Category: மதிப்புரை

சம்பத்தின் “இடைவெளி” நாவல் குறித்த நிறைய விமர்சனங்கள், மதிப்புரைகள், பாராட்டுரைகளைப் படித்துள்ளேன். அவற்றில் நாவலின் போக்கை, கதைக்களனை விவரிக்கிறார்கள், நாவல் அளிக்கும் வியப்புணர்வை வர்ணிக்கிறார்கள். ஆனால் இந்நாவலின் மையப் பாத்திரமான தினகரன் ஏன் மரணத்தை ஒரு இடைவெளி எனச் சொல்கிறார் என்பதை யாரும் வினவுவதில்லை. ஜெயமோகன் “இடைவெளியை” ஒரு இருத்தலிய நாவல் எனத் தவறாக வாசித்து அக்காரணத்தாலேயே இதுவொரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் மனச்சோர்வை சித்தரிக்கும் நாவல் என அடையாளப்படுத்தி நிராகரிக்கிறார் (“சம்பத்தின் ‘இடைவெளி’ பற்றி”, அக்டோபர் 12, […]

ரஷ்ய எழுத்தாளர் ஃபியோதர் தஸ்தாயேவ்ஸ்கியின் படைப்புகளைத் தேதிவாரியாக வாசிப்பவர்கள் ஓர் உண்மையை உணரக்கூடும். 1864க்கு முன்பாகத் தஸ்தாயேவ்ஸ்கி தன்னை மகத்தான எழுத்தாளர் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் அளவுக்கு எதையும் எழுதவில்லை. 1844ல் வெளிவந்த அவருடைய ‘ஏழைகள்’ என்ற நாவலும் 1862ல் அவர் சிறைக்குச் சென்றுவந்த பின் எழுதிய ‘மரண வீடும்’ விளிம்புநிலை மக்கள் படும் துயரங்களை எடுத்துச்சொல்லும் வகையில் ரஷ்ய இலக்கிய வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க மைல்கற்களாக அமைந்தன. இந்த இரண்டு நாவல்களிலும் – குறிப்பாக ‘மரண வீட்டில்’ – தஸ்தாயேவ்ஸ்கியின் பாத்திரப் […]

கு.அழகிரிசாமி குழந்தைகளைப் பற்றி மட்டுமே சிறப்பாக எழுதிய எழுத்தாளர் என்கிற பிம்பம் தமிழ் வாசக மனதில் வலுவாக இடம்பிடித்திருக்கிறது. ‘அன்பளிப்பு’, ‘ராஜா வந்திருக்கிறார்’ ஆகிய கதைகளை வைத்து உருவாக்கப்பட்ட பிம்பம் இது. பலரும் இந்தக் கதைகளை மட்டுமே படித்தவர்கள் என்பதால் அந்தச் சித்திரத்தை கேள்விகளின்றி தம் மனதில் படியெடுத்துக்கொண்டனர். உண்மையில் அவருடைய பத்து கதைகளில் மட்டுமே குழந்தைகள் குறித்த சித்திரிப்புகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. ஆனால் ஒன்றை மட்டும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். அவருடைய குழந்தை பற்றிய பெரும்பாலான கதைகளுக்கு மரபிலும் நவீனத்துவப் படைப்புலகிலும் முன்னோடிகளே […]

முதல்முறையாக உலக இலக்கியத்தை அறிமுகம் செய்துகொள்ளும் ஒரு தமிழ் வாசகன் சந்திக்க நேரும் முதல் பெயராக தஸ்தாயேவ்ஸ்கி இருக்கக்கூடும். எந்தவொரு தமிழ் எழுத்தாளரின் படைப்புகளுக்கு இணையாகவும் அவர் படைப்புகளைப் பற்றி இங்கு எழுதப்பட்டிருக்கின்றது. அதற்கு காரணங்களில்லாமல் இல்லை. அவர் இங்கு பரவலாக அறிமுகம் செய்யப்பட்ட காலம் என்பது நவீனத்துவம் மேலோங்கி இருந்த காலம். அசோகமித்திரனும், ஜி.நாகராஜனும், ஆதவனும் செல்வாக்கு செலுத்திய காலம். இயல்பாக அவர்கள் முன்வைத்த உலகிற்கு நெருக்கமாக இருந்தது தஸ்தாயேவ்ஸ்கியின் உலகம். நற்குணங்கள் அற்றவர்களை கதைமாந்தர்களாகக் கொண்டவை அவரது […]

‘இருத்தலியமும் மார்க்ஸியமும்’ நூலில் பாஸ்கலிலிருந்து சார்த்தர் வரையிலான இருத்தலியலாளர்களைப் பற்றி விரிவாக எழுதியிருக்கிறார் எஸ்.வி.ராஜதுரை. தஸ்தாயேவ்ஸ்கியைத் தவிர! ஆனால் புனைவுலகில் இருத்தலியத்தைப் பேசியவர்களில் தஸ்தாயேவ்ஸ்கி முதன்மையானவர். இருத்தலியத்தின் தந்தை என்று சொல்லப்படும் கீர்க்கேகார்ட் காலத்தில் வாழ்ந்தவர் தஸ்தாயேவ்ஸ்கி. தஸ்தாயேவ்ஸ்கி எழுதிய ‘பீடிக்கப்பட்டவர்கள்’ (The Possessed) நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு மூன்று மணி நேரத்திற்கும் மேலாக வரக்கூடிய நாடகம் ஒன்றை எழுதி இயக்கினார் ஆல்பெர் காமு. தஸ்தாயேவ்ஸ்கியின் மற்ற நாவல்களுடன் ஒப்பீடுகையில் இந்தப் பீடிக்கப்பட்டவர்கள் நாவலே எவ்வித மீட்சியும் […]

கு.அழகிரிசாமி காமத்தை அதிகம் சித்தரித்தவரில்லை என்று பொது வாசக மனம் நம்பியதற்கு சில காரணங்கள் உண்டு. அவர் காமம் சார்ந்து மனித மனங்களின் மீதான அறுவை சிகிச்சையில் ஈடுபடுவதில்லை. காமத்தின் விசித்திரங்களைச் சுட்டிக்காட்டி அதிலிருந்து கடந்துவர துறவியைப் போல் வழிகாட்டுவதில்லை. காமத்தை சாக்காக வைத்துக்கொண்டு கடவுள், தத்துவம் என்று உபதேசம் செய்வதில்லை. காமம் சார்ந்த உணர்ச்சிகரமான சித்தரிப்புகளையோ நாடகீயமான தருணங்களையோ வலிந்து உருவாக்குவதில்லை. காமத்தின் இயக்கம் பெரிய அளவில் காட்சிச் சித்தரிப்பாகக்கூட நிகழ அனுமதிப்பதில்லை. காமத்தைப் பேசுகிற பாவனையில் […]

முதலாம் உலகப்போர் முடிவுற்ற போது ஐசக் பாஷவிஸ் சிங்கருக்கு பதினான்கு வயது. தான் சாகும்வரை சிங்கர் அப்படித்தான் சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். அவரது சுயசரிதையான ‘Love and Exile’ நூலிலும் இதைப் பற்றின குறிப்பு வருகிறது. பதினாறு வயது பூர்த்தியடைந்துவிட்டால் இராணுவ சேவையில் பங்களிப்பாற்ற வேண்டும் எனும் விதிமுறைக்கு பயந்துகொண்டு சிங்கர் பொய் சொல்லியிருக்கிறார் என்பதை பல பத்தாண்டுகள் கழித்தே ஆய்வாளர்கள் உறுதிப்படுத்தினார்கள். பூனைக்குட்டி வெளியே வந்துவிட்டதை அறிந்ததும் சிங்கர் தனது கல்லறையில் புரண்டு படுத்திருப்பாரா என்பது தெரியாது. ஆனால், கண்ணாமூச்சி ஆட்டத்தின் போது ஒளிந்திருந்து எட்டிப்பார்க்கும் சிறுவனது […]

தல்ஸ்தோய் மறைந்து சரியாக நூற்றிப்பத்து ஆண்டுகள் கழிந்த நிலையில் உலக அரங்கில் மானுட குலத்தின் மீது அவரது பாதிப்பு என்னவென்று ஆராய வேண்டிய கட்டத்தில் இருக்கிறோம். 2010-இல் உலகம் முழுவதும் அவர் மறைந்து நூறாண்டுகள் சென்றதையொட்டி அவரது படைப்புகள் குறித்து மீண்டுமொரு பெரிய கவனம் எழுந்தது. அவரது வாழ்க்கையின் கடைசி நாட்களைக் காட்சிப்படுத்தும் ‘The Last Station’ என்கிற திரைப்படமும் வெளிவந்தது. 1910ஆம் ஆண்டு ருஷ்யாவின் நல்ல பனிக்காலத்தில் வயோதிகர் ஒருவர் தனது வீட்டிலிருந்து வெளியேறி ஒரு […]

மிஷல் வெய்ல்பெக் (Michel Houellebecq) தற்கால ஃபிரெஞ்சு நாவலாசிரியர்களில் முக்கியமானவராக கருதப்படுகிறவர். அவரை மகத்தான ஃபிரெஞ்சு நாவலாசிரியர் எனக் கருதுகிறவர்களும் உண்டு. அது உண்மையா என்பதற்கு பின்னால் வருவோம். வெய்ல்பெக்கின் Submission நாவல் பற்றி ஸிஸெக் ஓரிடத்தில் குறிப்பிட, அது ஏற்படுத்திய ஆர்வத்தில் நான் உடனே வாங்கிப் படித்தேன். இதையடுத்து வெய்ல்பெக்கின் வேறு சில நாவல்களையும் படித்தேன். இந்தக் குறிப்பை நான் எழுதுவதற்குக் காரணம் வெய்ல்பெக் எழுதுவது போன்ற நாவல்களின் சாத்தியங்களை நாம் தமிழில் பரிசீலிப்பது இல்லை […]

நவீன இலக்கிய விமர்சனத்தை உவமைகளைக் கூறியோ, சம்பவங்களையும் கதைத் துணுக்குகளையும் சொல்லியோ, மேற்கோள்களையும் தகவல்களையும் உதிரிகளையும் நிறைத்தோ, இருண்மைப் பதங்களைக் கையாண்டோ, கோட்பாடுகளைக் கொண்டோ, வரலாறை மட்டும் கொண்டோ, வாசகரின் எளிமையை நினைத்து பரிதாபம்கொண்டோ, கவித்துவக் கூற்றுகளைப் பெய்தோ, இன்னபிற கட்டுரைத் தன்மைகளைக் கைக்கொண்டோ மேற்கொள்ளக்கூடாது என்பது பொதுவான விதி. தெளிவாகவும் கூர்மையாகவும் நேரடியாகவும் தாட்சண்யமற்றும் இந்த விமர்சனம் இருக்க வேண்டும். ஆனால் தல்ஸ்தோய் போன்ற மகத்தான ஆளுமையைப் பற்றி முழுமையாகவும் நிறைவாகவும் தீர்மானமாகவும் நேர்முறையாகவோ அல்லது […]

காமம் குறித்து நுட்பமாக எழுதியவராக கு.அழகிரிசாமியைக் குறித்து பல விமர்சகர்களுக்குத் தோன்றாமலிருப்பதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் ஒன்றுண்டு. அவர், தான் முனைந்து உருவாக்கிய டார்ச் கொண்டு எந்தக் கதாபாத்திரத்தின் மீதும் அடித்து, அவர்களின் காமத்தைப் பகிரங்கமாகச் சொல்ல வைத்தவர் அல்ல. சொல்லப்போனால், அவரே அது குறித்து விரிவாகப் பேசுவதில்லை. சம்பவங்களுக்கும் உரையாடல்களுக்கும் இடையிலான நுண்இடைவெளியில் நாமே கண்டறிய வேண்டிய மறைபொருளாகவே காமம் குறித்த அவரது பார்வை ஒளிந்திருக்கிறது. இதையும்கூட கண்ணி வெடியாக நினைத்து சம்பவங்களுக்குள் அவர் புதைத்து […]

இராசேந்திர சோழனுடைய எழுபத்து ஏழு சிறுகதைகள் தமிழினி பதிப்பகத்தால் ஏறத்தாழ ஆயிரம் பக்கத் தொகைநூலாகத் தொகுக்கப்பட்டு டிசம்பர் 2014-இல் வெளியாகியிருக்கிறது. அஸ்வகோஷ் என்ற புனைப்பெயரிலும் அவர் எழுதியிருக்கிறார் என்ற தகவல் இலக்கிய வாசகர்கள் ஏற்கெனவே அறிந்ததுதான். தன்னுடைய இலக்கிய – அரசியல் செயற்பாட்டின் நெடிய அனுபவத் திரட்சியோடு இந்தத் தொகைநூலுக்கு அவர் எழுதியிருக்கும் பின்னுரை குறிப்பிட்டுச் சொல்லவேண்டியது. தொகுப்பை வாசித்து முடித்தபின் அவருடைய கதைகளைக் குறித்து எனக்குள் திரண்ட கருத்துகளும் தன் கதைகளைக் குறித்து அவரே சொல்லும் […]