Category: எழுத்து

எழுத்து

நிலை

கார்த்திக் பாலசுப்ரமணியன் · 01.07.23

திருமண வீட்டுக்கென்று ஒரு தனிக் களை உண்டு. மெல்லச் சிணுங்கி, படபடத்து, ஓவெனச் சத்தமிட்டு ஒளி பெருக்கி எழுந்து நிற்கும் பூவாணம் போல, மாப்பிள்ளை வீட்டார் பூ வைத்துப்போன நாளிலிருந்து அவ்வீட்டிலும் நாளுக்கு நாள் உற்சாகம் கூட ஆரம்பித்தது. உள்நுழையும் ஒவ்வொருவரிடத்திலும் அவ்வுற்சாக ஒளியின் பிரதிபலிப்புகள். சுற்றிலும் கல்யாண வேலைகள். எதிர்ப்படும் எல்லோர் முகத்திலும் ஏதாவது ஒரு அவசரம். ஒருக்களித்துச் சாத்தப்பட்ட அவள் அறைக்கதவிடுக்கின் வழியே கசிந்த ஒளியை மறைப்பதும் விடுப்பதுமாய் நிழலுருவங்கள் குறுக்கு நெடுக்காக அலைந்துகொண்டிருந்தன. […]

எழுத்து

பேபியம்மாவின் பதம்

எம்.கே.மணி · 01.07.23

வித்யா டார்ச்லைட் எங்கே இருக்கிறது என்று பார்க்கச் சொன்னபோது பிரேமுக்கு ஆத்திரமாக வந்தது. அவள் உடை மாற்றிக்கொண்டிருந்தாள். விவஸ்தை கெட்ட கரண்ட் போயிற்று. இன்னும் பீரோவிற்குள் துழாவி எதையாவது எடுக்க வேண்டியிருக்கும். அவள் சொன்னது கேட்காதது போல அவன் வேறு சில வேலைகளைப் பார்த்தான். நாசூக்காக நேரமில்லை என்று அறிவுறுத்தினான். அவள் அவனுடைய பரபரப்பைத் தவறாக எடுத்துக்கொள்கிற மனநிலையில் இல்லை. விழா நாயகன் ஆயிற்றே? பிராவிற்குள் திணிக்கப்படுகிற அவளுடைய முலைகள் வியர்வை நசநசப்புடன் எவ்வளவு சரிந்திருக்கின்றன என்பதை […]

எழுத்து

உயிர்க்கருணையின் பேரியக்கம்: வி.அமலன் ஸ்டேன்லியின் ‘வெறும் தானாய் நிலைநின்ற தற்பரம்’

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 01.07.23

பேரியற்கையின் முன் மனிதனும் ஓர் உயிர். பிரபஞ்சத்தின் எண்ணற்ற சிறிதும் பெரிதுமான உயிர்களுக்கு நடுவே அவனும் ஓர் உயிர்தான். என்றாலும் ஆற்றல் மிகுந்தவன். பகுத்தறிவு மிக்கவன். எனவே, பிற உயிர்களைக் காட்டிலும் மேன்மையுடனும் கூடுதல் மகிழ்ச்சியுடன் நிறைவுடன் வாழும் வாய்ப்பைப் பெற்றவன். ஆனால், உண்மையில் பிற அனைத்து உயிர்களைக் காட்டிலும் அதிகமும் துன்புறுவதும் அலைக்கழிந்து அல்லலுறுவதும் அவனன்றி வேறு எதுவுமில்லை. அறிவின் துணைகொண்டு நோய்களுக்கான காரணிகளைக் கண்டறிந்து நீளாயுளுடன் வாழ்வதைச் சாத்தியமாக்கியிருக்கிறான். அண்டமளக்கிறான். அணுவைத் துளைக்கிறான். காலம் […]

எழுத்து

இயற்கை முன் மண்டியிடும் கடவுள்: சு.வேணுகோபாலின் நுண்வெளி கிரகணங்கள் 

மானசீகன் · 01.07.23

‘நுண்வெளி கிரகணங்கள்’ என்கிற பெயரைக் குமுதத்தின் அட்டையில் பார்த்ததுதான் அந்த நாவல் குறித்த என் முதல் ஞாபகம். இது தொண்ணூறுகளின் இறுதியில் குமுதம் – ஏர் இந்தியா இணைந்து நடத்திய பரிசுப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது. பலரும் இந்த நாவலை என்னிடம், ‘அறிவியல் புனைவு நாவல்’ என்று சொல்லும்போதெல்லாம் மெல்லச் சிரித்துக்கொள்வேன். கிரகணங்கள் என்பதை அவர்களாகவே தம் மனத்தில் ‘கிரகங்கள்’ என்று உருமாற்றித் தட்டச்சு செய்து நாவல் குறித்து வேறொரு பிம்பத்தை சுஜாதா சாயலில் உருவாக்கிக் கொள்கிறார்கள். ஒரு […]

எழுத்து

ஒரு கதையில் விவரணைகளின் உண்மைத்தன்மை எந்தளவுக்கு முக்கியம்?

ஆர்.அபிலாஷ் · 01.07.23

ஓர் இளம் எழுத்தாளராக நாம் சில நேரம் விவரணைகள், தகவல்களின் உண்மைத்தன்மை ஆகியவற்றுக்காக அதிகம் மெனெக்கெடுவோம். இது போலீஸ்காரராக நடிப்பவர் தன் சீருடை, தோளில் உள்ள நட்சத்திரங்கள், இடுப்புத் துப்பாக்கியிலே அதிகக் கவனம் செலுத்துவதைப் போன்றது. இப்படி இவற்றில் மிகுவிருப்பம் கொண்டு ஒரு கட்டத்தில் இது ஃபேன்ஸி டிரெஸ் போட்டி போல ஆகிவிடும். நடிகரின் கவனம் நடிப்பில் இருந்து விலகிப்போய் அவர் தன் தோற்றத்தின் போதாமை குறித்து மிகுந்த பிரக்ஞையாகி நடிப்பில் திணறலாம். இதுவே எழுத்தாளர்களுக்கும் நடக்கலாம். […]

எழுத்து

டல்ஸ் மரியா லொய்னாஸ் கவிதைகள்

க. மோகனரங்கன் · 01.07.23

1. ரோஜாக்கள் என் தோட்டத்தில்,ரோஜாக்கள் உள்ளன:நான் உங்களுக்கு ரோஜாக்களைக் கொடுக்க விரும்பவில்லைஅது நாளை…நாளைக்கு உங்களிடம் தங்கியிராது. என் தோட்டத்தில்,பறவைகள் இருக்கின்றனதமது ஸ்படிகப் பாடலுடன்:நான் அவற்றை உங்களுக்குக் கொடுக்கவில்லை;அவற்றிற்குப் பறந்துசெல்ல இறக்கைகள் உள்ளன. என் தோட்டத்தில்,நல்லதொரு தேன் கூட்டை உருவாக்கிடும்தேனீக்கள் உண்டு:நிமிட நேர இனிமை…நான் அதை உங்களுக்குக் கொடுக்க விரும்பவில்லை! உங்களுக்காக,எல்லையற்றதை அல்லது ஒன்றுமில்லாததைஎது அழியாத ஒன்றோ அதை அல்லது உங்களால் புரிந்துகொள்ளவியலாதஇந்த ஊமைத் துயரை,கொடுப்பதற்கு எதுவுமில்லைஎன்கிற சொல்ல முடியாத சோகத்தை,நித்தியத்தின் ஒரு பகுதியெனநெற்றியில் சுமக்கும் ஒருவருக்குத்தருவதற்கு விரும்பினேன்: […]

எழுத்து

நோய்நோக்கு

த. கண்ணன் · 01.07.23

1 திட்டமின்றி மின்னோடைவெளியில் உலவிக்கொண்டிருந்த ஓர் இரவு, When They See Us (2019) தொடரின் முதல் பகுதியைப் பார்க்கத் தொடங்கினேன். எப்போதோ கோகுல் பிரசாத்தின் பரிந்துரைப் பட்டியலில் கண்டு என் விருப்பப் பட்டியலில் சேர்த்தது. உண்மையிலேயே உலுக்கிவிட்டது. தொலைக்காட்சி வரலாற்றில் மிகச்சிறந்த ஒரு மணி நேரம் என்று பல தொடர்களின் பகுதிகளைக் குறிப்பிடுகிறார்கள். இப்படம் அவ்வரிசையில் எளிதாக இடம்பிடிக்கத் தகுந்தது. சமூக அக்கறையுடன் செயல்படுவதில் கலையின் சாத்தியங்களை விரிவுபடுத்திக் காட்டுகிற தொடராக இதைக் காண்கிறேன். உண்மை […]

எழுத்து

இலையுதிர் காலத்து மழை

கமல தேவி · 01.07.23

இந்த இரவு என்றில்லை, ஒவ்வொரு இரவுமே இப்படித்தான் இருக்கிறது. இரவைக் கழிக்க வேண்டும், பகலைக் கடக்க வேண்டும். இரவில் என்னவாகும் என்று இந்த நகரத்தின் ஒவ்வொரு பிரஜைக்கும் பதற்றம். சாமானிய மக்களின் தினப்படி வாழ்வில் அரசியல் தீவிரமானால் அந்த நாட்டு மக்கள் நல்ல வாழ்க்கை வாழவில்லை என்று அப்பா சொல்வார். அப்பா கொந்தளிப்புகளை விரும்பாத மனிதர். இளம் வயதில் அவர் மீது எனக்கு அத்தனை எரிச்சல் இருந்தது. என்ன மனிதர் இவர்? சப்பாத்திகளும் வெண்ணெயும் முட்டைகளும் மேசையில் […]

எழுத்து

தூய அடிபணிவின் மகிழ்ச்சியற்ற தருணங்கள்: மாஜிதாவின் ‘பர்தா’

ஜிஃப்ரி ஹாசன் · 01.07.23

முஸ்லிம் பெண்களின் ஆடை (குறிப்பாக பர்தா, அபாயா போன்ற ஆடைகள்) குறித்த பார்வைகள் முஸ்லிம் சூழலில் தூய அடிபணிவிற்கான மதப் புனித ஆடையாகவே கருதப்பட்டு வருகிறது. அதன் மீது எந்தவொரு மாற்றுப் பார்வையும் ஏற்புடையதல்ல எனும் கருத்துநிலை தீவிரமாக உறைந்துள்ள ஈழத் தமிழ் முஸ்லிம் சமூக அமைப்பிலிருந்து எழுந்த மாஜிதாவின் பர்தா ஒரு புதிய உடைப்பாகக் கவனத்தை ஈர்க்கும் படைப்பு முயற்சியாகத் தோன்றுகிறது. சென்ற வருடம் வெளியான தமிழ் நாவல்களில் சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சியில் அதிகப் பிரதிகள் […]

எழுத்து

தாள அமைதி

கார்த்திக் நேத்தா · 01.07.23

1. ஏதோ ஒன்று சிறுகச் சிறுகக்  கற்கண்டை உண்ணும் சில்லெறும்பாகத் தன்னுணர்வைத் தின்னுகிறது ஏதோ ஒன்று. தின்னத் தின்னக் குறையும் தன்னுணர்வு அவ்விடத்தில் நிறையும் ஏதோ ஒன்று. இப்போது இருப்பது  உருண்டு திரண்ட ஒப்பற்ற ஒன்று. எல்லாவற்றையும் தின்றுவிட்ட ஏதுமற்ற ஒன்று. எல்லாவற்றையும் தின்ற பிறகே எதிர்ப்படும் ஒன்று. தன்னைத் தான் சுரந்து தன்னில் தான் திளைக்கும் தன்னற்ற ஏதோ ஒன்று. * 2. அந்தி ஒளி பசந்த அந்தியில் சன்னலோரம் சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து சூலுற்ற […]

எழுத்து

யாதவப் பிரகாசர்

சரவணன் சந்திரன் · 31.01.23

கால்பந்து மைதானத்திற்கு அருகில் இருந்த கேலரியின் படிக்கட்டுகளில் அமர்ந்து, உடலை வளைக்கும் பயிற்சிகள் செய்தபடி, தூரத்தில் ஹாக்கி மைதானத்தில் எங்களுடைய பயிற்சியாளர் அகஸ்டின், தனியாக மைதானத்தில் மட்டையால் பந்தை வலதுபுறம் தள்ளி மறுபடி இடதுபக்கம் வெட்டி இழுக்கிற பயிற்சியை மறுபடி மறுபடி செய்துகொண்டிருந்ததைப் பார்த்தேன். சாதரணமானதுதானே என்று தோன்றலாம். அது அப்படியில்லை. வலதுபுறத்துக்குப் பந்தைத் தள்ளும்போது வலது காலும் அங்கே பறந்து, பிறகு காற்றிலேயே இடதுபுறத்துக்கு வந்து ஊன்றியவுடன் இடது காலும் சேர்ந்து திரும்புகிற பயிற்சி. பறவையொன்று […]

எழுத்து

அனாகத நாதம்

செந்தில் ஜெகன்நாதன் · 30.01.23

முகூர்த்த நாள் என்பதால் சீர்காழி புதிய பேருந்து நிலையத்தில் பேருந்துகள் சுப காரியங்களுக்குச் செல்லும் பயணிகளால் தளும்பிக்கொண்டிருந்தன. நிலையத்தில் இருக்கும் வேப்ப மரத்தடியில் இளம்பெண்ணொருத்தி தன் எதிரில் நின்றிருந்த மனிதரிடம் கரங்களை அசைத்து ஏதோ சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். அணைசு இல்லாத நாதஸ்வரம் போல நீண்டிருந்த ஜடை அவளின் ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் துள்ளிக்கொண்டிருந்தது. அதை வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த சாமிநாதனின் கவனத்தைக் கலைப்பதைப் போல வந்த ஆரன் சத்தம் கேட்டு முகத்தைத் திருப்பினான். சிதம்பரத்திலிருந்து கும்பகோணம் செல்லும் பேருந்து மிகுந்த வேகத்துடன் […]