Category: கட்டுரை

எழுத்து

தல்ஸ்தோயின் பாடுகள்

கால.சுப்ரமணியம் · 22.12.20

நவீன இலக்கிய விமர்சனத்தை உவமைகளைக் கூறியோ, சம்பவங்களையும் கதைத் துணுக்குகளையும் சொல்லியோ, மேற்கோள்களையும் தகவல்களையும் உதிரிகளையும் நிறைத்தோ, இருண்மைப் பதங்களைக் கையாண்டோ, கோட்பாடுகளைக் கொண்டோ, வரலாறை மட்டும் கொண்டோ, வாசகரின் எளிமையை நினைத்து பரிதாபம்கொண்டோ, கவித்துவக் கூற்றுகளைப் பெய்தோ, இன்னபிற கட்டுரைத் தன்மைகளைக் கைக்கொண்டோ மேற்கொள்ளக்கூடாது என்பது பொதுவான விதி. தெளிவாகவும் கூர்மையாகவும் நேரடியாகவும் தாட்சண்யமற்றும் இந்த விமர்சனம் இருக்க வேண்டும். ஆனால் தல்ஸ்தோய் போன்ற மகத்தான ஆளுமையைப் பற்றி முழுமையாகவும் நிறைவாகவும் தீர்மானமாகவும் நேர்முறையாகவோ அல்லது […]

எழுத்து

கல்லறைத் தோட்டத்து ஜெய கீதங்கள்

ஷாலின் மரியா லாரன்ஸ்  · 22.12.20

“யாரிடம் செல்வோம் இறைவா, வாழ்வுதரும் வார்த்தையெல்லாம் உம்மிடம்தானே உள்ளன… யாரிடம் செல்வோம் இறைவா…” இந்தப் பாடல் எங்கள் ஊரில் எந்த வீட்டில் கேட்கிறதோ அந்த வீட்டில் ஒரு மரணம் நிகழ்ந்திருக்கிறது என்பதனை உறுதிசெய்து கொள்ளலாம். துக்க வேளைகளில் தங்களைத் தாங்களே ஆறுதல்படுத்திக்கொள்ள இயற்றப்பட்ட ஒரு பாடலை முழுக்க முழுக்க சாவு வீட்டுப் பாடலாக மாற்றிய பெருமை சென்னையின் தமிழ் கத்தோலிக்கர்களையே சேரும். இந்தப் பாடலை கத்தோலிக்க ஒப்பாரியென்றே சொல்லலாம். அந்தளவிற்கு மனதைப் பிசைய கூடியது. பாடலைக் கேட்கும்போது […]

எழுத்து

காந்தியப் பொருளியல்: சில எண்ணங்களும் உதாரணங்களும்

பாலசுப்பிரமணியம் முத்துசாமி · 22.12.20

ஒருமுறை காந்தியப் பொருளாதாரம் பற்றிய உரையாடலில், நண்பர்களில் ஒருவர், “அதெல்லாம் இந்தக் காலத்துக்கு ஒத்துவராதுங்க.. இன்னிக்கு எவன் உக்காந்து நூல் நூத்துகிட்டு இருக்கப் போறான்”, என்றார். இது வழக்கமாகக் கேள்விப்படும் ஒரு வாதம்தான்.. நான் அந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொல்லவில்லை. மாறாக, இன்னொரு கேள்வி கேட்டேன். ‘இந்தியாவின் மிகப்பெரும் உணவு வணிக நிறுவனம் எது?’ நண்பர்கள், ‘ஐடிசி, ப்ரிட்டானியா, நெஸ்ட்லே…’ எனப் பல பதில்களைச் சொன்னார்கள். நான் சொன்னேன், “இல்லை. இந்தியாவின் மிகப் பெரும் உணவு வணிக நிறுவனம், […]

எழுத்து

இரைச்சலாக மாறும் சிந்தனை

ராஜன் குறை  · 22.12.20

ஒரு மொழியில் சிந்தனை என்பது கோர்வையாக நிகழவேண்டும். கோர்வை என்று சொல்லும்போது சப்தங்கள் கோர்வையாக ஒலித்தால் உருவாகும் இசை நினைவுக்கு வரலாம். அதற்கு எதிராக இரைச்சல் என்ற ஒன்று இருக்கிறது. அது என்னவென்றால் ஒலிகளை வேறுபடுத்திப் பார்க்க முடியாதபடிக்கு நிகழ்வது. ஆர்.அபிலாஷ்  செப்டம்பர் மாதத் தமிழினி இணைய இதழில் எழுதிய “இந்து ராஷ்டிரம் பற்றி தெரிதா என்ன சொல்வார்?” என்ற கட்டுரையைப் படித்தபோது எனக்கு அப்படித்தான் ஒரு இரைச்சலைக் கேட்டது போல இருந்தது. அந்தக் கட்டுரைக்கு மறுப்பு […]

எழுத்து

மின்னும் வண்ணப் பூக்களெல்லாம் (பகுதி 5): மொழிபெயர்ந்த மழை

ஆத்மார்த்தி · 22.12.20

தமிழ்த் திரையுலகத்தின் பிரதிபிம்ப நிலமே தெலுங்குத் திரையுலகம். தமிழைவிட வணிகப் படங்கள் மீதான வாஞ்சை பெருகி ஒளிரும் மொழி தெலுங்கு. இன்னொரு புறம் தீவிரமான கலைப்பற்றுதலுடனான படங்களுக்கும் குறைவிருக்காது. இங்கே எம்.ஜி.ஆர் ஆளவந்தார் என்றால் அங்கே என்.டி.ராமராவ். இன்றைக்கு ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்கானா என இரண்டு மாநிலங்களாக மாறி இருக்கிறது டோலிவுட். இந்தியாவின் பிராந்திய மொழிகளில் செல்வாக்கான மொழி தெலுங்கு. சினிமா அக்கட தேசத்தில் அடிக்சன். அதீதமும் இயல்புமாகப் பெருக்கெடுக்கும் செலுலாய்ட் வெள்ளம் தெலுங்கு சினிமா. இசையைப் […]

எழுத்து

தமிழ்ச் சிறுகதையின் திருமூலர்: கு.அழகிரிசாமி படைப்புகளில் காமம் (பகுதி 2)

மானசீகன் · 22.12.20

காமம் குறித்து நுட்பமாக எழுதியவராக கு.அழகிரிசாமியைக் குறித்து பல விமர்சகர்களுக்குத் தோன்றாமலிருப்பதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் ஒன்றுண்டு. அவர், தான் முனைந்து உருவாக்கிய டார்ச் கொண்டு எந்தக் கதாபாத்திரத்தின் மீதும் அடித்து, அவர்களின் காமத்தைப் பகிரங்கமாகச் சொல்ல வைத்தவர் அல்ல. சொல்லப்போனால், அவரே அது குறித்து விரிவாகப் பேசுவதில்லை. சம்பவங்களுக்கும் உரையாடல்களுக்கும் இடையிலான நுண்இடைவெளியில் நாமே கண்டறிய வேண்டிய மறைபொருளாகவே காமம் குறித்த அவரது பார்வை ஒளிந்திருக்கிறது. இதையும்கூட கண்ணி வெடியாக நினைத்து சம்பவங்களுக்குள் அவர் புதைத்து […]

எழுத்து

கதைநிலத்தின் விதைநெல்: இராசேந்திர சோழன் சிறுகதைகள்

குணா கந்தசாமி · 22.12.20

இராசேந்திர சோழனுடைய எழுபத்து ஏழு சிறுகதைகள் தமிழினி பதிப்பகத்தால் ஏறத்தாழ ஆயிரம் பக்கத் தொகைநூலாகத் தொகுக்கப்பட்டு டிசம்பர் 2014-இல் வெளியாகியிருக்கிறது. அஸ்வகோஷ் என்ற புனைப்பெயரிலும் அவர் எழுதியிருக்கிறார் என்ற தகவல் இலக்கிய வாசகர்கள் ஏற்கெனவே அறிந்ததுதான். தன்னுடைய இலக்கிய – அரசியல் செயற்பாட்டின் நெடிய அனுபவத் திரட்சியோடு இந்தத் தொகைநூலுக்கு அவர் எழுதியிருக்கும் பின்னுரை குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டியது. தொகுப்பை வாசித்து முடித்தபின் அவருடைய கதைகளைக் குறித்து எனக்குள் திரண்ட கருத்துகளும் தன் கதைகளைக் குறித்து அவரே சொல்லும் […]

எழுத்து

தல்ஸ்தோய் மானுட நேயரா?

ஜெயமோகன் · 18.11.20

பகுதி 1: மானுடவாதம் எனும் சிந்தனை இலக்கிய வாசகனின் பரிணாமம் ஒன்றை உருவகிக்க முடிகிறது. அவன் இளமையில் கற்பனையுலகு ஒன்றில் வாழும்பொருட்டு வாசிக்கிறான். பின்னர் உயர்ந்த இலட்சியக் கனவுகளுக்காக வாசிக்கிறான். அதன்பின் வாழ்க்கையின் தருணங்களைக் கண்டறிவதற்காக வாசிக்கிறான். மேலும் முதிர்ந்து வாழ்க்கையின் புதிய நுட்பங்களைக் கண்டடைவதற்காக வாசிக்கிறான். அதன்பின் இலக்கிய வாசகன் என்ற அடையாளத்தை அடைந்ததும் புதிய வகையான கூறுமுறைகளுக்காக வாசிக்கிறான். அங்கேயே நின்றுவிடுபவன் இரக்கத்திற்குரியவன். வழிதவறி பாலைநிலத்துக்குச் சென்றுவிட்டவன். அங்கே சென்றதுமே திரும்பி மீண்டும் வாழ்க்கையின் […]

எழுத்து

தல்ஸ்தோய் – கலைஞன், போதகன், துறவி! (பகுதி 1)

போகன் சங்கர் · 18.11.20

(தல்ஸ்தோயை உளவியல் ரீதியாக அணுகும் இந்தக் கட்டுரைக்கு முதல் தலைப்பாக பாவியும் ஞானியும் என்று இருந்தது. அதுவே சரியான தலைப்பாகவும் சில நேரங்களில் தோன்றுகிறது) இந்தியப் புலத்தில் தல்ஸ்தோய் அளவுக்கு உச்சரிக்கப்பட்ட பெயராக வேறு எந்த இலக்கியவாதியின் பெயரும் இருக்க முடியுமா என்று தெரியவில்லை. இலக்கியம் தங்கள் வாழ்வின் முக்கியமான ஒரு பகுதியாக இல்லாதவர்கள் வாழ்விலும் அவர் முக்கியமான பாதிப்பைச் செலுத்தியிருக்கிறார். உதாரணம், காந்தி. இதற்கு தல்ஸ்தோயின் இலக்கியமல்லாத பிற்கால எழுத்துகள் காரணம் என்றாலும் தல்ஸ்தோய் இலக்கியத்தின் மூலமாகவே அவருடைய […]

எழுத்து

எழுத்தில் விரியும் வியனுலகம்: தல்ஸ்தோயும் காந்தியும் – The Kingdom of God is Within You நூலை முன்வைத்து

த. கண்ணன் · 18.11.20

(1) என்னை மிகவும் கவர்ந்த, என்மீது தாக்கம் செலுத்திய ரஷ்ய ஆக்கங்கள் பலவுள்ளன. ஆனால் என்னைக் கலைத்துப்போட்டவை இரண்டு. முதலாவது, தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் நாவலான நிலவறைக் குறிப்புகள். அது வெறுமையான வாழ்க்கைச் சுழலில் சிக்கியிருந்த ஒரு சாதாரண அலுவலனின் கீழ்மைகளையும் கசப்புகளையும் குவித்து இருத்தலியற் பின்புலத்தில் முன்வைத்த நாவல். நானும் முன்பு ஒரு நிறுவனத்தில் பணிசெய்துகொண்டு அப்படியான ஒரு நச்சுச்சுழலில் இருந்தபோது அதன் முதல்பகுதியின் பாதியைக்கூடக் கடக்க முடியாதவாறு என்னைச் சுட்டெரித்தது. அச்சுழலில் இருந்து விடுபட்டு வாழ்க்கைக்குப் புதிய […]

எழுத்து

தல்ஸ்தோயின் க்ராய்ட்சர் சொனாடா அல்லது நரி முள்ளெலி டூயட்

நம்பி கிருஷ்ணன் · 18.11.20

ஒரு இலக்கியப் படைப்பு ரயில் பயணத்தின் எல்லைக்குட்படுத்தப்படுவது ஏதோ ஒரு விதத்தில் நம் மனதைத் தொடுகிறது. சொல்லப்படுவதற்காக அதற்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் நேரம் அதை உடனழைத்துச் செல்லும் பயணத்தால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. அதைச் செவிமடு்ப்பவர்கள் அதில் பாத்திரம் வேடம் தரித்துக்கொண்டாலும், அவரவர் நிறுத்தங்களில் ரயிலையும் அதையும் விட்டு, தங்கள் அன்றாடத்தைத் தொடரப் போய்விடுகிறார்கள். பயணம் முடிகையில் அது தனித்து நிற்கிறது, அதன் வருங்கால வாசகப்-பயணியை எதிர்பார்த்து.  சாகியின் கதைசொல்லி என்று தலைப்பிடப்பட்ட கதைதான் இவ்வகைமையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான கதை. அதில் […]

எழுத்து

காலத்தின் ஊற்றுமுகம் – போரும் வாழ்வும் நாவலை முன்வைத்து

சுரேஷ் பிரதீப் · 18.11.20

“ஒரு ஆப்பிள் பழுத்து மரத்திலிருந்து உதிர்கிறது. ஏன் அது உதிர்கிறது? புவியீர்ப்பு விசையினாலா, அதன் காம்பினால் அக்கனியைத் தாங்க முடியாததாலா? அது சூரிய ஒளியால் வறண்டு போவதாலா? அதன் எடை கூடிவிட்டதாலா? காற்று அதை அசைப்பதனாலா? அல்லது ஆப்பிள் மரத்தின் அடியில் நிற்கும் சிறுவன் அதைச் சாப்பிட விரும்புவதாலா?” – போரும் வாழ்வும் நாவலில். புனைவெழுத்தின் வாசகனாக ‘தரமான’ புனைவு என்ற வரையறைக்குள் எப்படி வந்து சேர்ந்திருக்கிறேன் என்று வாசிப்பின் அடிப்படையில் யோசிக்கும்போது புனைவின் தரத்தைத் தீர்மானிக்க காரணகாரியத் […]