Category: எழுத்து

எழுத்து

ஆஸ்கார் 2020 : சில அவதானிப்புகள்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.02.20

1985-ஆம் ஆண்டு ’அமேடியஸ்’ திரைப்படத்திற்கு சிறந்த திரைப்படத்திற்கான விருது அறிவிக்கப்பட்டது. அதை மேடையில் அறிவித்த லாரன்ஸ் ஆலிவர் அவசரத்தில் நாமினிகளைக் குறிப்பிட மறந்து விட்டிருந்தார். ஒவ்வொரு பிரிவிலும் விருது அறிவிக்கப்படுவதற்கு முன்னர் அப்பிரிவில் இருக்கும் பரிந்துரைகளைக் குறிப்பிட வேண்டுமென்பது ஆஸ்காரின் மரபு. அதைச் சொல்ல விட்டு விட்டோமே, சொல்லியாக வேண்டுமே என்ற புரிதலுக்குச் சென்று மீளும் முன்னரே அமேடியஸ் குழு முண்டியடித்து மேடைக்கு வந்துவிட்டிருந்தது. இதை ஒரு தனி நபரின் தடுமாற்றம் எனக் கொள்ளலாம். வெகு சமீபத்தில் […]

எழுத்து

கன்பூசியஸ் – டாக்டர் ஜீவானந்தம்

கோகுல் பிரசாத் · 24.02.20

கன்பூசியஸ் என்ற பெயர் கொங் புஷி என்பதன் லத்தீனிய வடிவம். சீனாவின் தலையாய ஆசிரியராகவும் ஞானத் தந்தையாகவும் அறியப்படுபவர். கிரீடமில்லா அரசன் எனப் புகழப்படுபவர். கன்பூசியஸ் செப்டம்பர் 28 ஆம் நாள் 551 கி.மு.வில் பிறந்தார். பதினைந்து வயதில் மனதைக் கல்வியிலும் அறிந்துகொள்ளலிலும் பதித்தார். முப்பது வயதில் அதன்படி நின்றார். நாற்பது வயதில் இரண்டகநிலை இல்லாமல் மனதைத் திடப்படுத்தினார். ஐம்பது வயதில் வானுலகின் கட்டளையை அறிந்துகொண்டதாகச் சொன்னார். அறுபது வயதில் அதன் பொருட்டு  காதைப் பொருந்தச் செய்தார். […]

எழுத்து

கோ யுன் கவிதைகள் – தமிழில்: வே.நி. சூர்யா

கோகுல் பிரசாத் · 24.02.20

இவர் தென் கொரியாவின் முன்னணி கவிஞர். முன்னாள் பெளத்த துறவி. ஆசிய நிலக்காட்சிகள், பெளத்தம், கொரிய யுத்தத்தின் எதிரொலிகள் போன்றவற்றால் ஆனது இவருடைய கவியுலகம். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கவிதைத் தொகுதிகளை வெளியிட்டுள்ளார். மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள இக்கவிதைகள் அவருடைய “First Person Sorrowful” மற்றும் “What?: 108 Zen Poems” ஆகிய தொகுப்புகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவை. பனிப்பொழிவு ஓராயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு நான் நீயாக இருந்தேன். ஓராயிரம் வருடங்களுக்குப் பின்பு நீ நானாக இருப்பாய். எல்லா காதுகளாலும் நாம் கேட்டுக் […]

எழுத்து

தேவியின் தேசம் – சா. ராம்குமார்

கோகுல் பிரசாத் · 24.02.20

அமெரிக்கா என்ற தேசத்தைப் பார்க்க விரும்பாத பிற தேசத்தவர்கள் இருப்பார்களா என்று தெரியவில்லை. எப்படியாவது அங்கு சென்று வாழ்க்கையைத் தொடங்கிவிட வேண்டும் என்று ஏங்கும் நூற்றுக்கணக்கானவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம், அமெரிக்காவின் நாசாவில், அமெரிக்காவிலேயே இப்படியாக நடக்குது, அமெரிக்கா என்ன அமெரிக்கா என்று அவரவர் அளவில் ஒரு குறைந்தபட்ச தரத்தை நிர்ணயப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன். மேலும் 80-90களில் பிறந்து இன்று வாழ்பவர்களுக்கு அமெரிக்கா, காட்சி ஊடகமாக மிக நுணுக்கமாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பல தொலைக்காட்சி தொடர்கள், ஹாலிவுட் செட்டுக்கு […]

எழுத்து

தாயுமானவள் – சு. வேணுகோபால்

சு. வேணுகோபால் · 24.01.20

இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே பறவைகளின் இரைச்சல் விடியற்காலையில் அதிகம் தான். காகங்களும் மைனாக்களும் ஒன்றையொன்று கொத்திச் சண்டை இடுவது போல கத்துகின்றன. இந்த ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு எதிரொலியாக ஓடைக்கு மேலே உள்ள புதரிலிருந்து மயில்கள் மாறி மாறி அகவுகின்றன. விடிகிற போது மயில்கள் அதிகம் அகவாது. ஆனால் இந்தப் பறவைகளின் கூச்சல் எல்லை மீறிப் போய் விட்டது. கரபுரவென அவை கத்துவதால் மயில்களும் என்னவோ ஏதோவென்று வெறிக்கின்றன. சுந்தரம் போர்வையை விலக்கிவிட்டு எழுந்து வேட்டியைச் சரி செய்தான். கதவைத் […]

எழுத்து

ஜே.சி. குமரப்பா: மறக்கப்பட்ட மாமேதை, பசுமைப் பொருளியல் அறிஞர்

பாமயன் · 24.01.20

புத்திய (modern) பொருளியலின் தந்தை என்று அழைப்படும் ஆடம் சுமித் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியலை உலகிற்குப் பரிந்துரைத்தார். அப்போது ஏற்பட்டிருந்த தொழில்புரட்சியும் அதன் பின்னணியில் உருவான முதலீடுகளின் குவியலும் அவரது நெறிமைகளை (principles) பெரிதும் விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டன. அதன் பின்னர் காரல் மார்க்சு கட்டற்றுத் திறந்துவிடப்பட்ட பொருளியல் திரட்சியால் உருவான முதல் (capital), அதன் பெருக்கம், இதனால் ஏற்பட்ட சுரண்டல் இவற்றை கணக்கில் கொண்டு கட்டற்ற பொருளியலை மாற்றியமைக்கும் நெறிமைகளை உருவாக்கினார். ஆடம் சுமித் மறைந்து ஏறத்தாழ 100 […]

எழுத்து

மென்மழை நிச்சயம் பொழியும்: ரே பிராட்பரியின் ‘There Will Come Soft Rains’

எஸ்.கயல் · 24.01.20

ஓய்வறையின் பேசும் கடிகாரம் பாடியது. ‘டிக் டாக்! ஏழு மணி! எழ வேண்டிய நேரம்! ஏழு மணி! எழ வேண்டிய நேரம்!’. யாரும் எழ மாட்டாரோ எனப் பயந்தது போலப் பாடியது. காலையில் வீடு வெறுமையாக இருந்தது. கடிகாரம் தொடர்ந்தது. “காலையுணவு உண்ணும் நேரம். ஏழு ஒன்பது, காலையுணவு உண்ணும் நேரம். ஏழு ஒன்பது” என்று கடிகாரம் திரும்பத் திரும்ப வெறுமையில் ஒலித்தது. சமையலறையில் இருந்த சிற்றுண்டி அடுப்பு உஸ்ஸென சீறலாகப் பெருமூச்சொன்றை எழுப்பி, மிகச் சரியாக […]

எழுத்து

சுயம்

பாலாஜி பிருத்விராஜ் · 24.01.20

“இங்க‌ யாரும் சொல்லிக் கொடுக்காதத செய்ய ஆரம்பிக்கறப்பத் தான் உள்ளுக்குள்ள நாம யாரோ அதா ஆகத் தொடங்குறோம்”. ஒரு கூரிய வாக்கியத்தை அல்லது ஒரு கருத்தை கூறிவிட்டதன் உத்வேகத்தில் கிளாசின் முக்காலளவு திரவத்தை வெங்கடாச்சலம் வாயில் கவிழ்த்துக் கொண்டார். குடிக்கும் போது எப்போதும் வரும் இடம் ஒன்றுண்டு. அங்கு தான் குடி நம்மை தூக்கிக் கொள்ளத் தொடங்குகிறது. அவருக்கு அது பொதுவாக இரண்டாம் ரவுண்டின் தொடக்கத்திலோ அல்லது முடிவிலோ. அந்த இடத்திற்கான முஸ்தீபாகத் தான் முதல் ரவுண்ட் […]

எழுத்து

பாறையுண்டு பசியாறுதல் : கோபயாஷியின் ‘The Human Condition’

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.01.20

1 கொடுங்கோன்மை அரசுக்கென சில எளிய கணக்குகள் உண்டு. அது ஆக்கத்திற்குப் பயன்பட வேண்டிய எந்த ஒரு இன, மொழி, தேசிய உணர்வையும் மடை மாற்றி, போலி எதிரிகளை வடிவமைத்து அழிவுக்கென பயன்படுத்திக் கொள்ளும். அதை எதிர்த்து நிற்கவோ, குறைந்த பட்சம் அதனை விமர்சிக்கவோ செய்பவரை இன்னும் எத்தனையோ நுட்பம் கொண்டு கயவனென முத்திரையிட்டு பாதாளத்திற்குத் தூக்கி வீசிடும். வரலாறும் எவ்வித கருணை உணர்வுமின்றி அத்தகைய மனிதாபிமானிகளை அழித்தொழித்து விடும். ஒரு வேளை போர்ச் சமயமாக இருந்து […]

எழுத்து

தமிழ்ச் சிறுகதை இன்று: நடுவில் இருக்கும் கடல் – சித்துராஜ் பொன்ராஜ் கதைகள்

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 24.01.20

சமகால தமிழ்ச் சிறுகதைகளில் நம்பிக்கையளிக்கும் விதத்தில் எழுதி வரும் சிறுகதை எழுத்தாளர்களைப் பற்றிய கட்டுரைத் தொடர் இது. தூயன், சுரேஷ் பிரதீப் ஆகியோரது கதைகளைத் தொடர்ந்து வெளியாகும் மூன்றாம் பகுதி. * உலகெங்கிலும் மனித வாழ்வுக்கென பொதுவான அம்சங்கள் சில உண்டு. அவையல்லாமல் நிலம், மொழி, கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கம் போன்ற எல்லைகளுக்கு ஏற்ப தகவமைத்துக் கொள்ளும் பொருட்டு உருவாகும் தனித்துவமான சில அம்சங்களே அயல்நில வாழ்வை உற்று நோக்கச் செய்கின்றன. அவ்வாறான தனித்துவமான குணாம்சங்களை சுட்டிக் காட்டுபவையே […]

எழுத்து

ரூஹ் : வரலாறும் நாவலின் நிகழ்காலமும் அல்லது அதிர்ச்சி மதிப்பீடுகளும் புரட்சி பிம்பங்களும்

தர்மு பிரசாத் · 24.01.20

தமிழின் நவீனத்துவத்தை மீறி வந்த நாவல்களில் கட்டற்ற போக்கும் மொழிப் பிரவாகமும் இருந்தன. வரலாறும் நிகழ்காலமும் கதைச் சரட்டினால் இணைக்கப்பட்டு படைப்பூக்கத்துடன் விவாதிக்கப்பட்டன. நாவல்கள் கடலில் கரைந்தழியும் ஆற்று நீராக இல்லாது வரலாற்றுள் மிதக்கும் எண்ணைக் கழிவுகளாக இருக்கும்படி புனையப்பட்டன. அதனால் நவீனத்துவத்தைப் பீடித்திருந்த ‘அன்றாடத்தின்’ சோம்பல் நிகழ்வுகளை வரலாற்றின் விரிவுடன் நாவல்களில் கையாள வேண்டியிருந்தது. உத்தி என்றில்லாமல் நிகழ்காலத்திற்கு வரலாற்றின் ஒரு தொடர்ச்சியையும், விவாத நோக்கையும் படைப்பூக்கத்துடன் இணைக்கும் நாவல்களில் ஆழமும், உள்விரிவும் கூடி வருகின்றது. […]