Category: எழுத்து

பல முக்கியமான திரைப்பட ஆக்கங்களில் ஒளிப்பதிவாளராகப் பங்காற்றியவர் வேணு. முன்னறியிப்பு, கார்பன் போன்ற படங்களை இயக்கியவர். அவர் கே.ஜி.ஜார்ஜுடன் இணைந்து பணியாற்றிய காலங்களைப் பற்றிச் சொல்லிக்கொண்டு வருகையில், ஒன்றை மிக முக்கியமாகக் குறிப்பிட்டார். படப்பிடிப்பில் ஒரு காட்சி எடுத்து முடித்த பிறகு வேணுவிற்கு அது சம்பந்தப்பட்ட வேறு ஒரு ஷாட் எடுக்கலாம் என்று தோன்றியிருக்கிறது. அதை அவர் ஜார்ஜிடம் சொல்லுகிறார். ஜார்ஜ் சில கணங்கள் யோசித்துவிட்டு, புன்னகையுடன் கைகளை விரித்து ‘எதற்காக?’ என்கிறார். ஆம், எதற்காக! அதை […]

சீர்காழி கோவிந்தராஜனும் கண்டஸாலாவும் சேர்ந்து பாடினால் ஒரு பாடல் என்ன மாதிரி பரவசத்தை நல்குமோ அப்படி ஒரு குரலாய் ஒலித்தார் ஷங்கர் மகாதேவன். அவர் குரலை 2000ல் ரிதம் படப் பாடலான தனியே தன்னந்தனியே பாடலின் போது கேட்டதற்கும் 1999 ஆம் ஆண்டு களஞ்சியம் இயக்கத்தில் வெளியான நிலவே முகம் காட்டு படத்தில் இடம்பெற்ற சிட்டு பறக்குது குத்தாலத்தில் பாடலின் போது கேட்டதற்கும் பல வித்தியாசங்கள். இளையராஜா அந்தப் பாடலுக்குத் தேர்ந்தெடுத்துக் குழைத்திருந்த இசைவார்ப்பு ஃப்யூஷன் வகைமையிலானது. ஒருமித்த தீர்மானத்தை எப்போதும் ரத்துசெய்துகொண்டே இருக்கவல்லதான ஃப்யூஷன் […]

முதல் பகுதி இரண்டாம் பகுதி மூன்றாம் பகுதி நான்காம் பகுதி ஐந்தாம் பகுதி ஆறாம் பகுதி 61. வெளியே / பகல்: விசாலமான வீதி. பள்ளியாசிரியரும் ஏவாவும் குதிரை வண்டியில் செல்கின்றனர். அவர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் நகரத்தைச் சில கணங்கள் காண்கிறோம். கதைசொல்லி நகரத்தின் ரயில் நிலையத்தில் சந்திக்க முடிவுசெய்திருந்தோம். ஏவா ஊரில் எங்கள் இருவரையும் யாரேனும் பார்த்துவிடுவார்கள் என்பதால் அப்படி ஒரு ஏற்பாடு. அவள் தனது தூரத்து உறவினருடன் வாழ்ந்து வருகிறாள். அவர்கள் அவ்வப்போது அவளது […]

சோம்பலான தங்கத்தைப் போன்ற உடல்கொண்ட வெண்கலக் கிண்ணியில் கறவைப்பால் வெதுவெதுப்பாக நுரைத்திருந்தது. நல்ல தலையளவு மட்டத்திற்கு அது நிறைந்திருப்பதைப் பார்த்தால் அமிர்தா ஈன்றிருக்க வேண்டும். ஆனால் அவள் அகன்ற வயிற்றோடு தொழுவில் நின்றதாக நினைவில் இல்லை. முதலில் இது எந்த இடம்? பட்டறைச் சந்திலிருந்த பூர்வீக வீடா? தெரியவில்லை. பார்க்கும்போதே எங்கிருந்தோ சிவபாலன் டவுசர் பனியன் அணிந்து வந்தான். பத்து வயதிற்கு மீறிய உடல்வாகுதான். கரணை கரணையான புஷ்டிக் கட்டுகள் குழந்தைமைக்குப் பிறகும் நீங்காத உடல். அவனது […]

அதிகாலை கருக்கிருட்டில் வீராயி புரண்டுப் புரண்டு முனகிக்கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய தூக்கம் இப்படித்தான் – முணுக்கென்றாலும் விழித்துக்கொள்வாள்; வாசலுக்குப் போவாள்; அலங்கமலங்க நாலாதிசையையும் பார்ப்பாள்; சமயங்களில் முக்கத்து சோடியம் விளக்கு வரை நடப்பாள்; வளைந்தோ குந்தியோ எக்கியோ.. தூரத்தை நோட்டமிடுவாள்; வந்து படுத்துக்கொள்வாள். அரவமில்லாமலும் செய்யவராது. ரப்பர் குடங்களை உருட்டி, விலகிப் புரளும் உள்பாவாடையில் இடறிக்கொண்டு, தவிட்டுச் சல்லடையைத் தட்டிவிட்டு, கொண்டியில் ஒரு டமார்.. அவ்வளவுதான் – தங்கம் எழும்பிவிடுவான். “அய்யய்யய்ய.. ஓத்திரிய யெழவு இந்த பொம்பளயோட..” அவன் […]

மேசையில் அந்தக் கோப்பைக் கொண்டுவந்து வைத்துவிட்டு, விறைத்து நின்று வணக்கம் வைத்தனர் என்னுடைய இளம் அதிகாரிகள். கோப்பை எடுத்து அந்தரத்தில் தூக்கி வைத்துக் கூர்ந்து பார்த்தேன். இஸ்மாயில், வயது ஐம்பத்தி ஐந்து என மேலே எழுதியிருந்தது.  “எவ்ளோதான் போராடறது? லூசாட்டம் சொன்னதையே சொல்றாரு. அப்புறம் அமைதியாயிடறாரு. என்னோட தலையில ஆணி வச்சு யாரோ நங்கு நங்குன்னு அடிச்ச மாதிரி இருக்கு” என்றான் எனக்குக் கீழ்ப் படிநிலையில் பணிபுரியும் இளம் அதிகாரி ஒருத்தன். அவனது சட்டை முழுக்கவே வியர்வையால் […]

“நேற்று நான் நிரம்பக் குடித்துவிட்டேன்” எனச் சொல்லியபடி எல்லோரும் வட்டமாக அமர்ந்திருக்கிற ஒரு வேனிற்கால ஞாயிறு அது. தேவாலயத்திலிருந்து கிளம்பும் திருச்சபையினர் அவ்வாறு கிசுகிசுப்பதை நீங்கள் கேட்டிருக்கலாம், தனது நீண்ட அங்கியுடன் மல்லுக்கட்டியபடி வருகிற மதகுருவின் உதடுகளிலிருந்தேகூட நீங்கள் அதைக் கேட்டிருக்கலாம், கோல்ஃப் புல்வெளியிலும் டென்னிஸ் மைதானத்திலும் கேட்டிருக்கலாம், தாளமுடியாத தலைச்சுற்றலில் ஆடபான் (Audubon) குழுமத்தின் தலைவர் துடித்துக்கொண்டிருக்கும் வனஉயிரிகள் பாதுகாப்பகத்தில் கேட்டிருக்கலாம். “நான் நிறையக் குடித்துவிட்டேன்” என்றான் டொனால்ட் வெஸ்டர்ஹேஸி. “நாம் எல்லோருமே நிறையக் குடித்துவிட்டோம்” என்றாள் […]

திருமலையின் குறுஞ்செய்தி சற்று முன்புதான் வந்திருந்தது. ஒரே வரிதான். ‘நாளை மறுநாள் அஃப்ரீனுக்குக் கல்யாணம். திடீர் ஏற்பாடாம்.’ ஏற்கெனவே மிகுந்த குழப்பத்தோடு இருந்த போதுதான் இந்தக் குறுஞ்செய்தி வந்துசேர்ந்திருக்கிறது. நேரில் வந்து தொலைக்கப் போகிறேனே! கொஞ்சம் பொறுத்திருந்து இந்த இடியை நாளைக்கு என் தலையில் போட்டிருந்தாலென்ன? அம்மா சற்று முன்புதான் அழைத்திருந்தாள். நன்னிமா பற்றி ஒரே புலம்பல். நடுராத்தியில் எழுந்து உட்கார்ந்து, ‘தன் ராதிமா மௌத்தாகிவிட்டார். யாரும் கிளம்பலையா?’ என்று கேட்கிறார். குளிக்கப் போனால் ஒரு மணி […]

இந்தக் கேள்வியை நான் என்னை நோக்கியே எழுப்பிக்கொள்கிறேன். இதில் என்னைப் போன்ற எழுத்தாளர்களுக்கும் பலனிருக்கும் என்பதால் இங்கு பதிவுசெய்கிறேன். இளவரசன் ஆணவக்கொலை செய்யப்பட்ட நாள், அதை ஒரு கட்சியே திட்டமிட்டு நடத்தி ஒரு இளைஞனைப் பலிகொடுத்து விட்டார்களே என எண்ணி நான் கொந்தளித்து அன்றைய நாள் முழுக்க நிம்மதியற்று இருந்தேன். அன்று நான் பணிசெய்த கல்லூரியில் என் சக ஊழியர்களோ மாணவர்களோ இப்படி ஒரு விசயமே நடக்கவில்லை என்பது போல மற்றொரு உலகில் இருந்தார்கள். எனக்கு அவர்களுடைய […]

நாணாவுக்கு விழிப்பு தட்டியது. அரைமயக்கத்தில் அருகில் ஜன்னல் கம்பிகளின் இடைவெளிகளில் காலை ஒளி கசிவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். மயக்கம் தெளிந்த பிறகு, ஏதோ வித்தியாசமாக இருப்பதை உணர்ந்து கீழே படுக்கை விரிப்பைத் தடவினான். நறநறவென்று இருந்தது. அவனது நெற்றியிலும் உடம்பிலுமிருந்து ஆங்காங்கே போடப்பட்டிருந்த மஞ்சள் பற்று காய்ந்து பெயர்ந்து படுக்கை விரிப்பில் உதிர்ந்து கிடந்தது.  அவன் வெற்றுடம்பில் கன்றிய அரச இலைகள் ஒட்டிக்கிடந்து சரசரத்தன. நேற்று மாலை எங்கோ விளையாடித் திரிந்து வந்தவன் உடம்பைச் சொறிந்த படியே வீட்டுக்குள் நுழைந்திருக்கிறான். பாட்டியும் தாத்தாவும் […]

கல் கட்டிடத்தின் சுவரை ஒட்டி இருசக்கர வாகனத்தை நிறுத்தியபோது இரண்டு செக்யூரிட்டிகள் வேகமாக ஓடிவந்தார்கள். “சார், இங்க நிறுத்தக்கூடாது, வெளிய பார்க்கிங்ல போய் நிறுத்துங்க” என்றார் ஒருவர். என் மனைவி வண்டியிலிருந்து இறங்கி, “பேஷண்ட் இல்ல, டாக்டர் ரவிச்சந்திரனோட கெஸ்ட், அவர்தான் வண்டிய இங்க நிறுத்திட்டு வரச்சொன்னாரு” என்றாள் நிதானமான குரலில். இந்த மாதிரியான இடங்களில், அதிகாரத்துக்கான, அலட்சிய முகபாவத்தை வெளிப்படுத்துவது அவளுக்கு இயல்பாகவே வருகிறது என்பதை மீண்டும் உணர்ந்தேன். அதே அலட்சியத்துடன் என் பக்கம் திரும்பி, […]

இனிய நாள். அற்புதமான நாள். மேப்பில் தம்பதியரின் அகத்துயரை, வெய்யோன் ஒளியின் பொன் தம்பங்களாலும் இயற்கைப் பெருக்கின் கெட்டிப்பசுமையாலும் ஆன ஜூன் மாதப் பருவநிலை பரிகாசம் செய்தது. அவர்களது உரையாடல் இந்த இயற்கையின் அற்புதத்தை ரசிக்கும் ஆவலைக் குன்றச்செய்து, தங்களது துயரையே எண்ணி நோகும் தற்புலம்பல்கள் மட்டுமே ஆகி இருந்தது. அது மட்டுமே அங்கு நிலவிய இயற்கைப் பேரழகின் மீதான ஒற்றைக் கறை என்று அப்போது தோன்றியது. வழக்கமாக இந்தப் பருவத்தில் அவர்கள் தோலில் கரும்புள்ளிகள் தோன்றியிருக்கும். […]