திகிலும் கலவரமும் சூழ சத்திரத்துத் திண்ணையில் சீட்டாடிக் கொண்டிருந்தான் இருசப்பன். போன ஆட்டமே ஒரு சீட்டில் போய் விட்டது. கையிலும் காசு போண்டி. இந்த ஆட்டமாவது காட்டினால் தான் தொடர்ந்து ஆட முடியும். நாலடி கட்டுக் கட்டியாகிவிட்டது. மூணடி கட்டும் ஒன்று பூர்த்தி. ஸ்பேட் நாலும் அஞ்சும் கையிலிருக்கிறது. மூணு வந்தாலும் சரி, ஆறு வந்தாலும் சரி. கையைக் காட்டி விடலாம். மேசை ரெண்டரை ரூபாய் வரும். அடுத்த ஆட்டம் போடலாம். ஆனால் அதற்குள் யாரும் கையைக் […]
கருப்பு வெள்ளைக்குள் எல்லா நிறங்களும் நிறமின்மைகளும் ஒளிந்து கொள்கின்றன. நிறமற்ற குமிழுக்குள், தான் உடையும் கணத்திற்கும் முன் பல நிறங்களையும் பிரித்து, பிரதிபலித்துப் பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற உந்தம் இருப்பதும், வளி வழியே அது மேலெழும்பிப் பறப்பதும் இயற்கையின் சாகசக் கவிதைகளுள் ஒன்று. நீளாயிரம் ஆண்டுகளாய் தங்கள் முகங்களையே மாற்றி மாற்றிப் பார்த்து சலித்துவிட்ட ஐம்பூதங்களும் புவியில் உயிர்களைப் பரப்பி நாற்களமாடி இரசித்தன. அவ்விளையாட்டின் மேம்பட்ட வடிவமாய், இன்று மானுட இனத்தின் நாடகங்களை இரசித்துக் கொண்டிருக்கின்றனவோ என்ற […]
சமீபகாலமாக இளையராஜாவே தனக்கு வரித்துக் கொள்ளாத, அவருக்குப் பொருந்தாத சில பிம்பங்களை, பல காரணங்களுக்காக சில தரப்புகள் சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவரை சமூத்தின் சம்பிரதாயமான வரம்புகளைத் தகர்த்து, திரையிசைத் தாண்டி, தனக்கென பிரத்யேகமான ஒரு பீடத்தை அடைந்திருக்கிறார் என்று நிறுவும் முயற்சியில் பேராசிரியர் தருமராஜ் முன்னிலையில் இருக்கிறார். தருமராஜின் அயோத்திதாசர் பற்றிய புத்தகத்தில் சமர்ப்பணமாக “நந்தனைக் கடந்த, அயோத்திதாசரைக் கடந்த, பெரியாரையும் கடந்த இசைஞானி இளையாராஜாவிற்கு சமர்ப்பணம்” என்று சொல்கிறார். அப்படிச் சொன்னதை பற்றிய விவாதம் முகநூலில் […]
சில நாட்களுக்கு முன்பு, கேரளாவில் ஒரு பிடி யானையை வெடி வைத்துக் கொன்ற செய்தியைக் கேட்ட போது நினைவுக்கு வந்த முதல் விஷயம், ஜெயமோகன் எழுதிய ராஜன் என்ற சிறுகதை தான். ராஜன் ஒரு யானையைப் பற்றிய கதை. தென் திருவிதாங்கூரில், சிற்றூர்களின் மாடம்பிகளான இருவருக்கும் இடையே நடக்கும் ஒரு கர்வப் போட்டியில், பர்வதராஜன் என்ற அந்த யானையை விஷம் வைத்துக் கொல்ல ஒரு தரப்பின் எஜமானன் முடிவெடுத்து தனது பாகனிடம் பேசுவதில் தொடங்குகிறது அக்கதை. பூதத்தான் […]
அம்மாவுக்கு வயதாகவே இல்லை. இறந்தபோதிருந்த இளமையிலேயே இப்போதும். அம்மாவோடு கண்மாய்க்கரை நிறுத்தத்தில் பேருந்து வரக் காத்திருந்தான் அவன். “கனகு இருந்திருந்தா உன் கூடப் படிக்க ஒரு துணையா இருந்திருக்கும்,” அம்மா வாயாறினாள். இருந்திருக்குமா என்று, எட்ட நின்ற ஆலமரத்துக்குப் போய்த் திரும்பிய கவனம் அவனை யோசிக்க வைத்தது. கல்லூரிப் படிப்புக்காக பட்டணம் புறப்பட்டுவிட்ட உற்சாகம் ஒருமட்டு குறைந்தது. பட்டணத்தில், பிரியாணிக் கடைமுற்றத்தில் வரையப்பட்டிருந்த வட்டங்களில் ஒன்றில் காத்து நின்றான். மதியவேளை. இடைவெளி விட்டு, சில நாய்களும் காக்கைகளும். […]
முன்குறிப்பு: இறைவன் தனக்களித்திருக்கிற கருணையற்ற பணியைப் பற்றி ‘இறப்பு’ புலம்புவதாக எழுதப்பட்ட கதை. இறப்பு முதலில் சாத்தானிடம் உரையாடி, பிறகு சாத்தானின் முதல் காதலனான நீரோவிடம் பேசத் துவங்குகிறது. தன்னையும் சாத்தானையும் ஒப்பிட்டால் தங்கள் இருவரில் தவிர்க்க முடியாத சக்தி சாத்தானே என்றும் தன் வேலை ஒரு நாள் முடிவுற்ற பிறகு ஓய்வு பெற்றுவிடுவேன் என்றும் கூறுகிறது. குஸ்தாவ ஃப்ளாபெ (Gustave Flaubert) இதனை எழுதிய போது அவருடைய கவனத்தைப் பெரிதும் கவர்ந்திருந்த ரொமாண்டிஸிஸமே வனப்பும் அலங்கார […]
அப்போது காலை ஒன்பது மணி. இதமான தென்றல். இளவெப்பக் கதிர்கள். தாழ்ந்து தவழ்ந்த வெண்மேகங்கள். உடன் பயணித்த நிழல்கள். நிரம்பிய குளங்கள். மெல்லிய அலைகள். மகிழ்வில் துள்ளிய கெண்டை மீன்கள். கரையில் பழ மரங்கள். கிளைகளில் தொங்கிய தொட்டில்கள். உறங்கும் குழந்தைகளின் மெல்லிய குறட்டை. குயில்களின் தாலாட்டு. மைனாக்களின் எக்காளம். கிளிகளின் மழலை. அணில்களின் சாகசம். வாய்க்கால் நீரின் சலசலப்பு. பாத்திகளில் அதைத் திருப்பும் விவசாயிகளின் சூட்சுமம்; களையெடுக்கும் பெண்களின் கலகலப்பு. களைப்பைக் களிப்பாக்கும் பாடல்களின் இனிமை. […]
இன்னமும் என்னுடைய உடல் தளர்ந்துதான் இருந்தது. என் கழுத்தின் மீது விரல்களை ஓட்டினேன். துருத்திய பச்சை நரம்புகளின் துடிப்பையுணர்ந்தேன். மேலாடையை நெஞ்சுப் பகுதியைச் சுற்றி இழுத்துவிட்டுக் கொண்டு, கண்களை மூடி, அறையின் மேற்கூரையை நோக்கி என் முகத்தை உயர்த்தினேன். மறுபடியும் என்னுடைய கால்மூட்டுகளின் மேல், ஆடையின் கனத்தை உணரத் துவங்கினேன். என் தோள்களை அணைத்தபடி தலையைத் தாழ்த்தி, என் முகவாயை ஆடைக்குள் புதைத்துக் கொண்டேன். பின்பகுதியில் உடை ஒட்டிக்கொண்டது. திடீரென ஒரு குறிப்பிட்ட வாசனையை நுகர்ந்தேன். பின்பு […]
“மகா விஷ்ணு எலைக்கு ஆள் சொல்லீட்டேளா? போன வாட்டி மாதிரி விட்டு போய்டப் போறது? இந்த வாட்டி கண்டிப்பா வெறும்ன விடமுடியாதுனு எங்காத்துக்காரர் சொல்லிட்டார்.” “ச்ராத்த பெரியவாளோட கொள்ளுப் பேரன ஒக்காத்தி வைக்கலாமே மாமி” “என் புள்ள தான் ஆஸ்திரேலியா போயிட்டானே. இருந்துருந்தா பேரனை ஒக்காத்தி வச்சுருப்பேன். மாமா விடாப்பிடியா இருக்கார். மகாவிஷ்ணு வேணும்னு. போன வருஷம் வரை எப்படியோ பொறுத்துண்டுட்டார். இந்த வாட்டி கங்கணம் கட்டிண்டு நிக்கறார்.” “சரி மாமி” “என்ன சரி மாமின்னு இழுக்கறேள். […]
‘தமிழ்ச் சிறுகதை இன்று’ கட்டுரைத் தொடரின் ஏழாவது பகுதி இது. தூயனில் தொடங்கி சுரேஷ் பிரதீப், சித்துராஜ் பொன்ராஜ், கிருஷ்ணமூர்த்தி, ராம் தங்கம், அனோஜன் பாலகிருஷ்ணன் ஆகியோரது சிறுகதைகளைப் பற்றி எழுதியதைத் தொடர்ந்து கார்த்திக் பாலசுப்ரமணியத்தின் கதைகளைக் குறித்து வெளியாகிறது இந்தப் பகுதி. * எழுதுவதும் வெளியிடுவதும் பதிப்பிப்பதும் இன்று மிகச் சுலபமான காரியங்கள். இணைய இதழ்களின் வழியாக உலகளாவிய வாசக கவனிப்பையும் பெற முடிகிறது. இரண்டாயிரத்தில் நாவல்கள் பெரும் வீச்சில் எழுதப்பட்ட போது சிறுகதைகளின் மீதான […]
குறள் தாலாட்டின் முதல் வரியையும் ஒப்பாரியின் இறுதி வரியையும் ஒன்றாக இணைத்து நவீனன் எழுதிய புதிய குறள் நான் என்னை உனது அதிகாரத்தின் கீழ் காமத்துப் பாலில் கொண்டு சேர்த்துவிட்டாய். இப்போது பார் அதிரும் உன் அழகுக்குள் எனதாசைகளை நுழைத்து குறுகத் தறித்துவிட்டது உன் காமம். முட்டை விமானம் என்பது உலோகப்பறவை அதன் முட்டை ஒன்றை அறையில் வைத்திருந்தேன் அலுவலகம் போய்வந்து கதவு திறந்தால் அறை எங்கும் பறக்கின்றன குட்டிக் குட்டி விமானங்கள் அறையின் சூட்டிலேயே முட்டை […]
கோகுல் பிரசாத் என்னைத் தொடர்புகொண்டு, “தமிழினிக்கு எழுதுகிறீர்களா?“ எனக் கேட்ட போது நான் வாழைப்பழத்தை அரைத்து, ஐஸ்க்ரீம் என்று எனக்கு நானே சொல்லி, மனச் சமாதானத்திற்கு அதன் மேலே பூஸ்ட் தூவி சாப்பிட்டுக் கொண்டு, தோலை நறுக்கி கோழிக்குப் போட்டு, அது உண்பதை வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். “உடைவு என்கிற சிறுகதையை போகன் சங்கர் எழுதினாரே? அந்தப் பத்திரிக்கையா? அதில் நான் எழுதவா? எனக்குக் காய்ச்சலுங்க. வாய் பேச வராது.. எழுதப் படிக்கத் தெரியாது… ஜல்பு பிடித்து விட்டது.. […]