Category: மதிப்புரை

மொழி வெளிப்பாடு, நிகழ்வுகளின் முரண் என இரண்டு கூறுகளைப் பொதுவாக இலக்கிய ஆக்கங்களின் இரு அடிப்படைக் கட்டமைப்புகளாகக் காண முடியும். ஒரு பிரதி முதன்மையாக எதற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது? மொழி வெளிப்பாடுதான் நோக்கம் எனில் மொழி ஒரு திறவுகோலாகப் புறத்தை அகத்துக்குத் திறந்து வைக்கிறது. அண்டத்தில் உள்ளது பிண்டத்தில் என்பது போல மொழியால் அள்ளப்படுவது யாவும் மொழிக்குச் சிக்காத அக ஓட்டத்தின் தடயங்களைக் குறிக்கின்றன. புறத்தில் உள்ள ஒவ்வொன்றும் அகத்தில் உள்ள ஒவ்வொன்றையும் பிரதிபலிக்கின்றன. மொழியை முதன்மை […]

ராஜமய்யர், அ.மாதவையா, புதுமைப்பித்தன், மௌனி, கு.ப.ராஜகோபாலன், சி.சு.செல்லப்பா, க.நா.சுப்ரமண்யம், தி.ஜானகிராமன், லா.ச.ராமாமிருதம், கு.அழகிரிசாமி, சுந்தர ராமசாமி, கி.ராஜநாராயணன், கிருத்திகா, பிரமிள், ஜெயமோகன், சு.வேணுகோபால் என்ற வகையில் ஒரு புனைகதை எழுத்தாளர் குழு முன்னணியில் வைக்கப்படுவதுண்டு. இவர்களது பெரும்பாலான படைப்புகளை உயர்நிலையில் வைத்து மதிப்பிடுவார்கள்.  நகுலன், ப.சிங்காரம், ஜி.நாகராஜன், சம்பத், தஞ்சை பிரகாஷ், சாரு நிவேதிதா என்ற வரிசையையும் உண்டாக்கலாம். இவர்கள் மீறலும் ஒதுக்குதலும் மிகைப்படுத்தலும் பெற்றவர்கள். சங்கரராம், ந.பிச்சமூர்த்தி, ந.சிதம்பரசுப்ரமணியன், ஆர்.ஷண்முகசுந்தரம், ரகுநாதன், ஜெயகாந்தன், கரிச்சான்குஞ்சு, எம்.வி.வெங்கட்ராம், […]

ஒழுங்கான கோடுகள் கொண்ட ஒரு பக்கத்தில் சற்றே கோணலாக வளைந்திருக்கும் கோடு உடனடியாக எல்லோரது கவனத்தையும் கவரும். ஒருவழிப்பாதையில் எதிரில் வரும் ஒழுங்கு மீறிய வாகனம் அனைவரையும் பதற்றத்துக்கு உள்ளாக்கும். மீறல்கள் உருவாக்குகிற சமன்குலைவை முதன்மைப்படுத்தும் கதைகளுக்கென்று இலக்கியத்தில் தனித்த செல்வாக்கு எப்போதுமே உண்டு. ஒருவகையில் இலக்கியத்தின் பணி அத்தகைய மீறல்களையும் அதற்கான காரணங்களையும் அவற்றின் விளைவுகளையும் யோசிக்கச் செய்வதுதான்.  ‘உலகமே ஒரு நாடக மேடை’ என்ற சொற்றொடருக்கு நிகரான செல்வாக்கு கொண்ட இன்னொரு கூற்று ‘எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு […]

கதை உருவான கதை: டிசி காமிக்சின் தலைமை நிர்வாகியான ஜிம் லீ, 2004ல் ஓர் இத்தாலியப் பயணம் மேற்கொண்டிருந்தார். அப்போது அவர் ஐரோப்பாவின் 4 முக்கிய நகரங்களைக் குறியீடாக வைத்து, அந்த நான்கு நகரங்களிலும் கதை நடப்பதாகத் திட்டமிட்டு, இத்தாலியின் தலைசிறந்த நான்கு காமிக்ஸ் ஓவியர்கள் வரையும் ஒரு காமிக்ஸ் தொடரைக் கொண்டுவர முயன்றார். ஆனால், அது கைகூடவில்லை. பின்னர், 2011ல் இதே தொடர் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், வெளியாகாமல் நின்றது. பின்னர் 2015 டிசம்பரில் 4 […]

ஹெர்மன் மெல்வில் (1819-1891), அவருடைய முப்பத்தியிரண்டாம் வயதில், அமெரிக்க இலக்கியத்தின் மூலப்படைப்புகளுள் ஒன்று எனச் சொல்லப்படும், மோபி-டிக் அல்லது திமிங்கலம் எனும் அவரது மூன்றாவது நாவலை அவர் பிறந்த நூற்றாண்டின் நடு ஆண்டில் எழுதிப் பதிப்பித்தார். இந்நாவலை இப்போது எல்லோருமே, அதன் கவித்துவம் ததும்பும் பக்கங்களில் ஒன்றைக்கூட வாசித்திராதவர்களும்கூட, ஒரு செவ்வியல் படைப்பு என்று ஏற்கிறார்கள்.  மோபி-டிக் எனும் திமிங்கலத்தால் தனது ஒரு காலை இழந்துவிட்ட திமிங்கல வேட்டைக்காரனான ஏஹாப், அதனைப் பழிவாங்கச் சென்று தனது உயிரையும் […]

மகத்தான படைப்பாளிகள் அனைவரும் பெண் பாத்திரங்களைச் சித்திரிப்பதில் வல்லவர்கள். ஆண்கள் குறிப்பிட்ட சட்டகங்களுக்குள் அடங்கிவிடுவார்கள். பெண்கள் அப்படியல்ல. மலை உச்சியில் உருவெடுக்கும் சிறு நீர்க்கசிவு முதல் விரிந்து பெருகும் கடல் வரை விதவிதமான வடிவங்கள் காட்டும் நீரோட்டத்தைப் போன்றவள் பெண். கசிந்து, பெருகி, குதித்து, இறங்கி, சீறி, நடந்து, நெளிந்து, பிரிந்து, புணர்ந்து சங்கமமாகிற வரை நீர்கொள்ளும் அத்தனை பாவனைகளையும் பெண்ணிடமும் காண முடியும். ஆணின் இயல்புகள் புறச்சூழல்களால் தீர்மானிக்கப்பட்டு விடுகின்றன. பெண் அந்த நிமிடத்து உணர்வில் […]

‘உங்கள் வாழ்வை எதிர்கொள்வதற்கு இரண்டு வழிகளே உள்ளன. ஒன்று, எதுவுமே பொருட்டில்லை என்பது போல கடந்து செல்வது. மற்றது, ஒவ்வொன்றுமே அதிசயம் என்பது போல வியந்து பார்ப்பது.’ -ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் மொழியில்லாமல் மற்ற விலங்குகளைப் போல உள்ளுணர்வின் துணையோடு சைகைகளால் மாத்திரம் பேசிக்கொண்டு மனிதர்கள் வாழ்ந்த காலமும் இருந்திருக்கும். மகிழ்ச்சி, அச்சம், வலி , வியப்பு போன்ற உணர்ச்சிகளின் கொந்தளிப்பில் இருந்துதான், அவற்றைச் சக மனிதர்களோடு பகிர்ந்துகொள்ளும் பொருட்டு மொழி பிறந்திருக்க வேண்டும். எல்லா மொழிகளிலுமே அவற்றின் […]

இன்று எழுதிக்கொண்டிருக்கும் பெண் சிறுகதையாளர்களைக் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது கமலதேவியின் பெயரை சுனில் கிருஷ்ணன்தான் பரிந்துரைத்தார். அதுவரை நான் கேள்விப்பட்டிராத பெயர். பதாகையில் வெளிவந்திருந்த ‘அலைவு’ கதையை வாசித்தேன். அதைத் தொடர்ந்து ‘ஜீவனம்’. அந்த இரண்டு கதைகளும் உடனடியாக வசீகரிக்கவில்லை. ஆனால், கிராமம் சார்ந்த சில நுட்பங்களும் இயல்பான அனுபவத்திலிருந்து வெளிப்படும் சொல்முறையும் கவனத்தைக் கவரும் வகையில் அமைந்திருந்தன.  கதை என்பதே ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்வதுதான். நடந்தது நடந்தபடியோ அல்லது கூட்டிக் குறைத்தோ அது விவரிக்கப்படும். சிறுகதையின் பொதுவான, […]

ஜெ.பிரான்சிஸ் கிருபாவின் கன்னி தமிழின் ஆகச்சிறந்த நாவல்களுள் ஒன்று. இது பல எழுத்தாளர்களும் வாசகர்களும் ஏற்கெனவே ஏற்றுக்கொண்ட விஷயம்தான். பல்வேறு நேர்காணல்களில் கன்னி நாவல் தனது சொந்த அனுபவம் என்றே கிருபா குறிப்பிட்டுள்ளார். அவரது இயற்பெயர் பிரான்சிஸ். கிருபா என்பது அவர் பம்பாயில் இருந்தபோது நெருங்கிய நண்பனாக இருந்தவரது பெயர். அவர் சிறுவயதிலேயே இறந்துவிட்டதாகவும் அவர் நினைவாக இந்தப் பெயரைப் பின்னொட்டாக வைத்துக்கொண்டதாகவும் கூறியுள்ளார். ஏற்கெனவே முகநூலில் முதன்முதலாகக் கன்னி நாவல் வாசித்தபோது ஏற்பட்ட பரவசத்தில் ஒரு […]

தமிழில் ‘நாவல்’ என்கிற குழந்தை பிறந்து நூறாண்டுகளைத் தாண்டிவிட்டது. விதவிதமான வடிவங்களில், வெவ்வேறு மொழி பேசி, ஒவ்வொரு கணத்திலும் சிந்தனையால் தன்னை உருமாற்றிக்கொண்டு, ‘இது இப்படித்தான்’ என்று வகைப்படுத்திவிட முடியாதபடி, ‘அந்தக் குழந்தை’ படிக்கட்டுகளில் ஏறியும் இறங்கியும், நதி போல் பொங்கியும், கடல் போல் கொந்தளித்தும், மாட்டுவண்டிச் சாலையாய் குறுகியும், நெடுஞ்சாலை கருப்பு வழுக்கலாய் விரிந்தும், புகைவண்டிப் பாதையாய்த் தடதடத்தும், ஆகாய விமானத்தைப் போல் காற்றில் மிதந்தும், கைகளில் சிக்கிவிட்ட மீனின் குறுகுறுப்பைப் போல் பிடிநழுவியும், காலத்தில் அமர்ந்து, காலத்தில் […]

‘மெசியாவின் காயங்கள்’ என்ற உக்கிரமான தலைப்புடன் ஜெ.பிரான்சிஸ் கிருபா தமிழ்க் கவிதையுலகுக்கு அறிமுகமானது தமிழ்ப் புனைவுலகின் நற்பேறு. அதுவரையிலான தமிழ்க் கவிதையின் மொழியிலிருந்தும் கூறுகளிலிருந்தும் கிருபாவின் கவிதைகள் முற்றிலும் தனித்துவமாக அமைந்திருந்தன. கவித்துவத்தின் உச்ச கணங்களை மிக அநாயசமாக எளிய சொற்களின் வழியே அவை சாதித்திருந்தன. வேதாகமத்தின் மொழி அழகைக் கவிதைக்குள் பொருத்தியிருந்த நேர்த்தி திரும்பிப் பார்க்கச் செய்தது.  ‘வலியோடு முறியும் மின்னல்’, ‘நிழலன்றி ஏதுமற்றவன்’ என அடுத்தடுத்து வெளியான அவரது கவிதைத் தொகுப்புகளும் அவற்றில் இடம்பெற்றிருந்த […]

இலக்கியத்தில் படைப்பாளியின் உணர்ச்சியே ஊற்றுக்கண். அது எழுத்து ஊடகத்தின் வாயிலாகப் பல்வேறு கோணங்களில் சிந்திச் சிதறி கதாபாத்திரங்களுடைய உணர்ச்சிகளின் தொகுப்பினால் ஆன நிறமாலை ஒன்றை உருவாக்குகிறது. ஆசிரியரால் மிகுந்த கவனத்துடன் கட்டமைக்கப்பட்ட பகுதிகளும் நனவோடை எழுத்துமுறையில் தன்னியல்பாக எழுந்துவந்த வர்ணனைகளும் பிரித்தறியவியலாதபடி அதில் விரவியுள்ளன. வாசகரின் உணர்ச்சிகள் அகக்கண்ணாடியில் படும் படைப்புக் கிரணங்களின் உணர்ச்சிகளைப் படிந்துகொள்ள அனுமதிப்பதன் வாயிலாகவும் வாசகரின் கற்பனை ஆற்றல் காரணமாகவும் இலக்கியப் படைப்புகள் முழுமை அடைகின்றன. எனவே இலக்கியத்தில் உணர்ச்சிகள் மூன்று நிலைகளில் […]