந்து கோவாவுக்குச் செல்ல வேண்டிய விமானம் இரண்டு மணி நேரம் தாமதமாகிவிட்டது. என்னுடைய முதல் கோவா பயணம். இதுவும்கூட அலுவலக ரீதியான ஒன்று. கூடவே துணைக்கு மணீஷ் ராவ். நாங்கள் வேலை பார்க்கும் நிறுவனம் சென்னைக்கு அருகில் ஓரகடத்திலிருக்கிறது. சாலைகள் அமைப்பது, பாலம் கட்டுவது போன்ற பெரிய பெரிய கட்டிட வேலைகளுக்குப் பயன்படும் கனரக வாகனங்கள் இங்கே உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. அவ்வாகனங்கள் தயாரிப்புக்குப் போகும் […]

பளியத் ஜெயச்சந்திரன் (எ) பி.ஜெயச்சந்திரன் 03.03.1944 அன்று பிறந்தவர். சிறுவயது முதலே இசையார்வம் கொண்டவர். அவருடைய இன்ஸ்பிரேஷன் கே.ஜே.ஏசுதாஸ். இருவருமே தமிழில் மிகவும் கொண்டாடப்படுகிற கேரளக் குரலாளர்கள் என்பதில் தொடங்கி, பேசுவதற்குப் பல விஷயங்கள் உண்டு. ஜி.தேவராஜன் இசையில் ஸ்ரீ நாராயண குரு (1986) மலையாளப் படத்திற்காக ஒரு டூயட் உட்பட மூன்று பாட்டுகளை ஜெயன் பாடியிருக்கிறார். அந்தப் படத்தில் சிவசங்கர சர்வ சரண்ய விவோ எனும் சோலோ அவருக்குச் சிறந்த பாடகருக்கான தேசிய விருதினைப் பெற்றுத் […]