Category: எழுத்து

“உணர்வுகள் இங்குமங்குமாக நம்மை அலைக்கழிக்கின்றன. ஆனால் அந்தத் தருணம் முடிந்ததும் நம்மிடம் என்ன மிஞ்சியிருக்கிறது? கழிவிரக்கமும் ஆன்மீகத்தில் வீணாய்க் கழிந்த நேரமும்தான். களிப்புடன் கிளம்பிச் செல்லும் நாம் பெரும்பாலும் சோகத்துடனேயே திரும்புகிறோம். அந்தியின் மகிழ்ச்சி விடியலின் மீது ஒரு இருளைப் பூசியது போலாகிவிடுகிறது. ஆக, உணர்ச்சிகளால் எழும் களிப்பு முதலில் நம்மைத் தற்பெருமை கொள்ள வைத்தாலும் இறுதியில் அது நம்மைக் காயப்படுத்திக் கொன்றுபோட்டுவிடும்.” -தாமஸ் ஏ கெம்பிஸ்: இமிடேஷன் ஆஃப் தி க்ரைஸ்ட், நூல் 1, அத்தியாயம் 18. “சுயநினைவற்ற நிலையில் பொய்யான […]

ஜனவரி மாத இறுதியில் ஒரு சாம்பல்நிற நாள் அது. மூடுபனியாக இருந்ததால் குளிர் தெரியவில்லை. ஏழைகளுக்காக அரசாங்கம் நடத்திய தங்கும் விடுதியில் இருந்து வெளியே வந்தாள் முதியவள் ஹெட். உரத்த குரலில் மகிழ்ச்சி ததும்பப் பேசிக்கொண்டே கூடத்தின் வழியாகச் சமையலறைக்கு ஓடினாள். எழுபது வயதிருக்கலாம். என்றாலும் ஊரில் உள்ள மணமுடிக்கும் வயதான பெண்கள் முதல் கிழவிகள் வரையில் எல்லோரையும் பிறந்தது முதல் நான்தான் வளர்த்தெடுத்தேன் என்னும் அவளுடைய கணக்குப்படி பார்த்தால் நூறு வயதிருக்கும், கூடவே ஒரே பிரசவத்தில் […]

“நீ என்ன பெரிய மயிருன்னு மனசுல நெனப்பாடா? என் பொண்ணு இன்னும் வாழணும்னு சொல்றாளேங்கற ஒரே காரணத்துக்காகத்தான் உங்கிட்ட பொறுமையா பேசிட்ருக்கேன். இல்லன்னா ஊர் சைடுல ஆள் சொல்லிவிட்டு தூக்கறதுக்கு ரொம்ப நேரமாவாது. மினிமம் கைய காலையாவது ஒடச்சு வீட்ல படுக்க வச்சிருவேன். பாக்கறியா?” திரைப்படங்களில் பார்த்தும் கதைகளில் படித்தும் மட்டுமே பழகியிருந்த இதுபோன்ற வார்த்தைகள் என்னை நோக்கிச் சொல்லப்படுவதன், அதுவும் இந்த மாதிரி வார்த்தைகளோடு என்னால் எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க முடியாத சராசரி மென்மையான […]

19.03.1937 அன்று சென்னையில் அவதரித்த சாமுவேல் ஜோசப் என்கிற இயற்பெயரைக் கொண்ட ஷ்யாமுக்கு அந்தப் பெயரை வழங்கு பெயராக்கியவர் மெல்லிசை மன்னர் எம்.எஸ்.வி. தக்ஷிணாமூர்த்தி, சலீல் சவுத்ரி, ஆர்.டி.பர்மன், டி.ஜி.லிங்கப்பா, ராஜேஸ்வர ராவ், பெண்டியால நாகேஸ்வர ராவ், சலபதி ராவ் போன்ற இசையமைப்பாளர்களிடம் உதவியாளராகப் பணிபுரிந்த அனுபவம் கொண்டவர் சியாம். எம்.பி.சீனிவாசன், ஆர்.பார்த்தசாரதி, தக்ஷிணாமூர்த்தி, எஸ்.எம்.சுப்பையா, விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி எனப் பல புகழ்வாய்ந்த இசையமைப்பாளர்களிடம் வயலின் கலைஞராக வேலை பார்த்த அனுபவம் மிக்கவர். முதல் படம் மாடர்ன் […]

பெரும்பாலான சமயங்களில், வரலாறு நிகழும்போது, அதைச் சமூகம் உணர்ந்து கொண்டாடுவதில்லை. காலம் கடந்து பின்னோக்கிப் பார்க்கையில்தான், அது புரிபடுகிறது. கடந்த 40 ஆண்டுகளாக நிகழ்ந்த இந்தியப் பொருளாதார வளர்ச்சி அப்படிச் சமகாலத்தில் கொண்டாடப்படாத வரலாறு. ஆங்கிலேயர் வருவதற்கு முன்னால், இந்தியா உலகின் மிக வலுவான பொருளாதாரங்களுள் ஒன்றாக இருந்தது. வேளாண்மை, கைவினைத் தொழில், ஜவுளி போன்ற துறைகளில் மிக முன்னேறிய நாடாக இருந்தது.  உலகப் பொருளாதாரத்தில், இந்தியாவின் பங்கு 24% ஆக இருந்தது. ஆனால், பல நூறு […]

தீமை எங்கிருந்து புறப்படுகிறது? உலகில் மனிதராக வாழ வேண்டியிருக்கிற யாருக்குமே எப்போதேனும் ஒரு கட்டத்தில் இந்த வியப்பு எழாமலிருக்க வாய்ப்பில்லை. அது ஒருவேளை தன்னைக் குறித்தாக இருக்கலாம் அல்லது நேரடியாகப் பாதிக்கப்பட்ட மூச்சுமுட்டலில் மனம் விதும்பும்போது, அல்லது அநீதிகளால் பிதுக்கப்படும்போது “என்ன இது, இப்படி” என்கிற ஆயாசம் உண்டாகலாம். ஒரு காரணமும் சொல்லாமல் தம்மைப் பார்த்து நிற்கிற எவ்வளவோ விரோதங்களைப் பலரும் தினம் தினம் எதிர்கொள்கிறார்கள். காந்தியைக் கொன்றவனின் மனம் என்ன என்பதை நம்மில் பலரும் உணரவே […]

மனவிழிப்புநிலை தியான ஆசிரியருக்கான இரண்டரை ஆண்டுப் பயிற்சியில் சமூகத்தின் பன்முகத்தன்மை, சமத்துவம், யாவரையும் உள்ளடக்கல், யாவருக்குமான வளப் பயன்பாடு எனச் சில கூடுதல் பயிற்சிகள் வகுப்புகளில் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டன. அமெரிக்காவில் இனப்பாகுபாட்டின் உச்ச இழிவுகளைப் பற்றியும் அதே போன்று இந்தியாவில் சாதி சார்ந்த கீழ்மைகளையும் அணுகுவது பற்றிய வகுப்புகள்.   தியானப் பயிற்சிக்காக வரும் மாணவர்கள் பல திறத்தவராய் இருப்பார்கள். முற்றான மெய்யறிவுத் தேடல் தாண்டி அவர்களது அன்றாட உடல், மனம் சார்ந்த அகப் புறப் பிரச்சினைகள் பெரும் தடைகளாக இருக்கக்கூடும். அவற்றுடன் […]

தேசியம், தேசம் ஆகியவை அடிப்படையில் உணர்வுகளால் கட்டமைக்கப்படுபவை. அத்தகைய உணர்வுப்பூர்வமான அடிப்படை மிகவும் இன்றியமையாததும்கூட. அரசியல் ரீதியாகவோ பூகோள ரீதியாகவோ மட்டும் எந்த ஒரு தேசத்தையும் உருவாக்க முடியாது. இதையும் தாண்டி உணர்வுப்பூர்வமான ஒரு பந்தம் தேவை. பழங்குடிகள் இன்றும் ஒரு பகுதியைத் தங்கள் மண் என்று கூறுவதற்குக் காரணம் அது தங்கள் தெய்வங்கள் உறையும் பூமி, தங்கள் மூதாதையர் உறங்கும் பூமி என்ற அழகான உணர்வுப்பூர்வமான நம்பிக்கையால்தான். ஐக்கிய அமெரிக்காவின் பூர்வகுடிகளான செவ்விந்தியர்கள் பெரும் நிறுவனங்களிடமிருந்து […]

குட்டியானைச் சவாரி குட்டியானை* மீதுஏறி வருகிறான்குண்டு காதர் மொய்தீன் ஒன்பது வயதுச்சிறுவன் அவன்என் பிள்ளையின்வகுப்புத் தோழன் எங்கள் சந்து வந்ததும்இறங்கிக்கொள்கிறான் ‘வர்லாம்பாவர்லாம்பா’என்று அவன் சொல்லச் சொல்லபுட்டமாட்டிக்கொண்டேபின்புறமாகவே வருகிறதுஅந்தக் குட்டியானை தோழனைக் கண்டதும்சூழ்ந்துகொள்கிறார்கள்கிரிக்கெட் விளையாடும்எங்கள் தெருசிறுவர்கள் குட்டியானையில்சவாரிவரும்காதர் மொய்தீனின்தோழர்கள் என்ற பெருமிதம்அவர்களுக்கு அப்பாவிடம் கெஞ்சிவிட்டுவிளையாட்டில்சேர்ந்துகொள்கிறான்குண்டு காதர் மொய்தீன் எப்போதும்பந்து பொறுக்கிப் போடும் நேரம்தான்அவனுக்குக் கிடைக்கும்அந்த நேரத்திலும்ஒரு கேட்சைப் பிடித்துஒருவனை அவுட்ஆக்கிவிடுகிறான்குண்டு காதர் மொய்தீன் ஒன்றிரண்டு பேரோடுவியாபாரம் முடிந்துவிடஅப்பா கூப்பிடவும்நண்பர்களிடம் சொல்லிவிட்டுப்பாதியிலேயே போகிறான்கையை மட்டையாகப்போலி செய்துகொண்டு பெருந்தொற்றுவீதியில் எறிந்தகுழந்தைகளில் ஒருவன்அவன் […]

நித்யவெளியில் துயருறும் ஆன்மா- ஃபௌஸ்ட் தொன்மம் I ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் கைவசமாயிருக்கும் விருப்புகளையும் வெறுப்புகளையும் வகையறுக்கும் விதத்திலேயே தொன்மக் கதைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. அதனாலேயே அவற்றிற்கு வயதாவதில்லை. அவை காலத்தால் பழையதாகி தாழக்குதியிடுவதில்லை. என்றும் புதியவை போலிருக்கின்றன. எல்லாக் காலத்திற்கும் பொருந்திப் போகின்றன. எல்லோருக்கும் ஒரே விதமாய்ச் சம்பவிப்பதைப் போன்று உயிரோடிருக்கின்ற அனைவருக்கும் ஆகாயத்தைக் காட்டுகின்றன. அதில் கடந்துசெல்கிற பறவையின் செய்தியை எல்லோரிடமும் பாகுபாடின்றிக் கொண்டு சேர்க்கின்றன. நீதிமானுக்கும் துன்மார்க்கனுக்குமான பிரயாசைகளை நித்யகாலமாக அறியச் செய்கின்றன. நீதிக்கும் அக்கிரமத்துக்கும் இடையேயான சமரில் […]

சிறிய ஆற்றுப்பாலத்தைத் தாண்டிய அம்பாஸிடர், இருபுறமும் வாழை மரங்கள் நிறைந்திருக்கும் தோப்பு வழியாக மெதுவாக முன்னேறியது. முழங்காலளவு ஆற்றுநீருக்குக் கீழே விரிந்திருந்த தூய வெண்மணற் பரப்பைப் பார்த்தபடி வந்த மரியத்தின் கண்கள் இந்தத் திடீர் பச்சைய உலகிற்குள் சட்டென மயங்கித் தவழ்ந்தன. காளியப்பன், டிரைவருக்கு அருகே அமர்ந்து வழி சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். மரியத்தின் அருகே உலர்ந்த நரைமுடிகள் பறக்கத் திரவியம் உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். காலில் போடப்பட்டிருந்த பேண்டேஜின் மீது மஞ்சளான மருந்துக் களிம்பு தடம் போட்டிருந்தது. திரவியத்தின் காலில் நரம்புகள் […]

1 ஓடிப்போய் ஏறிய பின்பே பார்த்தேன். வண்டியில் கூட்டமே இல்லை. அத்துடன் பின்புறத்தில் நிறைய பெண்களே அமர்ந்திருந்தார்கள். எல்லோரும் ஒரே நிறத்திலான சேலை அணிந்திருந்தார்கள், ஏதோ நிறுவனத்தில் வேலை பார்ப்பவர்கள். வீடு திரும்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கூட்டமாக இருப்பதின் துணிச்சல் அவர்களைப் பற்றியிருந்தது. இளமையின் கர்வமும். வேண்டுமென்றே சத்தமாகப் பேசியது போல் பட்டது. அதில் ஒருத்தி நான் திரும்பும் போதெல்லாம் என் கண்களை ஏளனத்துடன் சந்திக்க முயன்றாள். ஒரு நடுவயதினனைத் தடுமாறச் செய்வதில் உள்ள சந்தோஷம். நான் அவர்களைக் கவனிக்காதது போல் […]