Category: எழுத்து

எழுத்து

ஆஸ்கார் விருதுகள் 2019

கோ.கமலக்கண்ணன் · 17.02.19

1 ஆஸ்கார் எப்போதும் ஒரு வித கலவையான ரசனையுடனேயே படத்தேர்வில் ஈடுபடுகிறது. முழுக்க சிறந்த திரைப்படங்களை மட்டுமோ, அல்லது முழுக்க வணிக வெற்றி படங்களையோ கொண்டோ அது தன் பட்டியலை நிரப்புவதில்லை. அது அதிகளவிலான மக்களைத் தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டாடிக் கொள்வதற்கான தருணமாகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ளவதற்கான பிரயத்தனங்களிலேயே எப்போதும் ஈடுபடுகிறது. ஆஸ்காரின் தேர்வுகள் ஏதோவொரு அரசியல் நோக்கத்தைத் தன்னுள்ளே வைத்தே செயல்பட்டு வருகிறது என்பது இன்று புரிந்து கொள்ள முடியாத கருத்தமைவல்ல. அது கூடிய மட்டும் […]

எழுத்து

வலசை

சு. வேணுகோபால் · 17.02.19

இரவெல்லாம் சிறுவாணைப் பகுதியில் நான்கு யானைகள் வட்டமடித்துவிட்டு விடியற்காலை சோளக்காட்டிற்குள் புகுந்து கொண்டன. கலைந்து போகவில்லை. காலை ஒன்பது மணிக்கே சலீமைக் கொண்டு வந்து இறக்கினர். மேட்டுப்பாளையம் வனச்சரக அதிகாரிகளும் வந்தார்கள். சலீம் உற்சாகமாகத்தான் இருந்தது. ஒன்பதரைக்கு வந்த டாக்டர் “என்ன சலீம், என்ன காரியத்த முடிச்சுத் தரமாட்டெங்கிற” என்று பேசியபடி அருகில் சென்றார். சலீம் டாக்டரை அடையாளம் கண்டுகொண்டது. துதிக்கையைத் தூக்கி டாக்டரின் தலையைத் தடவியது. செல்லமாக டாக்டரை இடித்தது. தண்ணீர் வைக்கச் சொன்னார். கொஞ்சம் […]

எழுத்து

உமாஜியின் ‘காக்கா கொத்திய காயம்’

அனோஜன் பாலகிருஷ்ணன் · 17.02.19

அ. முத்துலிங்கத்தின் “உண்மை கலந்த நாட்குறிப்புகள்” புத்தகத்தை வாசிக்கும் போது அது நாவல் என்று கூறப்பட்டு இருந்தாலும் சுயபுனைவு என்றே புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. தடுக்கிச் சரியும் ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் அவரது பால்யத்தை எள்ளலுடன் புன்னகைக்கும் வகையில் சொல்லிச் சென்றிருக்கும். இந்தப் புன்னகைக்க வைக்கும் தன்மைதான் அப்புத்தகத்தின் வெற்றியோ என்று கூட தோன்ற வைக்கும். பால்யத்தை மீட்டிப் பார்க்கும் போது இனிமையான சம்பவங்கள் சட்டென்று முதலில் நினைவுக்கு வரும்; பின்னர் மெல்ல மெல்ல அந்த நினைவுகளைக் கடந்து கசப்பான […]

எழுத்து

தபசி கவிதைகள்

தபசி · 17.02.19

மறக்கமுடியாத கவிதை இவ்வாறெல்லாம் நினைந்தொழுக ஆசிர்வதிக்கப்படுவாயாக உன்மத்த காமப் பார்வையினால் ஊடுருவிப் பார்க்கப்படுவதாக வெறிகொண்டதோர் தழுவலில் உதடு கவ்வி முத்தமிடப்படுவதாக மார்த்திறந்தவுடன் முலைகளில் பற்தடயம் பதிக்கப்படுவதாக அந்தரங்க உறுப்பின் தகிப்பு அடக்கியாளப்படுவதாக இன்னும் உன் காமுறு எண்ணமனைத்தும் நிறைவேற்றப்படுவதாகவும் இதைவிட முக்கியம் இனி நாம் சந்திக்கும் நேரங்களில்லெல்லாம் கிறக்கமான உன் மனதில் தப்பாமல் வரப்போகும் மறக்கமுடியா இந்தக் கவிதையின் நாயகனாக நானே இருப்பதாகவும். மரணம் அலுப்பாக இருக்கிறது. ஒரு நாளுக்காக இன்னும் எத்தனை நாள்தான் காத்திருப்பது? மதிப்பீடு […]

எழுத்து

ஹெர்டர் (பகுதி 2) – இரா. குப்புசாமி

இரா. குப்புசாமி · 17.02.19

ஐரோப்பிய வரலாற்றை ஆழ்ந்து வாசித்தால் ஓர் உண்மை புலப்படும். அது ஜெர்மானிய மண்ணின் தனித்த வாசனை. காலம் காலமாக அது தன்னைத் தனிமைப்படுத்தியே அடையாளம் கண்டிருக்கிறது. மற்றச் சமயங்களை, அவற்றின் தெய்வங்களை ஜெர்மானிய பழங்குடித் தொன்மங்களும் அவை காட்டிய தெய்வங்களும் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ எதிர்த்தே வந்திருக்கின்றன. சமரசம் என்ற பேச்சுக்கே அங்கு இடமில்லை. மேற்கிலிருந்து வந்த யூத, கிறித்துவ சமயங்களையும், கிரேக்க, உரோமானிய தத்துவங்களையும், கலாச்சாரங்களையும் எப்போதும் அது எதிர்த்தே நின்றிருக்கிறது. பல சமயங்களில் தகர்த்து அழித்திருக்கிறது. […]

எழுத்து

விடைபெறுதல்

சுரேஷ் பிரதீப் · 13.01.19

1 அருட்தந்தை எல்வ் அன்று கண்விழிப்பதற்கு முன் சற்று விசித்திரமான ஒரு கனவு கண்டார். ஷாமும் அன்றொரு கனவு கண்டே எல்வுக்கு முன் விழித்து அவரை எழுப்பச் சென்றார். “தந்தையே எம்மை கைவிடாதிரும். தந்தையே எம்மை ஏமாற்றாதிரும். தந்தையே எம்மீது கருணை வையும்” என்று தூய்மையான வெள்ளைத் தலையணை நனையுமளவு மூடிய கண்களில் இருந்து நீர் வழிய அழுது அரற்றிக் கொண்டிருந்த தன்னை ஷாம் மெல்லத் தொட்டு உசுப்பியபோது தான் ஏசுவைக் கனவில் கண்டதாக நம்பிய வண்ணம் […]

எழுத்து

வாடாமல்லி

கண்மணி குணசேகரன் · 13.01.19

“அழகிய கண்ணே… உறவுகள் நீயே…” கொன்றை மர இலைகளின் மேல் பறந்து போகிற பொன் வண்டைப் போல் மனசை வருடிச் செல்கிற பாடல். தோட்டத்தின் தூரத்து சனிமூலை குடிமுந்திரியில் தலையில் முந்தானையை போட்டபடி சொரட்டுக் கழியோடு முந்திரிக் கொட்டை பொறுக்கிக் கொண்டிருந்த மல்லிகாவிற்கு கிணற்றுக்குள் கேட்பது போல் காதில் விழவும் திரும்பி வீட்டுப்பக்கம் பார்த்தாள். “போன் அடிச்சிகிட்டு கெடக்கு. அப்பா எங்கடா போச்சி…” பூண்டியாங்குப்பத்து தேரைப் போல் சன்னபின்னலாய் காய்த்துத் தள்ளியிருக்கும் முந்திரியின் தொங்கலில் கொட்டை பொறுக்கிக் […]

எழுத்து

தொல்நிலம்

போகன் சங்கர் · 13.01.19

வரலாறு எப்போதும் மையம் நோக்கிக் குவிகிறது. வரலாறு மையத்தில் உள்ளோர் நோக்கிச் சாய்வது. இலக்கியமோ வெளிநோக்கிச் சரிவது. அதிலும் முன்னதும் பின்னதும் உண்டு. உரத்ததும் மெலிந்ததும் உண்டு. இலக்கியத்தின் வகைகளிலும் கவிதையே மறக்கப்பட்டவர்களின் குரலாக இருக்கிறது. ஆப்பிரிக்க – அமெரிக்க கறுப்பினத்தவர் துயரங்கள் இலக்கியத்தில் இன்று புறக்கணிக்கப்படாத ஒரு வகை. அங்கிள் டாமின் கேபின் இன்றைக்குப் பாட நூல்களில் ஒன்று. ஒரு சமூகத்தின் பாட நூல்கள் என்பது அந்தச் சமூகம் எந்தெந்தக் குரல்களை அனுமதிக்கிறது என்பதற்கான ஒரு […]

எழுத்து

புத்துயிர் அமுதம்! – பால்ஸாக்

ராஜேந்திரன் · 13.01.19

டான் யுவான் பெல்விடாரோ ஒரு குளிர்கால மாலையில், பகட்டான ஃபெராரா மாளிகையில் எஸ்தே குடும்பத்தைச் சார்ந்த இளவரசருக்கு விருந்தளித்தார். அக்காலத்தில் மாளிகை விருந்தோம்பல் என்பது மலைக்க வைக்கும் நிகழ்வாகும். அதற்கு மிதமிஞ்சிய பெரும் செல்வம் அல்லது அதிகாரமிக்க பெரும் பதவி போன்றவை இன்றியமையாதவை. விருந்தினர் அறையிலிருந்த சுவர்களில் சிகப்புக் காரை பூசப்பட்டிருந்தது. அவற்றிலிருந்த வியத்தகு ஓவியங்களில் காணப்பட்ட பளிங்குக் கற்களின் வெண்மை எடுப்பாகத் தோற்றமளித்தது. விலையுயர்ந்த துருக்கிய தரை விரிப்புகளிலிருந்து மாறுபட்ட அழகை அந்த ஓவியங்கள் தந்தன. […]

எழுத்து

அழகியல் மீதான வன்முறை – டராண்டினோவின் திரைப்படங்கள் குறித்து ஒரு பார்வை

கோ.கமலக்கண்ணன் · 13.01.19

1 படைப்புதிறனை உளவியல் துறையில் ‘விரிசிந்தனையின் வழியே புதியதாகவும் பயனுள்ளதாகவும் எதையேனும் உருவாக்கும் இயல்பு’ என்று கில்ஃபோர்ட் வரையறுக்கிறார். சினிமாவில் புதியது எப்படி உருவாக்கப்பட முடியும், புதியது என்பது கதைகளின் வழியே, கதை மாந்தர்களின் வழியே, இயக்கத்தைக் கொண்டு உணர்வுகளைக் கடத்துவதன் வழியே, தொழில்நுட்பங்களின் நிரல் நிரை மாற்றங்களைக் கொண்டு உருவாகும் எண்ணிலா பார்வையின் வழியே, நிலங்களின் வழியே என ஈறேயில்லாத வாய்ப்புகளைக் கொண்டு புதுமை செய்ய முடியும். சிறந்த திரைப்படங்களாகக் கருதப்படும் எவற்றிலும் உள்ள அழகியலும் யதார்த்தக் […]

எழுத்து

போருழல் காதை

குணா கவியழகன்  · 13.01.19

முற்றிய இருள் கரையும் அதிகாலை வேளை. பற்றியெரியப் பஞ்சியுறும் அடுப்போடு போராடி கிளியம்மா தேனீர் வைத்துக் கொண்டிருக்க, கிணற்றடியில் நாகமணி மேல் கழுவிக்கொண்டிருந்தார். பூனையொன்று உடல் குறுக்கி அருகே படுத்திருந்தது. வழக்கத்துக்கு மாறாய் கதிர் நித்திரை கலைந்து எழுந்து வந்து அடுப்பங்கரையில் குந்தி நெருப்பையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். பூனையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. நெருப்பின் செம்மஞ்சள் ஒளி அவன் நெஞ்சில் பட்டு தென்னோலைக் கீலங்களாய் என்புகள் துருத்தித் தெரிந்தன. “போ ராசா,  போய்ப்படு. இப்ப எதுக்கு எழும்பினாய்?” என்று […]