Category: எழுத்து

எழுத்து

கன்னிகை

சுஷில் குமார் · 27.12.22

“எத்தான், நீங்க எதுக்கு ரொம்ப யோசிக்கியோ? ஒரே ஒரு தடவதான? போனா கெடைக்க பைசால கொஞ்ச நாள கழிக்கலாம்லா?”  “நிறுத்துட்டி, என்ன கையாலாகாத்தவன்னு சொல்லுக என்னா? ஊர்ல எல்லாவனும் என்னப் பாத்து என்ன கேப்பான்? பிள்ளைய கோயிலுக்கு அனுப்பிப் பொழைக்கான்னு சொல்ல மாட்டானுவளா? அதுவும் பொம்பளப் புள்ளக்கிப் பதிலாட்டு. சீ.. ஊர்ல நா மொகங்காட்டி நடக்கது ஒனக்குக் கொள்ளலையா?” “இல்லத்தான், நீங்க எதுக்கு அப்பிடிலாம் யோசிக்கியோ? நம்ம மட்டுமா பண்ணுகோம்? எல்லாருந்தான் பிள்ளேல அனுப்புகா? கொஞ்சம் மனசிலாக்குங்கோப்பா. […]

எழுத்து

வீரத் திருமகன்கள் – வில்லியம் ஃபாக்னர்

கார்குழலி · 27.12.22

பீட்டும் (Pete) நானும் முதியவர் கில்லேக்ரூவின் வீட்டுக்கு வானொலி செய்திகளைக் கேட்கப் போவோம். இரவு உணவு முடிந்து இருட்டு விழுந்த பிறகு அவர் வீட்டு முன்னறை ஜன்னலுக்கு வெளியே நின்றுகொள்வோம். கில்லேக்ரூவின் மனைவிக்குக் காது கேட்காது என்பதால் வானொலியின் சத்தத்தை எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு கூட்டி வைப்பார். அதனால் அவர் மனைவிக்கு எவ்வளவு தெளிவாகக் கேட்குமோ அவ்வளவு தெளிவாக ஜன்னலுக்கு வெளியே நிற்கும் எங்களுக்கும் கேட்கும். “என்னது? ஜப்பானியர்களா? பேர்ல் ஹார்பர் என்றால் என்ன?” என்று இரவு […]

எழுத்து

வேங்கை வனம்

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 27.12.22

ஜுன், 2003.    கோடையின் கோரத் தாண்டவத்துக்குக் காடு பலியாகியிருந்தது. எங்கும் வறட்சி. பெயருக்குக்கூடப் பச்சையைப் பார்க்க முடியவில்லை. இலைகளின்றி வெறும் கூடுகளைப்போல் காய்ந்த கிளைகளும் சுள்ளிகளுமாய் நின்ற மரங்களைப் பார்க்கச் சகிக்கவில்லை. சோர்வை விதைக்கும் சாம்பல் நிறத்தில் பரிதாபமாய் நின்றது காடு. மழையைக் கண்டு மாதங்கள் பல கடந்துவிட்டன. ரந்தம்பூரின் தடாகங்கள் பலவும் நீரின்றிப் பாளம்பாளமாக வெடித்துக் கிடந்தன. கரையில் நின்ற புற்கள் காய்ந்து மடிந்தன. ஈரமற்ற நிலத்தில் எதுவும் நிலைக்கவில்லை. நூற்றுக்கணக்கான மான்கள் திரிந்திருக்கும் தடாகங்களில் […]

எழுத்து

வாரிசு அரசியல் ஏன் ஆபத்தானது?

சி.சரவணகார்த்திகேயன் · 27.12.22

(இக்கட்டுரையை ஒரு கட்சிக்கு எதிரான பரப்புரையாகவோ, ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் தலைவரை உத்தேசித்த‌ எதிர்ப்பாகவோ காணுதல் குறைபார்வை மட்டுமே. கிட்டத்தட்ட இந்தியாவில் இருக்கும் அத்தனை அரசியல் கட்சிகளும் வாரிசு அரசியலைச் சிறிதும் பெரிதுமாக மேற்கொண்டுதான் வருகின்றன. அப்படியான‌ அனைத்துக் கட்சிகளையும் தலைவர்களையும் நோக்கிய ஒரு குரல்தான் இது. ஒருவேளை, உங்கள் கட்சியையோ தலைவர்களையோ இது குறிப்பதாகக் குத்தினால் நிச்சயம் உங்களுக்குமானதே!) * இந்திய அரசியலையும் வாரிசு அரசியலையும் பிரிக்கவே முடியாது. அரசியல் சாசனச் சட்டப்படி இந்தியாவில் நடப்பது […]

எழுத்து

மொழியாலானது இவ்வுலகம் அல்லது ‘விட்கன்ஷ்டைனின் ஆசைநாயகி’

நம்பி கிருஷ்ணன் · 27.12.22

“சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி இவை எல்லாம் மனதைக் குழப்பும் வேலைக்காகாத புதிர்மைகளே. இருப்பினும், வேலைக்காகாத புதிர்மைகளே இருப்பின் அடிப்படை மனநிலையாக இருக்கக்கூடுமோ என்று நாம் மீண்டும் மீண்டும் சந்தேகிக்கிறோம். எவரோ ஒருமுறை கூறியது போல் அல்லது கண்டிப்பாகக் கூறியிருக்க வேண்டியது போல், பதற்றம் என்பது இருப்பின் அடிப்படை மனநிலை.“ – விட்கன்ஷ்டைனின் ஆசைநாயகி, டேவிட் மார்க்சன். இது விட்கன்ஷ்டைனின் ஆசைநாயகியைப் பற்றிய அறிமுகமல்ல. எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் விட்கன்ஷ்டைனையோ அவரது ஆசைநாயகியையோ தெரியாது. ஏனெனில் விட்கன்ஷ்டைன் 1951இலேயே இறந்துவிட்டார் […]

எழுத்து

அரும்பு

கமல தேவி · 27.12.22

சாயங்கால வெயில் தணிந்திருந்தது. எங்கள் சுற்றுக்குள் உள்ள நான்கு வீடுகளிலும் மதிய உறக்கம் முடித்த அம்மாக்களின் நடமாட்டம் தொடங்கியது. நான்கு வீடுகள் சுற்றியிருக்க, வீடுகளுக்கு நடுவில் உள்ள சிமெண்ட் தளம் இறகுப்பந்து விளையாட்டுப் பயிற்சிக்களம் அளவுக்கு மேல் இருக்கும். தெற்கு ஓரத்தில் பழைய கிணறு ஒன்று. அதன் முடிவில் கிழக்கு பார்த்த சுற்றுச்சுவரில் பெரிய இரும்புக் கதவுகளின் முன்னே வண்டி வந்து நின்றது. சனிக்கிழமை என்பதால் வங்கியிலிருந்து சீக்கிரமே அப்பா வந்துவிட்டார். நான் அவருக்குக் கை காட்டிவிட்டு […]

எழுத்து

சாத்தானின் வாரிசு – பால்சாக்

எஸ்.கயல் · 27.12.22

பாரீசின் புகழ்பெற்ற நாட்ரே டேம் தலைமைத் தேவாலயத்தின் மதகுரு ஒருவர் புனித பியர் ஆக்ஸ் பஃப் அருகே தன் சொந்த வீட்டில் வசித்தார். அவர் பாரீசுக்கு வந்தபோது உறையில்லா வாளைப் போல ஏதிலியாக வந்தார். வசீகரத் தோற்றமும் பொருள் வளமும் இருந்ததாலும் பலரது வேலையைத் தனி ஒருவராகத் தானே செய்ததாலும் நல்ல மதிப்பு பெற்று உயர்ந்தவர், அதிக உடலுழைப்பு தேவைப்படாத, பெண்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கும் பணியை ஏற்றார். துயரத்தில் இருந்தவர்களை அதிலிருந்து மென்மையாக விடுவித்தும் நோயுற்றவர்களுக்குத் தன் வசமிருந்த ஆறுதல் […]

எழுத்து

புனைவில் சொல்லடுக்கின் கலை

ஆர்.அபிலாஷ் · 27.12.22

மிக எளிமையாகத் தோன்றும் மொழிக்குச் சொந்தக்காரர் அசோகமித்திரன். ஆனால் அந்த மொழி ஒன்றும் கவனமின்றி வெறுமனே சிக்கனமான சொற்களால் உருவாக்கப்பட்டதல்ல. சிக்கனத்துக்கும் அடங்கின தொனிக்கும் அப்பால் அசோகமித்திரனிடம் தன்னுடைய ஸ்டைல் குறித்த அபாரமான தெளிவு உள்ளது. இந்த ஸ்டைல் வெறும் அழகுக்கானது அல்ல. அதற்குப் பொருள் நோக்கம் உள்ளது. எப்படி கவிதையில் ஒரு சொல்லை எந்த வரிசையில் வைக்க வேண்டும் என்பதற்குக் கவிஞனுக்கு என ஒரு நியதி, புரிதல், இத்யாதி உள்ளதோ, அவ்வாறுதான் புனைவிலும் ஒரு கதைக்கலைஞனுக்கு […]

எழுத்து

இராசேந்திர சோழனுக்கு விளக்கு விருது

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 27.12.22

அனைவருக்கும் வணக்கம். விளக்கு அமைப்பின் புதுமைப்பித்தன் விருதை இன்று பெருமைப்படுத்தியிருக்கும் மதிப்பிற்குரிய இராசேந்திர சோழன், வண்ணநிலவன் இருவருக்கும் என் பணிவான வணக்கங்கள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் இலக்கியத்துக்கும் புனைவு சாராத பிற துறைகளிலும் பெரும் பங்களித்து வரும் எழுத்தாளர்களைத் தொடர்ந்து கௌரவித்து வரும் விளக்கு அமைப்புக்கு பாராட்டுகள். * ‘என் வாழ்க்கையே நான் விடுக்கும் செய்தி’ என்றார் காந்தி. ஒரு மனிதனின் வாழ்வே அவன் இந்தச் சமூகத்துக்கு விட்டுச்செல்லும் செய்தியாக இருக்கமுடியும். ஒரு மனிதன் எழுத்தாளனாக இருந்திருக்கலாம். அரசியல்வாதியாக […]

எழுத்து

முறிந்த சிறகுகள் – கலீல் கிப்ரான்

கோ.கமலக்கண்ணன் · 27.12.22

இரவின் கருமையில் ஒரு மனிதன் செய்யும் எந்த ரகசியக் காரியமும் வெண்பகலில் தெள்ளியதாக வெளிப்பட்டுவிடும். தனிமையில் புலம்பிய சொற்கள் யாவும் எதிர்பாராத விதமாகப் பொது உரையாடலின் பேசுபொருளாக ஆகிவிட்டிருக்கும். இன்று நம் அறை மூலைகளில் மறைத்து வைக்கும் ஆவணங்கள் யாவும் நாளை வீதிகளெங்கும் பறைசாற்றப்படும். இப்படித்தான் மதகுரு பூலோஸ் காலிப், ஃபாரிஸ் எஃபாண்டி கராமியுடன் சந்தித்து உரையாடியதை இருண்மையின் வாய்கள் அரற்றின. அக்கம்பக்கத்தினர் தொடர்ந்து பேசிப் பேசி அலர் என் காதை எட்டியது. அந்த இரவு பூலோஸ் […]

எழுத்து

ஒரு ஜெருசலேமின் மன ஓசை

கே.என்.சிவராமன் · 25.10.22

ஜே.பி. என நண்பர்களால் அழைக்கப்பட்ட பா.செயப்பிரகாசம், எழுபதுகளின் புகழ்பெற்ற இலக்கியப் போக்குகளில் ஒன்றான கரிசல் இலக்கியத்தைச் செழுமைப்படுத்திய முக்கியமான படைப்பாளி. வானம் பார்த்த கரிசல் காட்டு வாழ்வின் துயரார்ந்த பகுதிகளைக் கவித்துவம் ததும்பும் தன் படைப்பு மொழியில் முன்வைத்தவர். தொடக்கத்தில் தன் சொந்தப் பெயரிலும் பிறகு சூரியதீபன் எனும் புனைபெயரிலும் சிறுகதைகள் எழுதியவர். ‘ஒரு ஜெருசலேம்’, ‘ஒரு கிராமத்து ராத்திரிகள்’, ‘காடு’, ‘இரவுகள் உடையும்’ முதலான பத்துச் சிறுகதைத் தொகுப்புகளும், ‘வனத்தின் குரல்’, ‘நதிக்கரை மயானம்’, ‘தெக்கத்தி […]

எழுத்து

தானச் சோறு

சரவணன் சந்திரன் · 11.10.22

ஆண்டிப் பண்டாரம் தெற்கே இருந்து நிலத்தை ஊடறுத்துக்கொண்டு மேற்கு நோக்கிச் சோர்ந்து போய் நடந்து வந்தார். மாட்டுக்கு எடுப்பதைப் போலத் தாங்கவியலாத் தாகம் எடுத்தது அவருக்கு. எதிரே இருக்கிற குன்றில், தாகம் தீர்க்கிற சொடக்குத் தக்காளிகளும் கள்ளிப் பழங்களும் கிடைக்குமென ஊகித்தார். குன்றினில் மெல்லத் தன் குச்சியை ஊன்றி மேல் நோக்கிப் பலத்தைத் திரட்டி, நடந்து போனார். பாலில் பனங்கற்கண்டைப் போட்டுக் காய்ச்சிய மணம் குன்றின் மீதிருந்து வீசியது. கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கிப் போய்ச் சுருண்டது காற்று. […]