Category: எழுத்து

வரலாறு எப்போதும் மையம் நோக்கிக் குவிகிறது. வரலாறு மையத்தில் உள்ளோர் நோக்கிச் சாய்வது. இலக்கியமோ வெளிநோக்கிச் சரிவது. அதிலும் முன்னதும் பின்னதும் உண்டு. உரத்ததும் மெலிந்ததும் உண்டு. இலக்கியத்தின் வகைகளிலும் கவிதையே மறக்கப்பட்டவர்களின் குரலாக இருக்கிறது. ஆப்பிரிக்க – அமெரிக்க கறுப்பினத்தவர் துயரங்கள் இலக்கியத்தில் இன்று புறக்கணிக்கப்படாத ஒரு வகை. அங்கிள் டாமின் கேபின் இன்றைக்குப் பாட நூல்களில் ஒன்று. ஒரு சமூகத்தின் பாட நூல்கள் என்பது அந்தச் சமூகம் எந்தெந்தக் குரல்களை அனுமதிக்கிறது என்பதற்கான ஒரு […]

டான் யுவான் பெல்விடாரோ ஒரு குளிர்கால மாலையில், பகட்டான ஃபெராரா மாளிகையில் எஸ்தே குடும்பத்தைச் சார்ந்த இளவரசருக்கு விருந்தளித்தார். அக்காலத்தில் மாளிகை விருந்தோம்பல் என்பது மலைக்க வைக்கும் நிகழ்வாகும். அதற்கு மிதமிஞ்சிய பெரும் செல்வம் அல்லது அதிகாரமிக்க பெரும் பதவி போன்றவை இன்றியமையாதவை. விருந்தினர் அறையிலிருந்த சுவர்களில் சிகப்புக் காரை பூசப்பட்டிருந்தது. அவற்றிலிருந்த வியத்தகு ஓவியங்களில் காணப்பட்ட பளிங்குக் கற்களின் வெண்மை எடுப்பாகத் தோற்றமளித்தது. விலையுயர்ந்த துருக்கிய தரை விரிப்புகளிலிருந்து மாறுபட்ட அழகை அந்த ஓவியங்கள் தந்தன. […]

1 படைப்புதிறனை உளவியல் துறையில் ‘விரிசிந்தனையின் வழியே புதியதாகவும் பயனுள்ளதாகவும் எதையேனும் உருவாக்கும் இயல்பு’ என்று கில்ஃபோர்ட் வரையறுக்கிறார். சினிமாவில் புதியது எப்படி உருவாக்கப்பட முடியும், புதியது என்பது கதைகளின் வழியே, கதை மாந்தர்களின் வழியே, இயக்கத்தைக் கொண்டு உணர்வுகளைக் கடத்துவதன் வழியே, தொழில்நுட்பங்களின் நிரல் நிரை மாற்றங்களைக் கொண்டு உருவாகும் எண்ணிலா பார்வையின் வழியே, நிலங்களின் வழியே என ஈறேயில்லாத வாய்ப்புகளைக் கொண்டு புதுமை செய்ய முடியும். சிறந்த திரைப்படங்களாகக் கருதப்படும் எவற்றிலும் உள்ள அழகியலும் யதார்த்தக் […]

முற்றிய இருள் கரையும் அதிகாலை வேளை. பற்றியெரியப் பஞ்சியுறும் அடுப்போடு போராடி கிளியம்மா தேனீர் வைத்துக் கொண்டிருக்க, கிணற்றடியில் நாகமணி மேல் கழுவிக்கொண்டிருந்தார். பூனையொன்று உடல் குறுக்கி அருகே படுத்திருந்தது. வழக்கத்துக்கு மாறாய் கதிர் நித்திரை கலைந்து எழுந்து வந்து அடுப்பங்கரையில் குந்தி நெருப்பையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். பூனையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. நெருப்பின் செம்மஞ்சள் ஒளி அவன் நெஞ்சில் பட்டு தென்னோலைக் கீலங்களாய் என்புகள் துருத்தித் தெரிந்தன. “போ ராசா,  போய்ப்படு. இப்ப எதுக்கு எழும்பினாய்?” என்று […]

நம் சமூகத்தில் பெரும்பாலான விவாதங்கள் தெளிவான பாதையில் செல்ல முடியாமல் பல நேரங்களில் கீழ் மட்டத்திலேயே தேங்கிவிடுவதை அடிக்கடி காண முடிகிறது. சமூகத்தின் ஒரு முக்கியப் பிரச்னையை விவாதிக்கும்போது, அதற்கான தீர்வை நோக்கி நகர முடியாமல் பல நேரங்களில் பிரச்சனையின் ஆரம்பப் புள்ளியிலேயே நின்று விவாதிக்கிறோம். இணையம், இலக்கியச் சூழல், தொலைகாட்சி விவாதம் என எல்லாவற்றிலும் இது தான் நிலை. இதனைக் கொஞ்சம் உற்று கவனித்தால் அவற்றில் நடப்பவை எல்லாம் கருத்து மோதல்கள் அல்ல, கருத்தியல் மோதல்கள் […]

ஹெர்டர் (1744 – 1803) 1 ஹெர்டர் கிழக்கு பிரஸ்ஸியா நாட்டில் ஒரு சிறு நகரில் ஒரு பள்ளியாசிரியரின் மகனாக 1744ம் ஆண்டு பிறந்தார். இலத்தீன், மருத்துவம் ஆகியவற்றை விரும்பிக் கற்றாலும், இறையியலே இவரது வாழ்நாள் பணிக்கு மூலதனம் ஆனது. ஒரு கிறித்துவ பாதிரியாகவே கடைசிவரை வாழ்ந்து 1803ல் இறந்தார். இவரது பரந்த படிப்பும், ஆழ்ந்த சிந்தனையும் மொழியியல், வரலாறு, தத்துவம், இலக்கியம் எனப் பல்துறைகளில் ஏராளமான நூல்களை எழுத உதவின. இவரது படைப்புகள் 33 தொகுதிகளாக […]

எல்லா மனிதர்களும் இயற்கையாக இறக்கிறார்களா என்பது சந்தேகமே! என்றோ மனதால் இறந்து விட்டு, உடலால் மட்டுமே நடமாடித் திரிபவர்கள் எத்தனையோ பேர். மூச்சு நிற்பதில் மட்டுமே இல்லையய்யா முழுமையான சாவு. * எழுத்தே ஒரு பாவனை. உண்மை. ஆனால் நான் இங்கே எழுதிக்கொண்டிருப்பதே என் பாவனையைக் களையும் முயற்சியாகத்தான். அது முற்றிலும் களையப்படுமானால், எனக்கு தியானப்பலன் கைகூடும். * ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் என்ன நடக்கிறது? நினைக்க பயப்பட்டது, நினைவில் செரிக்காமல் கிடப்பது எல்லாம் நினைக்கப்படுகிறது. எல்லா நினைவுகளையும் […]

விஜயநகரப் பேரரசு – தென்னிந்தியாவின் மாபெரும் பேரரசு. செல்வச் செழிப்பும் கலைப்பெருக்கும் படைபலமும் ஆற்றலும் கொண்ட விஜயநகரப் பேரரசின் தலைநகரம் ஹம்பி. தக்காணத்தின் மத்தியில் துங்கபத்ரா நதிக்கரையில் ஆந்திரத்தின் எல்லையோரத்தில் அமைந்த சிற்றூர். ஒருபுறம் பெருக்கெடுத்தோடும் துங்கபத்திரையும் சுற்றிலும் பிரமாண்டமான பாறைக் குன்றுகளும் இயற்கை அரண்களாய் அமையப் பெற்ற அழகிய ஊர். 14ம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் உருவாக்கப்பட்டு இந்திய வரலாற்றின் சிறப்புகள் மிக்க தலைநகராய் கோலோச்சிய விஜயநககரம், 1565ம் ஆண்டில் இஸ்லாமியப் படைகளால் கைப்பற்றப்பட்டது. கலை எழில்மிக்க […]

‘ஸ்காலர்ஷிப்னா என்னடா? எதுக்கு தர்றாங்க?’ ‘அது அய்யருகள்லாம் சூத்திரன்னு ஒதுக்கி வச்சுட்டாங்கள்ல? அதுக்காக கவர்மெண்ட் நமக்கு காசு கொடுக்குது.’ ‘அதில்ல மாப்ள. அம்பேத்கர் அவுக ஆளுகள்ல படிக்கிறவனுகளுக்கு துட்டு தரணும்னு அரசியல் சட்டத்தில எழுதி வச்சுட்டாராம். தேவர் சண்டை போட்ருக்காப்ல. அதுக்கப்புறம்தான் நமக்கும் காசு வருது.’ ‘அப்ப தேவர்தான் ஸ்காலர்ஷிப் வாங்கிக் கொடுத்தாரா? எங்க தாத்தா வெள்ளக்காரன் சட்டம் போட்டதுன்னு சொன்னாரு.’ ‘யார் தந்ததுன்னு தெரியல. ஆனா பெரியார், அம்பேத்கர் எல்லாம் போராடிருக்காங்க.’ ‘எம்ஜிஆராத்தான் மாப்ள இருக்கும். […]

துயரின் நிழலடர்ந்த அறைக்குள் தயங்கி நுழைந்தான் குணா. மங்கிய நீல விளக்கொளியில் யுகனின் முகத்தைப் பார்த்தான். அமைதியும் புன்னகையும் கலந்தொளிரும் பாலகன் ஏசுவைப் போலிருந்தது. பார்த்துக்கொண்டே நின்றான். முகத்தை நோக்கி மெல்லக் குனிந்தான். நெஞ்சுக்கூட்டை உற்றுக் கவனித்தான். சுவாசத்தின் அசைவைக் கணிக்க முயன்றான். நாசியருகே கைவைத்தபோது விரல்கள் நடுங்கின. சலனமேதுமில்லாத நொடிகள். பதற்றத்துடன் காத்திருந்தான். வெம்மை கூடிய மூச்சின் சிறு கற்றையொன்று விரலோரத்தைத் தீண்டிக் கடந்தது. ஆசுவாசத்துடன் நிமிர்ந்து இதுவரையில் இழுத்து நிறுத்தியிருந்த மூச்சை வெளியேற்றிய பின் […]

வெயிலில் வதங்கிக் கொண்டிருக்கும் கிழக்கு வெளியின் ஒற்றையடிப் பாதை, பூமாறி நிற்கும் கொன்றை மரத்தின் காலடியால் குள்ளச்சி ஓடையில் இறங்கியது. ஓட்டமும் பெருநடையுமாக வெறிகொண்டவளைப் போல ஓடிவந்த அந்த சடசடப்பிலும் மணிமேகலை, ஒருசரிவில் கால்கள் சறுக்கி விடாதவாறு தாங்கலாய்தான் இறங்கினாள். அப்படியும் ஓடையின் கல்ச்சி மணலில் விழுந்து கிடந்த காய்ந்து பனங்கொட்டை ஒன்று இடது பாதத்தில் இடறவும் மீண்டும் மக்கிளித்துக் கொண்டதாய் கண்ணில் தெறிக்கிற வலி. பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு ஓரத்து நாணாச் சிம்புகளைப் பிடித்து எதுமேட்டில் மெல்ல […]

திங்கட்கிழமை காலைப் பொழுதுகளின் வழமையான சலிப்போடு மழிக்கும் கத்தியின் கூர்தீட்டலுக்கு இலக்கான சிறு பிம்பிள் மொட்டுடைப்பின் எரிச்சலும் சேர்ந்து கொண்டது. எவ்வளவு கவனத்துடன் செயல்பட்டாலும் சில தற்செயல்களின் கிடுக்குப்பிடிக்குள் சிக்காமல் தப்பிப்பது அத்தனை சுலபமாக இருப்பதில்லை. திங்களன்று பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு வெளியேறிய வெள்ளிக்கிழமையின் குமிக்கப்பட்ட அலுவலக வேலைகள் வேறு ஒவ்வொன்றாகக் கண் முன்னே வந்துபோயின. அது எரிச்சலை இன்னும் அதிகப்படுத்தியது. கண்ணாடியிலிருந்து கண்ணை நகர்த்தி சாப்பாட்டு மேசையைப் பார்த்தேன். மதிய உணவு கட்டி […]