Category: மதிப்புரை

எழுத்து

தல்ஸ்தோய் மானுட நேயரா?

ஜெயமோகன் · 18.11.20

பகுதி 1: மானுடவாதம் எனும் சிந்தனை இலக்கிய வாசகனின் பரிணாமம் ஒன்றை உருவகிக்க முடிகிறது. அவன் இளமையில் கற்பனையுலகு ஒன்றில் வாழும்பொருட்டு வாசிக்கிறான். பின்னர் உயர்ந்த இலட்சியக் கனவுகளுக்காக வாசிக்கிறான். அதன்பின் வாழ்க்கையின் தருணங்களைக் கண்டறிவதற்காக வாசிக்கிறான். மேலும் முதிர்ந்து வாழ்க்கையின் புதிய நுட்பங்களைக் கண்டடைவதற்காக வாசிக்கிறான். அதன்பின் இலக்கிய வாசகன் என்ற அடையாளத்தை அடைந்ததும் புதிய வகையான கூறுமுறைகளுக்காக வாசிக்கிறான். அங்கேயே நின்றுவிடுபவன் இரக்கத்திற்குரியவன். வழிதவறி பாலைநிலத்துக்குச் சென்றுவிட்டவன். அங்கே சென்றதுமே திரும்பி மீண்டும் வாழ்க்கையின் […]

எழுத்து

தல்ஸ்தோயின் க்ராய்ட்சர் சொனாடா அல்லது நரி முள்ளெலி டூயட்

நம்பி கிருஷ்ணன் · 18.11.20

ஒரு இலக்கியப் படைப்பு ரயில் பயணத்தின் எல்லைக்குட்படுத்தப்படுவது ஏதோ ஒரு விதத்தில் நம் மனதைத் தொடுகிறது. சொல்லப்படுவதற்காக அதற்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் நேரம் அதை உடனழைத்துச் செல்லும் பயணத்தால் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. அதைச் செவிமடு்ப்பவர்கள் அதில் பாத்திரம் வேடம் தரித்துக்கொண்டாலும், அவரவர் நிறுத்தங்களில் ரயிலையும் அதையும் விட்டு, தங்கள் அன்றாடத்தைத் தொடரப் போய்விடுகிறார்கள். பயணம் முடிகையில் அது தனித்து நிற்கிறது, அதன் வருங்கால வாசகப்-பயணியை எதிர்பார்த்து.  சாகியின் கதைசொல்லி என்று தலைப்பிடப்பட்ட கதைதான் இவ்வகைமையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான கதை. அதில் […]

எழுத்து

காலத்தின் ஊற்றுமுகம் – போரும் வாழ்வும் நாவலை முன்வைத்து

சுரேஷ் பிரதீப் · 18.11.20

“ஒரு ஆப்பிள் பழுத்து மரத்திலிருந்து உதிர்கிறது. ஏன் அது உதிர்கிறது? புவியீர்ப்பு விசையினாலா, அதன் காம்பினால் அக்கனியைத் தாங்க முடியாததாலா? அது சூரிய ஒளியால் வறண்டு போவதாலா? அதன் எடை கூடிவிட்டதாலா? காற்று அதை அசைப்பதனாலா? அல்லது ஆப்பிள் மரத்தின் அடியில் நிற்கும் சிறுவன் அதைச் சாப்பிட விரும்புவதாலா?” – போரும் வாழ்வும் நாவலில். புனைவெழுத்தின் வாசகனாக ‘தரமான’ புனைவு என்ற வரையறைக்குள் எப்படி வந்து சேர்ந்திருக்கிறேன் என்று வாசிப்பின் அடிப்படையில் யோசிக்கும்போது புனைவின் தரத்தைத் தீர்மானிக்க காரணகாரியத் […]

எழுத்து

கடைத்தேறுதலின் ஊர்வலம்: தல்ஸ்தோயின் போரும் வாழ்வும்

எம்.கே.மணி · 18.11.20

கதை மாந்தர்களுள் ஒருவரான பியர் அசந்தர்ப்பமாக பிடிபட்டு ஃபிரெஞ்சுப் படையினரால் கொண்டுசெல்லப்படுகிறார். அவர் எந்தக் குற்றமும் செய்திருக்கவில்லை. அதுபற்றி யாருக்கும் ஒன்றுமில்லை. யுத்த வெளியில் பொருட்படுத்தக் கூடியதாக எதுவுமில்லை. ஒரு உயிருக்கு தனியான மதிப்போ, மாண்போ இல்லை. விசாரணை நடக்கிறது. மேலும் ஒரு அசந்தர்ப்பமாக ஒரு திருப்பம் நிகழ்கிறது. அதை தல்ஸ்தோய் இப்படி எழுதியிருக்கிறார். “டாவூட் தலை நிமிர்ந்து அவரை உன்னிப்பாக நோக்கினார். சில வினாடிகள் அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். அந்தப் பார்வைதான் பியரைக் காப்பாற்றியது. […]

எழுத்து

கொலையின் நறுமணம்: The Kreutzer Sonata

ப.தெய்வீகன் · 18.11.20

துயர் நிரம்பிய மனித மனம் பதில்களே இல்லாத எண்ணுக்கணக்கற்ற கேள்விகளால் நிறைந்தது. அந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் தேடிச்செல்கின்ற போது இன்னும் குழப்பமான சிக்கல்களுக்கு மனதைப் பறிகொடுப்பது அநேகரது அனுபவம். பதில்தேடும் ஆழ்துளைப் பயணங்களில், மனிதன் ஏதோவொரு புள்ளியில், தான் தேடிய விடுதலையை, மகிழ்ச்சியை, சிலவேளைகளில் குழப்பத்திற்கான வேர்களைக் கண்டடைகிறான். அந்த விடுதலையை அருளக்கூடிய அந்தரங்கம் அநேக தருணங்களில் அச்சம் தரக்கூடியது. பிரகாசம் குறைந்தது. ஆனால், உண்மையானது. உருவகங்களிலிருந்து துலக்கி தூய பொருளை முன்வைக்கக்கூடியது. இவ்வாறு, அகத்துக்கும் புறத்துக்குமான […]

எழுத்து

மரித்தெழுதல்: தல்ஸ்தோயின் புத்துயிர்ப்பு

பாலாஜி பிருத்விராஜ் · 18.11.20

செவ்வியல் நாவல்களின் கட்டமைப்பை கவனித்துப் பார்க்கையில் ஒரு பொதுத்தன்மையை வாசகர்கள் கண்டுகொள்ள முடியும். நாவலை எழுவதற்கான தூண்டுதலை அவ்வமைப்பே ஆசிரியருக்கு அளித்திருக்கும். நீர்ப்பரப்பின் சுழிமையமென்று அதைச் சொல்லலாம். ஆற்றுநீர்த்துளிகள் அச்சுழி நோக்கி வருவதும் சுழியைத் தொட்டவுடன் அவை கொள்ளும் அலைவும், சுழிப்பும், அமிழ்வுமென அதன் கட்டமைப்பு இருக்கும். போரும் அமைதியும் நாவலில் அதை நெப்போலியனின் படையெடுப்பு என்றால் அன்னா கரீனினா நாவலில் வெரான்ஸ்கியுடன் அன்னா கிளம்பிச்செல்வது அதன் மையச்சுழி. புத்துயிர்ப்பு நாவலை தல்ஸ்தோய் எழுதுவதற்கு அப்படியான உந்துதலை […]

எழுத்து

ஆன்னாவின் மனப்போரும் மரணத்தின் அமைதியும்: ஆன்னா காரனீனா

நவீனா அமரன் · 18.11.20

“Happy families are all alike; every unhappy family is unhappy in its own way.” –ஆன்னா காரனீனா நாவலின் முதல் வரி. ரயில் பெட்டிகளும் தண்டவாளங்களும் போல, காலமும் மனிதனின் விருப்பங்களும் தெரிவுகளும் (Choices) முடிவில்லாதவை. எதிர்காலம், கடந்த காலத்தையும் நிகழ்காலத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டு, காலத்தின் முடிவிலி தன்மையை பிரதிபலிக்கும் பிம்பமாக, மனிதனால் தகர்த்து உடைக்க முடியாத பெரும் மதிலாக, அவனால் குடித்துத் தீர்க்க முடியாத பரந்த சமுத்திரமாக, காட்சிப்பிழையாக உருப்பெறும் போது, […]

எழுத்து

மானுடத்தின் மீதான பெருங்காதல்: போரும் அமைதியும்

ரா. செந்தில்குமார் · 18.11.20

எங்கள் தெருவிற்குப் புதிதாக வந்தாள் துளசி. வங்கிப் பணியில் இருந்த தனது தந்தை மற்றும் தாயுடன் மாற்றலாகி எங்கள் ஊருக்கு வந்திருந்தாள். ஏறக்குறைய, நகரின் அனைத்து இளம்பெண்களும் அப்போது சுடிதாருக்கு மாறியிருக்க, இவள் மட்டும் தாவணியில், தேவதை போல வலம் வந்தாள். ஊரில் இருந்த அனைத்து இளைஞர்களுக்கும், எங்கள் தெருவில், நண்பர்கள் இருப்பது அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தது. ஆனால், தனது அழகு மற்றவர்களை என்ன செய்கிறது என்பதைப் பற்றி கொஞ்சமும் அறியாத குழந்தைபோல், துளசி இருந்தாள். கல்லூரிவிட்டால் […]

எழுத்து

உழலும் உள்ளத்து உறையாக் களி: தல்ஸ்தோயின் Family Happiness

கார்த்திக் பாலசுப்ரமணியன் · 18.11.20

காந்திக்கு நெருக்கமானவராக, அஹிம்சை, ஒழுக்கம், நல்லூழ் இவற்றில் நம்பிக்கை கொண்டவராக கிட்டத்தட்ட ஒரு சமய போதகருக்கு நிகரானதொரு பிம்பமே தல்ஸ்தோய் பற்றி தமிழ்ப்பரப்பில் நிலவியிருக்கிறது. அதில் பிழையில்லை என்றாலும்கூட அப்படியான நேர்மறை பிம்பமே பலருக்கும் அவரை அணுகுவதில் தயக்கத்தைத் தந்திருக்கிறது. தல்ஸ்தோயின் பெரும் நாவல்களான போரும் வாழ்வும், அன்னா கரினீனா, புத்துயிர்ப்பு போன்றவை அடைந்த கவனத்தில் பாதியைக்கூட ஃபேமிலி ஹாப்பினஸ், த கொஸாக்ஸ், த டெத் ஆஃப் இவான் இலியிச் போன்ற குறுநாவல்கள் இங்கு பெறவில்லை. அடுக்கடுக்காய் […]

எழுத்து

விழைவின் துயரமும் இசைவின் மகத்துவமும்: இவான் இலியிச்சின் மரணம்

லோகேஷ் ரகுராமன் · 18.11.20

என் தாயார் அன்று ஊரில் இல்லை. அடிபட்டிருந்த என் மாமாவின் மனைவியைப் பார்த்துக்கொள்வதற்காக கல்கத்தா சென்றிருந்தார். ஒருமாத காலமாக அங்கேயே இருந்தார். நான் விடுதியில் தங்கி படித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது என் தந்தையிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது. “ராமா பாட்டி செத்துப்போய்ட்டாடா. இன்னிக்கு காத்தால பதினோரு மணிக்கு. கெளம்பி வந்துடு.” அவ்வளவுதான். ஃபோனை வைத்துவிட்டார். மேலும் எனக்கு எதுவும் கேட்க வார்த்தை வரவில்லை. அவரும் சொல்லவில்லை. அம்மாவிடம் அவள் கிளம்பிப் போனபோது பேசியிருந்ததுதான். அதன்பின் பேசவில்லை. கல்லூரிக்கு விடுப்பு கொடுத்துவிட்டு […]

எழுத்து

கண்ணேறுபடும் பேறடைவு: தல்ஸ்தோயின் ஹாஜி முராத்

கோகுல் பிரசாத் · 18.11.20

நான் பத்தாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த போது தல்ஸ்தோயின் ‘God sees the truth, but waits’ கதையை வாசித்தேன். எங்களது பாடத்திட்டத்தின் பகுதியாக அது இருந்தது. நான் வாசித்த முதல் தல்ஸ்தோய் கதை என்று நினைவு. எந்நேரமும் அறுவை சிகிச்சைக்கான ஆயத்தங்களுடன் கத்தியைத் தூக்கிக்கொண்டு திரிகிற மற்ற நீதிபோதனைக் கதைகளுக்கு நடுவே அது தனித்திருந்தது- பிறரது வலிகளைக் கடத்தவல்ல கதையாகப்பட்டது. அதன் பொதுமையிலிருந்து முழுமையை நோக்கி நகர முடிந்திருந்தது. அக்சினோவின் ஆழத்தனிமையில் தெளிவாய்ப் புலப்பட்டும் குழப்பமாய் மங்கியும் […]

எழுத்து

“அதுதான் நமது வழி”: Master and Man

அனோஜன் பாலகிருஷ்ணன் · 18.11.20

1895-இல் எழுதப்பட்ட “மாஸ்டர் அண்ட் மேன்”, தல்ஸ்தோயின் நீண்ட சிறுகதைகளில் ஒன்று. வல்லிக்கண்ணன் “இரண்டு பேர்” என்ற தலைப்பில் அக்கதையை தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். குற்றவுணர்ச்சி, மன்னிப்பு, மீட்சி என்று விரியும் தல்ஸ்தோயின் படைப்புலகத்தை ஒட்டிய புனைவுதான் இக்கதை என்றாலும், தடையற்ற இலட்சியத்திற்கும், இயற்கைக்கும் இடையிலான முரண்பாடு கதையின் மேல்தளத்தில் நகர்கிறது. உட்தளத்தில் கதை ஒரு நில உரிமையாளருக்கும், அவரிடம் தொடர்ச்சியாக வேலைபார்த்து வரும் ஊழியருக்கும் இடையிலான உறவுகளின் தன்மையை ஆராய்கிறது. ரஷ்ய நிலப்பிரபுத்துவத்தையும், விவசாயிகளின் வாழ்க்கையையும் ஏற்கும் மறுக்கும் […]