Category: எழுத்து

கானகத்தின் இடைவிடாத ஒலிகள் தான் உறக்கத்தைக் கலைத்தன என்றால் அது பொய்யாகி விடும். ஓலைப்பாயில் ஒருக்களித்திருந்த உடலை புரட்டிக் கொண்டேன். இருளும் கூடவே வந்தது. காற்று காட்டுப்பன்றியின் உறுமலாய் ஓலமிடுவதை புறஅசைவுகளில் உணர முடிந்தது. எழுந்து அமர்ந்து கொண்டேன். சுரைபுருடையிலிருந்த நீரை எக்குதப்பாக வாய்க்குள் கவிழ்த்துக் கொண்டதில் புரையேறிக் கொண்டது. மணிராசன் இருளில் அசைந்து வருவது ஒலிகளால் தெரிந்தது. அவன் நீட்டிய கஞ்சாத்துாள்களால் நிரப்பப்பட்ட பீடியை உதட்டில் பொருத்தி இழுக்கத் தொடங்கிய போது வேறு ஏதேனும் வேண்டுமா […]

ஒரு சனிக்கிழமை மாலை, விஜிக்குட்டியின் படுத்தல் தாளாமல் தான் தங்கராஜ் அந்த சர்க்கஸிற்கு சென்றான். பிக் ஆப்பிள் சர்க்கஸ் எனப் போட்டிருந்தார்கள். முந்தின நாளின் ஜேஸ்டன்வில் ஹெரால்டு பத்திரிகையில் பத்து சதம் தள்ளுபடி கூப்பன் ஒன்று கொடுத்திருந்தார்கள். விஜிக்குட்டிக்கு இன்னமும் நான்கு வயது முடியாததால் டிக்கெட் கிடையாது. வழக்கமாக, கோடை விடுமுறைக் காலத்தில் ஃபேர்கிரவுண்ட்ஸ் மைதானத்தில் ஏதாவது கார்னிவெல் போடுவார்கள். இந்த முறை இந்த சர்க்கஸ் போட்டிருந்தார்கள். சர்க்கஸ் கூடாரத்தின் முகப்பில் வெட்டிப்போட்ட தழைகளைத் துதிக்கையால் வளைத்து […]

என் பெயர் கதிர். என் தந்தையின் பெயர் அர்ஜூனன். அவர் ஒரு விவசாயக் கூலி. நான் திருக்கோயிலூர் விழுப்புரம் சாலையில் இருக்கும் வில்லிக்குப்பம் என்ற கிராமத்தின் காலனியைச் சேர்ந்தவன். எங்கள் ஊருக்கு அருகில் இருக்கும் திருவெண்ணெய்நல்லூர் கோவிலில் தான் கம்பன் வந்து பாடிச் சென்றதாகச் சொல்வார்கள். நான் எங்கள் ஊரில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை படித்தேன். பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை பக்கத்து கிராமமான திருக்குறிச்சியில் படித்தேன். நான் என் வகுப்பின் முதல் மாணவனாக பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் தேர்ச்சி […]

நகரத்தார் சமூகத்தில் பெண் பார்க்கச் சென்ற உறவினர்களிடம், பெண் எப்படி இருந்தார் என்று கேட்டால் நான்கு விதமாகச் சொல்வார்கள். இருக்கு, திருத்தமா இருக்கு, உள்ளபடி இருக்கு, நல்லா இருக்கு. இதற்குப் பெரிய அர்த்தமெல்லாம் தேவையில்லை. ஒரு வணிகச் சமூகத்தின் மொழியில் தன்னடக்கத்தோடு எதையும் சொல்வது வழக்கம். கோவையின் தொழில் சமூகமும் அத்தகைய மொழியைக் கைக்கொண்டுள்ளதைக் காணலாம். எப்படி இருக்கிறது தொழில் என்றால் “என்னத்தங்க? ஏதோ போயிக்கிட்டு இருக்குங்க” என்பார்கள். தொழில் என்பது இந்தியாவில் சாதிய வழியில் எப்போதும் […]

‘த்ரில்’ என்ற ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு மருத்துவத் துறையில் ஓர் அர்த்தமுண்டு. மாரில் ஸ்டெத்தாஸ்கோப் வைத்தால் கேட்கும் இருதயத்தின் வித்தியாசமான அதிர்வை அது குறிக்கும். இலக்கியத்திலும் கிட்டத்தட்ட அதை ஒட்டிய பொருள் தான். நன்றாக வனையப்பட்ட‌ த்ரில்லரொன்றை வாசிக்கையில் இதயம் தடதடக்கத்தான் செய்யும்! முத்தமும் த்ரில் தான், யுத்தமும் த்ரில் தான். இரண்டிலும் ஆர்வமும் பதற்றமும் தொற்றிக் கொள்ளும். கவனித்தால் இரண்டிலுமே ஆதார போதை “அடுத்து என்ன நடக்குமோ?” என்ற நிச்சயமின்மை. அந்தப் புகைமூட்டம் வாசகனுள் கிளர்த்தும் ஊகங்கள் […]

கத்திரி முடிந்தும் காய்கதிர் சினம் தணிந்தபாடில்லை என்று நொந்து, இப்பொழுது தான் ஏதோ வெறித்த வான் அருள் கூர்ந்திருக்கிறது. எத்துணை வியர்ப்பு, வேட்கை, நோதல், நலிதல். எத்தனை உயிரின் ஏக்கம். அத்தனையும் காதில் விழுந்து தான் அகல்வான் கடுவெயில் ஆற்றிக் கொள்ளை அருள் மழை பெய்கிறதோ? ஆம் என்று எவரே கூறவல்லார்? இல்லை என்றும் கூற எவருக்குத் தான் மனம் வரும்? எங்கும் மழை, மழை, மழை, வெள்ளக்காடு, நீரோடை. கதிரின் முகம் கண்டே பன்னாள் ஆகிறது. […]

திரைப்பட வரலாற்றில் இனிய முரண்கள் நிறையவே உள்ளன. உலகெங்கும் வன்மேற்கு வகைமையின் (Western Genre) பிதாமகனாக அறியப் பெற்ற ஜான் ஃபோர்டின் பல சாதனைக் குறிப்புகளுள் முதன்மையானது 4 ஆஸ்கார் விருதுகளைச் சிறந்த இயக்குநர் பிரிவிற்காகப் பெற்றவர் அவர் ஒருவர் மட்டுமே என்பது. அவை நான்குமே (The Informer, The Grapes of Wrath, How Green was my Valley & The Quiet Man ) வெஸ்டர்ன் திரைப்படங்கள் அல்ல என்பது அப்படி ஒரு அழகிய […]

ஸ்ரீலங்காவின் தேசியத் தற்கொலை என்ற தலைப்பில் 1984ல் பிரமிளின் கட்டுரைப் புத்தகம் ஒன்று வெளியானது. (அமேசான் தளத்தில் கிடைக்கிறது) ஈழத் தமிழர் பிரச்சினைகளைத் தொடக்கத்திலிருந்து புரிந்துகொள்ள மிகச்சிறந்த நூல் இது. விடுதலைப் புலிகளுக்கு ஆதரவாக வெளிவந்த ‘புது யுகம்’ என்ற இதழில் வெளிவந்துள்ளது. அதன் முதல்வரியே இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது: ”இலங்கைக்குப் பிழைக்கப் போன தமிழர்கள் அங்கே தனிநாடு கேட்கிறார்கள் – இது, இந்தியாவில் மெத்தனமான ஒரு சாராரின் அபிப்ராயம்.” யாழ்ப்பாணத்தில் ஆனைக்கோட்டை என்ற இடத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொல்லியல் […]

மூன்றாவது தடவையாக எனது பெற்றோர் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு வந்திருந்த போது அவர்கள் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் மிகப்பெரிய உயரங்களைத் தொட்டிருந்தார்கள். அவர்களைப் பொறுத்தவரையில், சமகால சடுகுடு உலகின் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்கக் கூடிய வலுவோடு காணப்பட்டார்கள். அவர்கள் முதல் தடவை வந்திருந்த போது உருவாக்கிக் கொடுத்த முகநூலில் “லைக்” போடுவது எப்படி என்பது மாத்திரமல்லாமல் அவர்களது முகநூல் பக்கத்தில் அவ்வப்போது நான் பதிவேற்றம் செய்துவிடுகின்ற பயணப் படங்களுக்கு யாரெல்லம் லைக் போடுகிறார்கள் என்ற விவரங்களைச் சென்று பார்த்து அறியக் கூடிய நுட்பத்தையும் […]

அது கிழக்குக் கடற்கரைச் சாலையில் இருக்கும் ஓர் இத்தாலிய உணவகம். மரமும் செடியும் செறிந்திருக்கும் பச்சைத் தோட்டத்துக்கு நடுவே மண் சுவரால் கட்டி எழுப்பப்பட்ட சிறு சிறு குடிசைகளின் கூடுகையாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. அவற்றின் நடுவே சிறியதொரு குளம். செந்நாரை ஒன்று குளத்துக்குள் தன் நீண்ட அலகினைக் கவிழ்ப்பதும் நிமிர்வதுமாயிருந்தது. அன்று பகல் முழுவதும் வெயிலின்றி மூடாரமிட்டிருந்த வானமும் கடற்காற்றில் ஏறியிருந்த குளுமையும் அவ்விடத்தை இன்னும் இரம்மியமாக்கியிருந்தது. அந்தச் சூழலில் தன்னைப் பொருத்திக்கொள்ள முடியாமல் அதற்கு முற்றிலும் எதிரான […]

காக்ஸ்டன் அரங்கில் குழுமியிருந்த நூற்றுக்கும் அதிகமானவர்களின் கண்களில் ஒரு நிமிடம் தங்கிவிட்டு அடுத்தப் பார்வை பார்ப்பதற்குள் விறுவிறுவென கடைசி வரிசையில் உட்கார்ந்த சில நிமிடங்களில் பசிக்கத் தொடங்கியது. பெரும் பாரமாய் கிடந்த என் பையைப் பிடித்திருந்த விரல்களில் வியர்வை பிசுபிசுப்பு. அரங்கின் நுழைவாயிலிருந்து நிழலடித்த கடைசி வரிசைக்கு வருவதற்குள் ஒரு யுகத்தைக் கடந்திருந்தேன். விலை உயர்ந்த செம்மறி ஆட்டுத் தோல் உடுப்பு மேலாடையை மறைத்திருந்தது. கழுத்தை இறுகப்பிடித்த பட்டையைக் கழற்றி வைக்கலாம் என நினைத்து அரங்கிலிருந்தவர்களின் விதவிதமான […]

“People don’t have ideas, ideas have people.” – Carl Jung மித்ரா இறந்து போயிருந்தாள். ஆனால் அது கனவிலா, நிஜத்திலா என்று தெரியவில்லை. அவளுக்குச் சமீப காலமாக, பல நேரங்களில் தன்னுடைய இருப்பு குறித்து நிறைய சந்தேகங்கள் வருகின்றன. தன்னுடைய இருப்பு என்பது நிஜ உலகத்தில் இருக்கிறதா, இல்லை தான் கனவில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஓர் உயிரினமா என்ற கடுமையான சந்தேகம் அவளுடைய மூளையை அரித்துக் கொண்டிருந்தது. பெரும்பாலான நேரங்களில் அவளால் கனவுக்கும் உண்மைக்குமான வேறுபாட்டை […]