துக்க ருசி: வி.அமலன் ஸ்டேன்லியின் “வெறும் தானாய் நிலைநின்ற தற்பரம்”
“நான் என்னையே தேடிச் செல்கிறேன். இத்தேடலில்தான் என்னுடைய சாராம்சம் உள்ளது. தேடலின்போது நான் நடந்து செல்லும் பாதை கவிதையினுடையது.” பிரமிள் தனது பதிவு ஒன்றில் குறிப்பிட்டதே மேற்கண்ட பத்தி. கலைகள் எனும் பாதை வழி நிகழ்வது சாராம்சம் நோக்கிய பயணமே. கலையின் பண்பும் பயனும் அதுவே. இந்திய மரபுக் கலைகள் யாவும் கொண்டிருந்த இந்த அடித்தளம், தமிழ் நிலத்தில், நவீன யுகத்தில், நாவல் கலையில் நவீனத்துவ நோக்கும் அழகியலும் உள்ளே வருகையில் பிரக்ஞைபூர்வமாகவே தவிர்க்கப்பட்டது. அந்தத் தவிர்ப்புக்கு […]
