Category: எழுத்து

1 அப்பா முதலும் கடைசியுமாக என் முன்னே அமர்ந்து குடித்தது என்னுடைய இருபத்து மூன்றாவது வயதில். பாண்டவையாற்றின் கரையிலிருந்த ஒரு கைவிடப்பட்ட கான்கிரீட் சுடுகாட்டில் அப்பாவும் நானும் அமர்ந்திருந்தோம். எங்களைச் சூழ்ந்து கரையில் செழித்திருந்த புற்களை ஆடுகள் வலுக்கட்டாயமாக மேயும் ‘வருக் வருக்’ சத்தம் இடைவிடாது கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. பாண்டவனூரில் நான் வெறுக்கும் பொழுது இந்தப் பின்மதியம்தான். ஆத்தா வீட்டில் தொலைக்காட்சி வாங்கப்படாதவரை விடுமுறை நாட்களில் இப்பொழுதின் நிசப்தம் என்னை அவ்வளவு அச்சுறுத்தி இருக்கிறது. சன் டிவியில் நகைச்சுவைத் திங்கள், […]

புத்தகப்பையை முதுகில் மாட்டிக்கொண்டு பள்ளிவாயிலை நோக்கி உஷா ஓடினாள். வகுப்பிலிருந்து அனைவருமே வெளியேறியிருந்தார்கள். காலை பதினொரு மணிக்குப் பள்ளிக்கூடம் சாத்தப்படும் என்று பிள்ளைகள் எதிர்பார்க்கவில்லை. நேராக வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு வகுப்பிலும் அறிவுறுத்திச் சொல்லி அனுப்பினார்கள். குதித்துக்கொண்டும் சிரித்தபடியும் தலைமையாசிரியர் அறைக்கு அப்பால் உள்ள தென்னை மரங்களைக் கடந்து சிறிய படல் வழியில் வெளியேறினார்கள். பள்ளிக்காவலாளி ராமசாமி மேற்குப் பக்கமாக இருந்த பள்ளியின் முக்கிய வாயிலைப் பெரிய தென்னம்படலை இழுத்து வைத்து மூடிக்கொண்டிருந்தார். பக்கவாட்டில் […]

1 இந்தப் பெண் சூசன் ரீட் ஓர் அனாதை. பர்ச்செட் குடும்பத்தினர் தங்களின் மற்ற இரண்டு மூன்று குழந்தைகளுடன் சேர்த்து அவளையும் வளர்த்தனர். சூசன் அவர்களின் கூடப்பிறந்தவர்களின் மகள் அல்லது வேறு யாரோ உறவினரின் மகள் என்று ஊரில் எல்லோரும் பேசிக்கொண்டனர். இன்னும் சிலர் திருவாளர் பர்ச்செட்டின் நடத்தையில் சந்தேகம் கொண்டனர். இன்னும் சிலருக்கு அவர் மனைவியின் ஒழுக்கம் குறித்து சந்தேகம். உங்களுக்குத்தான் தெரியுமே! இவர்களில் பெரும்பாலானோர் பெண்கள்தான். ஹாக்சா இந்த ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தபோது அவளுக்கு […]

தமிழில் எழுதப்பட்ட வெகுஜன நாவல்களும் திரைப்படங்களும் ‘குடும்பம்’ என்கிற அமைப்பைத் தொடர்ந்து புனிதமான ஒன்றாகவே சித்தரித்தன. கதாபாத்திரங்களின் காமத் தத்தளிப்புகளை உக்கிரமாகப் பேசிய தி.ஜா, பாலகுமாரனின் நாவல்கள் காம, மோக, குரோதங்களில் இருந்து விடுபடுவதற்கான மீட்சி தரும் அம்பிகையெனக் கூட்டுக்குடும்பத்தின் புனிதத்தையே கட்டமைத்தன. 2015-ல் வெளிந்த ‘ஓ காதல் கண்மணி’ திரைப்படமானது திருமணமின்றி சேர்ந்து வாழும் (Living Together) நவயுக இளைஞர்களின் கொண்டாட்டத் தருணங்களை ஒப்புக்குக் காட்டிவிட்டு அவ்வுறவு உருவாக்கும் வெறுமைக்கு மாற்றாக நம் மரபான குடும்ப […]

அலுவலகத்தில் உடன் பணிபுரியும் நண்பரின் சொந்த ஊர் திருச்சிக்குச் செல்லும் நெடுஞ்சாலையை அடுத்திருக்கும் ஒரு கிராமம். மனைவியும் அதே பகுதியைச் சேர்ந்த இன்னொரு கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். இருவரும் பட்டதாரிகள். ஒருநாள் மாலை புதிதாக வாங்கிய உடைகளை என் மனைவியிடம் காட்டிக்கொண்டிருந்த நண்பரின் மனைவி சிரித்தபடியே சொன்னார். “சுடிதார், நைட்டியெல்லாம் இங்கதான். ஊருக்குப் போனா ஸாரி மட்டுந்தான் கட்டமுடியும்.” கல்லூரிப் படிப்பை முடித்துவிட்டு மென்பொருள் நிறுவனமொன்றில் வேலை பார்க்கும் நண்பரின் மகள் தோளைக் குலுக்கியபடியே சிரித்தாள். “ஊருக்குன்னு தனி […]

தடமுலைகள், மெலிந்த கால்கள், நீல விழிகள். அவளை அப்படித்தான் ஞாபகத்தில் வைக்க விரும்புகிறேன். நான் ஏன் அவளை வெறித்தனமாகக் காதலித்தேன் என்று அறியேன். ஆனாலும் காதலித்தேன். முதல் நாட்கள், முதல் மணித்துளிகள் என்று தொடக்கம் மிகச் சிறப்பாகவே கடந்தன. அவள் பார்செலோனாவுக்கு விடுமுறையைக் கழிக்க வந்தாள். பின்னாட்களில் கிளாரா தெற்கு ஸ்பெயினில் தான் வசித்த நகரத்திற்குத் திரும்பியதும் எல்லாம் சிதையத் தொடங்கின.  ஓரிரவு என் கனவில் தேவதூதன் வந்தான். வெறுமையாக இருந்த அகன்ற மதுவகக் கூடத்தில் நான் நடந்தபோது […]

அரேபியப் பாலைப் பிரதேசத்து அதி உயரமும் கம்பீரமும் கொண்ட தேகமாய் இருந்திருக்க வேண்டும். அசாதாரண நீளமிக்க சமாதி. அண்மைப்பட்டு அமர்கையில் நீண்டு விரிந்து மலையென மண்ணில் அமைந்த கல்லறை. கண்கவர் வண்ண மென் ஜரிகைத் துணியால் போர்த்தப்பட்டு மேலே ரோஜாவும் மல்லிகையுமாய் குவிந்து உதிரிதழ்கள் விரவிக் கிடக்கும் மேடு. சுற்றிலும் அலங்கார மரத்தடுப்பு. அறை பூராவும் ஊடேறும் சுகந்தம்; வாசனைகளின் ஆழ்ந்த கலப்பும் ஈர்ப்பும். உடலிலும் மனத்திலும் செறிவுற்ற ஆழ் மணத்தில் திளைத்து தானாகவே ஒன்றாகி அகத்தில் சுரந்து ஒளியாகி தன்னுணர்வைத் […]

முறை தவறிய உறவுகளைப் பற்றிச் சொல்ல வருகையில் அதில் இருக்கக்கூடிய ‘பிளஷர்’ கண்கூடானது. அதை வைத்து அணுகும்போது எந்தக் கலையிலும் எளிதாகக் கவனம் ஈர்த்துவிடக்கூடிய அனுகூலம் இருக்கிறது. ஒரு சமூகம் எந்த அளவில் ஒழுக்கத்திற்கு முதுகு வளைத்து பாவனை செய்கிறதோ, அந்த அளவில் இவ்விஷயங்கள் பதற்றப்படும். மானக்கேடான விஷயங்களைப் பேசுவதில்லை என்று ஒதுங்கிப் போவதன் குருட்டுத்தனம் எதற்கும் உதவாது என்பதால், இவைகளைப் பேசுவதற்கு அளவற்ற முதிர்ச்சியும் தகுதியும் தேவைப்படுகிறது என்று நினைக்கிறேன். தான் சொல்வதற்குத் தானே பொறுப்பேற்கிற […]

நான் அவனை ஜெர்மனியின் ‘ஸ்டட்கர்ட்’ நகரில் முதல்முறை பார்த்த அன்று, ‘க்ளோரா’ உணவகத்தில் அளவுக்கு அதிகமான மின்விளக்குகள் இரவின் கருமைக்கு வண்ணம் தீட்டியிருந்தன. உணவகத்தின் வாசலில் நெருக்கமாய் இடப்பட்டிருந்த சிறுசிறு வட்ட மேசைகளைச் சுற்றி குட்டையான மர ஸ்டூல்களிலும் உயரமான மூங்கில் நாற்காலிகளிலும் அமர்ந்து மக்கள் புகைப்பதும் மது அருந்துவதுமாய்ச் சத்தமாகச் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். உணவகத்தின் மேல்தளத்து முற்றத்தின் அலங்காரச் செடிகளின் நடுவே பல வண்ண மின்விளக்குகள் பிரகாசித்தன. தூரத்தில் அவ்வப்போது வான வேடிக்கைகளும் செவிமடலைக் கிழிக்கும் […]

மதியம் மூன்று மணிவாக்கில், பெஸ்ஸி பாப்கின் சாலைக்குக் கிளம்பத் தொடங்கினாள். வெளியே கிளம்புவதென்பது, அதுவும் ஒரு வெக்கையான வெயில் நாளில் கிளம்புவதென்பது, நிறைய சிரமங்களுக்குள்ளாக்குவது. முதலில் இறுக்கமான கச்சு உடைக்குள் தன் கொழுத்த உடலை வலிந்து புகுத்திக்கொள்ள வேண்டும். வீங்கிய பாதங்களைச் சப்பாத்துகளுக்குள் திணிக்க வேண்டும். தலை வார வேண்டும், வீட்டிலேயே வைத்து எல்லா நிறங்களிலும் – மஞ்சள், கருப்பு, சாம்பல், சிகப்பு என- சாயமிடப்பட்ட, முரட்டுத்தனமாக வளர்ந்திருந்த முடியை வார வேண்டும். பிறகு, தானில்லாதபோது அண்டை வீட்டார் […]

ஒரு தனிப்பட்ட அந்தரங்கமான அனுபவம் ஒன்றைக் கலையின் ஊடாக ரசிகனுக்குக் கடத்துவது என்பது உண்மையாகவே ஒரு சவால். பெருமளவு கலைஞர்கள் இப்படிப்பட்ட அனுபவச் சாத்தியத்தைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொண்டு முயலுவதில்லை. அவர்களது கலைச் செயல்பாட்டின் நோக்கம், ஒரு தேவை அல்லது எதிர்பார்ப்பை நோக்கியதாக அமைவதும்கூட அதற்குக் காரணமாக இருந்துவிட முடியும். விதிவிலக்காக வெகு சில கலைஞர்கள் தங்களது மேதைமை மற்றும் தனித்துவத்தின் வெளிப்பாடாக இப்படிப்பட்ட அனுபவக் கடத்தலைச் சாத்தியம் செய்வார்கள். அப்படியான கலைஞர்தான் வாணி ஜெயராம். எப்போதும் பாடல் […]

தனபாக்கியம் ஆத்திரம் தாங்காமல் ஓலமிட்டு அழுதாள். பரட்டைத் தலைமயிர் காதோரங்களிலும் கன்னங்களிலும் தொங்கியது. கண்களிலிருந்து பெருகி வரும் கண்ணீரைக்கூடத் துடைத்துக்கொள்ளத் தோன்றாமல் கத்தினாள். புருஷனோடு சண்டை, வயிற்றெரிச்சல். ‘ஒங்க எழவுங்கள எடுக்க… ஒங்க கருமாந்தரத்துக்க ஒழைச்சி ஒழைச்சிதான் ஓடா பூட்டனேடா! இன்னமும் அடிக்க வர்ரியேடா, பாவி நீ வௌங்குவியா….’ ‘ஒனக்கு இன்னமும் என்னுமோ ஒடம்பு ஊரிக்னுதான் இருக்குது.’ கட்டிலில் குந்தியிருந்தவன் தலையை ஆட்டிக் கறுவினான். ‘யாருக்கு ஊருதுன்னு ஒன்னுந் தெரியல. கேப்பார் மேப்பார் கெடையாதுன்னு நெனைச்சீங்கீறியா… எங்க […]