Category: சிறுகதை

மயானத்துக்குப் பின்னாலிருந்த மஞ்சள்நிற கடுகு வயலிலிருந்து வந்த காற்று கருங்கல் மதிலின் மேலால் பாய்ந்து உள்ளே நுழைந்தது. அந்தியின் சூரியக்கதிர்களில் அசைந்துகொண்டிருந்த பெருமரங்களில் மோதியது. படர்ந்துநின்ற கொரம்பியா மரங்கள் சின்னதொரு ஆட்டத்தோடு அசைவை நிறுத்திக்கொண்டன. கல்லறைகளுக்கு அருகில் வரிசையாக நின்ற எப்கரிஸ் பூக்கள் தங்கள் இதழ்களை தரையில் சொரிந்தன. பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருந்த சித்திர வட்டக்கற்களுக்கு கீழே பிறப்பும் இறப்பும் இரங்கற் கவிதைகளும் பதித்த கல்லறைகளின் மீது சில இலைகள் பறந்துசென்று விழுந்தன. நான் அந்த மயானத்தின் தென்கிழக்கு […]

தமிழில் வெளிவந்துகொண்டிருக்கும் கலை இலக்கிய மாத இதழ் ஒன்றுக்காக நேர்காணல் வேண்டுமென்று அழைத்திருந்தார்கள். அழைத்தவர் தமிழின் முக்கியமான கவி. பக்கத்து மாநிலம் ஒன்றில் வசிக்கிறார். நேர்காணலுக்காக மாநிலம்விட்டு மாநிலம் வரவேண்டும். சிரமப்பட வேண்டாம் என்று எவ்வளவோ எடுத்துச் சொல்லியும் விடாப்பிடியாக வருவதாகக் கூறிவிட்டார். முந்தைய சந்திப்பில் அவர் குறிப்பிட்டுப் பேசிய புத்தகம் ஒன்றை அவருக்கு அளிப்பதற்காக புத்தக அடுக்கில் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். தடித் தடியான புத்தகங்களை எடுத்து இடம் மாற்றி வைப்பதே அயர்ச்சியாக இருக்கிறது. கவனமாகக் கையாள வேண்டியிருக்கிறது. […]

பொறியியல் கலந்தாய்வை முடித்துவிட்டு நானும் என் தந்தையும் கிண்டியில் இருந்து தஞ்சாவூர் பஸ் ஏறியிருந்தோம். அன்று முழுதும் அயர்ச்சியாக இருந்தது. நான் சற்று நேரத்திலேயே உறங்கிவிட்டேன். நள்ளிரவில்தான் முழிப்பு தட்டியது. காற்றுக்காக பேருந்தின் கண்ணாடி ஜன்னலை இன்னும் கொஞ்சம் தாராளமாக திறந்து வைத்தேன். காற்று சட்டென என் முகத்தில் பட்டு அறைந்தது. இரவு நேரத்தின் குளிர் எனக்கு சற்று ஆசுவாசத்தினை ஏற்படுத்தியது. நான் தூங்காமல் விழித்துக்கொண்டிருந்தேன். அது வரைக்கும் நான் எண்ணியிராத சிந்தனை அப்போது என்னில் எழுந்தது. […]

பேயருவி போல வெயில் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. பேருந்திலிருந்து எல்லோரும் வேகமாக இறங்கினார்கள். ஒருவன் பேருந்து கண்ணாடியின்மீது முதற்கல்லை எறிந்தான். வயோதிகரின் முகச்சுருக்கங்கள் போல கண்ணாடியில் கீறல்கள் விழுந்தன. இரண்டாவது, மூன்றாவது, நான்காவது என்று தொடர்ந்து கற்களை வீசியபோது கண்ணாடி பெரிய பெரிய துண்டுகளாக உடைந்தது. ஒரு உருளைக்கட்டையில் துணியைக் கட்டி தீ வைத்து பேருந்தின் டீசல் டேங்க் மூடியைக் கழற்றி உள்ளே எறிந்து விலகி பின்னால் சென்றான் மற்றொருவன். சிறிது நேரத்தில் டேங்க் வெடித்து பேருந்தே தீப்பற்றியது. கரும்புகை […]

இப்போதுதான் மேற்கொண்டு கொஞ்சம் மூச்சுவிட முடிந்தது. பாக்கி இருந்த தச்சு வேலையை எல்லாம் முடித்துக் கொள்ளலாம் என்று, பால் காய்ச்சிக் குடிவந்து இரண்டு ஆவணி வந்த பிறகுதான் கொஞ்சம் தெம்பு வந்திருக்கிறது. இப்படி உருண்டு புரண்டு எல்லோருக்கும் இருக்கிற வீடு கட்டும் ஆசைதான். கட்டி ஆயிற்று. அதற்கு முன்னால் இருந்த அதே உடம்புதான். சில சமயம் கை நீளமாகி விடுகிறது அல்லது கால் குட்டையாகி விடுகிறது. முகத்தைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். சிரிக்க நினைத்தால் சிரிப்பு கோணிக்கொண்டு […]

“ஹயாசிந்த் ஓடாதே நில். ஓடாதே” அப்போல்லோ உரக்கக் கூவினான். அப்போல்லோ எறிந்த வட்டத்தகடைத் துரத்திப் பிடிக்கவே ஹயாசிந்த் ஓடினான். அப்போல்லோவும் அவனும் ஸ்பார்ட்டா மலைத்தொடர் குன்றுகளில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். அன்று அவர்கள் ஒருவர் மாற்றி ஒருவராக வட்டத்தகடை எறிந்து விளையாட முற்பட்டனர். அப்போல்லோ தான் முதலில் எறிந்தது. அப்போல்லோ சூரியக்கடவுள். வில்வித்தை அறிந்தவன். கையில் வில்லுடனே இருப்பவன். அவன் யாழ் மீட்டி நன்கு பாடக்கூடியவனும் கூட. ஹயாசிந்த் எளியவன். அழகன். எளியவனான ஹயாசிந்தின் மேல் அப்போல்லோவுக்கு காதல். […]

சம்சாரம் ரொம்ப நச்சரித்ததின் பேரில் அவளோடு செங்கமோட்டுக்கு புறப்பட்டுப் போயிருந்தேன். அங்கே அவளுடைய அக்காள் இருக்கிறாளாம். வீட்டுக்கு விரோதமாய் ‘லவ் மேரேஜ்’ பண்ணிக் கொண்டு வாத்தியார் உத்தியோகம் பார்க்கும் அவரோடு புறப்பட்டுப் போனதிலிருந்து ஒருநாளும் பிறந்தவீட்டை எட்டிப் பார்த்ததே இல்லையாம். அழுத கண்ணீரோடு அவள் புறப்பட்டுப் போய் ஏழு வருஷம். இவளுக்கும் அக்காளைப் போய்ப் பார்க்க வாய்ப்பில்லை. வயசுக்கு வந்த பெண் எப்படி தனியே போவாள்? இவளுக்கென்று நானும் வந்து வாய்த்துவிடவே, “எப்பிடியிருக்குதோ பாவம்… ஒரு கடுதாசி […]

‘ரஹ்மானு.. மனச திடப்படுத்திக்க, அம்மா வஃபாத் ஆகிட்டாங்க.’ தாவூத் மாமாவின் அதே கீச்சுக்குரல் தான்.. ஆனால் ஒரு குரல் பெரும் பாறாங்கல்லை தன்னந்தனியாய் இழுத்து வந்து ஒருத்தன் தலையில் எப்படிப் போட முடியும்? வஃபாத் ஆயிட்டாங்க.. வஃபாத் ஆயிட்டாங்க.. இந்தக் குரல் மீண்டும் மீண்டும் எதிரொலித்தது. அதை சொன்னது தாவூத் மாமா இல்லை. யார் யாரோ வந்து காதுகளில் சொன்னார்கள். தெரிந்த குரல், தெரியாத குரல் எல்லாமே. யாரோ சிலர் சிரித்துக் கொண்டே வேறு சொல்கிறார்களே? ‘ரஹ்மான்..’ […]

ஆதவனின் மென்னொளியில் மின்னிக் கொண்டிருந்தது நதி. கங்கையின் பரப்பை கிழித்துக் கொண்டு படகு கரையிலிருந்து விலகி நீருக்குள் செல்லத் தொடங்கியது. நதியில் ததும்பிய நீர் சீரான தாளத்தில் க்ளக்.. க்ளக்.. எனப் படகை அறைந்து எதையோ சொல்லிக் கொண்டே வந்தது. பரிசல்களும் சுற்றுலாப் படகுகளும் சோம்பேறித்தனமாக நகர, நான் அமர்ந்திருந்த பயணியர் படகு இரைச்சலையும் புகையையும் கக்கியபடி வேகமாக முன்னேறியது. முன்னேற்றம் என்பதே இலக்கு என்ற ஒன்றிருக்கும் போது தான் அர்த்தப்படும். அதுவும் ஒரேமாதிரியான இலக்கு. பரிசலில் […]

எழுத எழுத அழிந்து கொண்டே இருக்கும் அந்தக் கதை குழப்பமாக இருந்தது அவளுக்கு. காற்றின் திசைக்கு இழுபடும் கூந்தலின் வேகமும், பனியடர்ந்த இரவில் பற்றியெரியும் சிதையின் வெம்மையும் மிக மோசமான பயத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தன. இதற்குமுன் எழுத முயன்ற கதைகள் எழுதப்படும் முன்னரே அழிக்கப்பட்டதால் அவை குறித்தெழும் கவலையில், தன் சிந்தனைகளைத்தொலைக்க விரும்பியதில்லை. ஆனால், இந்தக் கதை அப்படியில்லை. இதுவரை நிகழப் பெற்றிராத, எழுதப்பட்டிராத தர்க்கங்களின் முடிவுகளாக உருப்பெறும் ஒன்று. அற்புதக் கணம் ஒன்றினை கருக்கொண்டதன் சாட்சியாக்கம் […]

பாதையை மறைத்துப் படர்ந்திருந்தது பனிமூட்டம். ஓரடிக்கும் அப்பால் அனைத்தும் உறைந்த காட்சிகளாகவே தென்பட்டன. சருமத்தை ஊடுருவிய குளிரில் நடுங்கி நின்றேன். வலதுபக்கமாய் ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரையுடன் நீண்ட கட்டடம். சுவரையொட்டிய அடர்ந்த புதர்களில் நனைந்த டேலியா பூக்கள். இலைகளில் ஈரம். கட்டடத்துக்குப் பின்னால் நெருப்பைக் கண்டதும் அருகில் விரைந்தேன். தரையில் கிடந்த சுள்ளிகளையும் கட்டைகளையும் தாண்டி நின்றேன். தீயின் கதகதப்பு குளிரை விரட்டியது. அடுப்பில் விறகு எரிந்து கொண்டிருந்தது. பையை ஓரமாக வைத்து விட்டு தீயில் கைகளைக் காட்டி […]

ஏழாவது நோயறிக்கையில் முந்தைய தின மருந்துகளையே இன்றைய தேதியிட்டு மீண்டும் எழுதும்போது மோகனாவிற்கு ரொம்பவே சலிப்பாக இருந்தது. மாற்றம் எதுவும் இருந்தால் மட்டும் குறிப்பிட்டால் போதாதா? ஏன் இப்படி தாள்களையும், பேனா மையையும், நேரத்தையும், மனித வளங்களையும் வீணடிக்க வேண்டும்? எழுதி முடித்த தாள் கொத்தை சற்று தள்ளியிருந்த அதற்கான தட்டிற்குள் வீசினாள். அதிலிருந்த அதிருப்தியை அருகிலிருந்த செவிலி கவனித்து விட்டாரா என்று பார்த்தாள். அவர் பொருட்படுத்தியதாக காட்டிக்கொள்ளவில்லையெனினும் பார்த்திருந்தார். அதனால் அடுத்த சீட்டை எடுக்கும்போது ஓர் […]