Category: எழுத்து

முதல் பகுதி இரண்டாம் பகுதி மூன்றாம் பகுதி நான்காம் பகுதி ஐந்தாம் பகுதி ஆறாம் பகுதி ஏழாம் பகுதி 71. வெளியே / பகல்: பண்ணை வீடு. பண்ணை வீட்டிலிருந்து மிதிவண்டியைத் தள்ளியபடி பள்ளியாசிரியர் வெளியே வருகிறார். ஒரு குற்றேவல்காரியிடம் அவர் விடைபெற்றதும் அவள் வாயிற்கதவை மூடுகிறாள். அவர் செல்லச் செல்லச் சச்சரவு ஒன்றைப் பார்க்க நேரிடுகிறது. மேற்பார்வையாளர் செவிலியை வெளியே தள்ளி அவள் மீது வசைமாரி பொழிகிறார். கதைசொல்லி வெள்ளிக்கிழமை மாலைப்பொழுதில் நான் என் வருங்கால […]

பாதசாரியின் அருநெல்லியை ஒரு கட்டுரைத் தொகுப்பு என்றோ, கவிதை நூல் என்றோ, தத்துவ நூல் என்றோ மட்டும் வரையறுத்துவிட முடியாது. அன்றாட வாழ்க்கையின் சிறிய தருணங்கள், இயற்கையின் அசைவுகள், நினைவுகள், மனித மனத்தின் நுண்ணிய சலனங்கள், வாசிப்பிலிருந்து பிறக்கும் கேள்விகள் ஆகியவற்றைச் சுருக்கமான சிந்தனைத் துணுக்குகளாகப் பதிவு செய்யும் தனித்துவமான நூல் இது. சில பக்கங்களில் இரண்டு மூன்று வரிகள் மட்டுமே இருக்கலாம். ஆனால் அந்தச் சில வரிகளுக்குள் ஒரு நீண்ட தத்துவ உரையாடலுக்கான கதவு திறக்கப்படுகிறது. […]

CRD (2016), Kranti Kanade அசலான பின்நவீனப் படம். எல்லா வகையிலும் புதுமையான முயற்சி. இந்தியத் திரைப்படங்களின் குண்டுச்சட்டி எல்லையை விரிவாக்கியிருக்கிறார்கள் என மார்தட்டிச் சொல்ல முடியும். எப்படி இவ்வளவு ஆண்டுகளாக இப்படத்தைத் தவறவிட்டேன் என வெட்கமாக இருந்தது. ஒரு காட்சிக்கோணம்கூட நாம் எதிர்பார்க்கிறபடி இல்லை. இந்த உணர்ச்சியைக் கடத்துவதற்கு இந்தச் சுடுவு (shot) என்கிற வழமையான விதிகளை மீறி, சட்டகங்களை முற்றிலுமாகக் கலைத்துப் போட்டு, நிறைய இடங்களில் unconventional shots-ஆக அமைத்திருக்கிறார்கள். காட்சிகளை எழுதும்போதே தீர்க்கமான […]

இடிவிழுந்து எரிந்துபோய்க் கன்னங்கரேலெனப் புல்லின் நுனியளவுகூடப் பச்சையமில்லாமல், நின்றமேனிக்கு இருந்த வேப்ப மரத்தின் பின்னால் இருந்து சுடலை நடந்து வந்தபோதுதான் முதன்முறையாக அவரைப் பார்த்தேன். சாம்பல் வண்ணத்திலிருந்து, தும்பையைத் துவைத்தெடுத்த மாதிரி வெள்ளைவேட்டி சட்டையணிந்து காட்சியாய்த் தோன்றிய அவருமே அந்தக் கரிதோய்ந்த மரத்தின் நிறத்திலேயே இருந்தார். பொன்னிமலைக் கரட்டின் உச்சியில் திரிகிற மேகப் பொதியை வெட்டி எடுத்து அவரது மூக்கிற்குக் கீழே மீசையாய் யாரோ வரைந்து விட்ட மாதிரி அத்தனை வெண்மையாய் இருந்தது. மூக்கின் துவாரங்களுக்கு உள்ளே […]

இது நான் உனக்கு எழுதும் மூன்றாவது கடிதம், அதாவது நம் விவாகரத்திற்குப் பிறகு. உனக்கான கடிதங்களை ‘அன்புள்ள’ என்று ஆரம்பிப்பதில் எனக்கு ஒருபோதும் உடன்பாடு இருப்பதில்லை ராஜி. எல்லாக் கடிதங்களையும் அப்படித்தான் தொடங்க வேண்டுமா என்ன! இதற்கு முன்பான என் முதல் கடிதத்தை, “சௌக்கியங்களைத் திருடிச்சென்றவளுக்கு” என்று ஆரம்பிக்க நினைத்து, பிறகு “எப்படியிருக்கிறாய் ராஜி?” என மாற்றியிருந்தேன். இரண்டாவதில், “நெடுந்தூரப் பயணமொன்றுக்கு என்னைத் தயார்செய்தவளுக்கு” என்று எழுத நினைத்து, “மூன்று வருடங்கள் ஓடிவிட்டது ராஜி” என ஆரம்பித்திருந்தேன். […]

அதுவொரு மூச்சடைப்பு. அவளுடைய மார்புப் பிளவை எவ்வளவு நேரம் வெறித்து நின்றேனோ? அங்கிருந்து பார்வையை விலக்கினாலும் மனம் அடித்துக்கொண்டிருந்தது. மஞ்சுவைப் போல ஒரு அழகியை நான் அதுவரை பார்த்தது இல்லை என்பது உறுதி. இடுப்பில் ஒரு வேட்டி கட்டி, ஒரு ஜாக்கெட்டுடன் முந்தானை போடாமல் நிற்கிற அத்தனை பெண்களும் எனக்கு வியப்புதான் என்பதைச் சொல்லியாக வேண்டும். ஆயினும் பேசும்போது, சிரிக்கும்போது, என்னிடம் மழலை கொஞ்சும்போது, எல்லாவற்றையும்விட எனது தலையைக் கோதிவிட்டுச் செல்லும்போது என்னை நான் வெடித்துவிடாமல் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது […]

‘யதார்த்தவாதம்’ என்கிற வடிவம் நாவல்களுக்கு உகந்தது. குறிப்பாக, புறச்சூழல் சார்ந்த சித்திரிப்புகளை உருவாக்குவதே பல யதார்த்தவாத நாவல்களின் பண்பாக இருந்து வருகிறது. ஆனால் ‘மணல் கடிகை’ அகச் சித்திரிப்பில் பெருவெற்றியடைந்த நாவல். நாவலில் நிகழும் புறவயமான நிகழ்வுகளையும்கூட வரலாற்று முரணியக்கமாக அணுகாமல் மனிதர்களுடைய அகத்தின் நீட்சியாகவே கோபாலகிருஷ்ணன் படைத்திருக்கிறார். ஐந்து கதாபாத்திரங்கள்: ஒரு நேர்காணலில் எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் தனக்குப் பிடித்த நாவலாசிரியர் ‘தஸ்தாயேவ்ஸ்கி’ என்று கூறியதை வாசித்திருக்கிறேன். இந்த நாவலில் சந்தேகமேயின்றி கரமசோவ் சகோதரர்களின் பாதிப்பு உண்டென்றே நான் […]

கூதிர்காலம். உச்சியில் மூடுபனிச் சாம்பல் நிற இழையாகப் படர்ந்து விசும்பில் இருந்தும் உலகின் பிற பகுதிகளில் இருந்தும் சாலினாஸ் மலைச்சரிவைத் தனிமைப்படுத்துவதைப் போலப் போர்த்தியது. அனைத்து திசை மலைகளின் மீதும் ஒற்றை மூடி என உட்கார்ந்து, மாபெரும் பள்ளத்தாக்கை ஒரு மூடிய பானையென அது உருமாற்றியது. அகண்ட பார்வைக் கோணத்தில் ஆழமாக உழுத கருந்துண்டாக நிலம் காட்சியளித்தது. ஆங்காங்கே கீறல்பட்ட உலோகமெனத் தரை மின்னியது. சாலினாஸ் நதியின் குறுக்கே மலையடிவாரத்தில் இருந்த பண்ணை நிலத்தில் குறுந்தண்டுகள் முளைத்த […]

நடையியல் (stylistics) என்றொரு துறை உள்ளது. இது உருவவியல் (படைப்பை மொழியுருவமாகக் கொண்டு அதன் நோக்கம், இயல்புகளை ஆராயும் கோட்பாடு), அமைப்பியல், மொழியியல், உளவியல், புலப்பாட்டு மொழியல் ஆகிய துறைகளில் இருந்து தோன்றி, ஒரு படைப்பின் நடை எப்படி அப்படைப்பு வாசகர்களின் மனதில் வலுவான தாக்கம் செலுத்துகிறது, அதன் மொழியியல், தொடரியல், உளவியல் நுட்பங்கள் என்னவென அலசுகிற ஒரு கோட்பாடாகும். ஜெரமி ஸ்காட் (Jeremy Scott) ஒரு நடையியல்வாதி. அவருடைய ஒரு முக்கியமான நூல் “Creative Writing […]

2019-ம் ஆண்டு ஈரோட்டில் விஷ்ணுபுரம் இலக்கிய வட்டம் சார்பாகச் சிறுகதை விவாத அரங்குகள் நடத்தப்பட்டன. அதில் எழுத்தாளர் சாம்ராஜ் “இலக்கியத்தில் பகடி” என்கிற தலைப்பில் ஒரு உரை நிகழ்த்தினார். தமிழ் நவீனச் சிறுகதைகளில் பகடி எனும் அம்சம் எவ்வாறு இயங்கி வந்துள்ளது என்கிற சித்திரத்தை அளித்தார். இறுக்கமான வாழ்க்கைச் சூழலில் பகடி எவ்வாறு ஆசுவாசத்தையும் தப்பிச்செல்லும் வழிகளையும் உருவாக்கிக் காட்டியது என்பதாக அவரது உரை நிகழ்ந்தது. அரங்கிற்கு வெளியே அதைப் பற்றிய உரையாடல் நீண்டது. அப்போது ஜெயமோகன் […]

நடேசனுக்கு மாமியார் வீடு ரொம்ப சௌகரியம். நல்ல வசதியும்கூட. போய்விட்டால் போதும். மாப்பிள்ளை வந்துட்டார், மாப்பிள்ளை வந்துட்டார் என்று அமர்க்களம் செய்துவிடுவார்கள். கடைசீ மருமகப்பிள்ளை நடேசன். ஏக கடைசீ என்றால் நாலைந்து மருமகப் பிள்ளைகளில் கடைசீ என்று அர்த்தம் இல்லை. இரண்டே மருமகப் பிள்ளைகளில் இரண்டாவது மருமகன். இளைய மருமகன். மாமிக்கு ரெண்டே பெண்டுகள். மூத்த பெண்ணைத் திண்டிவனத்தில் ஒரு டெய்லருக்குக் கொடுத்திருந்தார்கள். இளையவள்தான் நடேசனுக்கு சம்சாரம். அதற்குப் பிறகு மாமிக்குக் குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ள வயது இல்லை […]

கோவையிலுள்ள கல்லூரி ஒன்றில் ‘சமகாலப் பெண் எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகள்’ குறித்து உரைநிகழ்த்தும்படி கேட்டுக்கொண்டதையடுத்து ஏற்கெனவே வாசித்த சில சிறுகதைகளையும் புதிய சிறுகதைகளையும் தேடிப் படிக்க வாய்த்தது. அயலகச் சிறுகதையாளர்கள் சிலரது கதைகளையும் இணையத்தின் வழியே தேடிப் படிக்க முயன்றேன். ‘அறை’ என்ற ஒரு சிறுகதை கண்ணில்பட்டது. வீட்டில் நிகழ்ந்திருக்கும் ஒரு மரணம் அங்கே தங்கியிருக்கும் பெண்ணுக்குள் ஏற்படுத்தும் மனவோட்டங்களை மையமாகக்கொண்டது அந்தக் கதை. சாவு வீட்டின் சூழலில் அதற்கு சற்றும் தொடர்பில்லாத ஒருவர் சந்திக்க நேரும் உளச்சிக்கல்களைத் […]