Category: கவிதை

பேசு! ஏனெனில் உன்னிரு உதடுகள் சுதந்திரமாயுள்ளன. பேசு! உன் நாக்கு இன்னும் உன்னுடையதே. இந்த நிமிர்ந்த உடல் இன்னும் உன்னுடையது தான். உன் வாழ்க்கை இன்னும் உன்னுடையதே. கொல்லனின் சுடுகலனில் தழல் உயர்ந்தெழ இரும்பு சிவந்து ஒளிர பூட்டுகள் தங்கள் தாடையை அகலத் திறக்க, ஒவ்வொரு சங்கிலியும் எப்படி விடுதலையைத் தழுவுகிறது என்று பார். * அடர்வனத்துள் வசந்தத்தின் ரகசிய வருகையாக, பாலை மணற்துகளில் மென் தென்றலின் அடிச்சுவடுகளாக, நோய்மை ஒருவருக்கு எப்படியாகிலும் தரும் மன அமைதியைப் […]

இவர் தென் கொரியாவின் முன்னணி கவிஞர். முன்னாள் பெளத்த துறவி. ஆசிய நிலக்காட்சிகள், பெளத்தம், கொரிய யுத்தத்தின் எதிரொலிகள் போன்றவற்றால் ஆனது இவருடைய கவியுலகம். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கவிதைத் தொகுதிகளை வெளியிட்டுள்ளார். மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள இக்கவிதைகள் அவருடைய “First Person Sorrowful” மற்றும் “What?: 108 Zen Poems” ஆகிய தொகுப்புகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவை. பனிப்பொழிவு ஓராயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு நான் நீயாக இருந்தேன். ஓராயிரம் வருடங்களுக்குப் பின்பு நீ நானாக இருப்பாய். எல்லா காதுகளாலும் நாம் கேட்டுக் […]

நினைவு ஒரு சந்திப்பு மறதி ஒரு விடுதலை * சூரியன் அலைவது நாட்களாய் ஆனது நாட்களை அளக்க கடிகாரம் வந்தது ஓடும் வாழ்வில் மீண்டும் நாம் அதே நாளில் – அதே இடத்தில் சந்தித்தல் இயலுமோ? * வாழ்வின் நீதியில் நான் நம்பிக்கை இழக்கவில்லை. மென்துகில் மஞ்சத்தில் துயில்பவன் கனவும் கட்டாந்தரையில் கைவைத்துக் கிடந்தவன் கனவும் ஒன்றுபோலவே அழகானதாகவே இருக்கிறது. * மனிதனின் கற்பனைக்கும் அவனது சாதனைக்குமிடையே ஓர் இடைவெளி உண்டு. அவனது வேட்கையே அதை நிறைவு […]

சிறுபிள்ளை விளையாட்டு மரம் ஏறும் விளையாட்டு எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் ‘கீழே இறங்கி வாடா’ என்பாள் அக்கா நான் கேட்க மாட்டேன் அப்பா, அம்மாவிடம் சொல்லிவிடுவேன் என மிரட்டுவாள் நானோ கிளை மேல் உட்கார்ந்து கொண்டு பழிப்பு காட்டுவேன். கல் எடுத்து விட்டெறிவாள் சாதுர்யமாக தப்பித்துக் கொள்வேன் ஆத்திரம் தாளாமல் பூமியை உதைப்பாள் அழுவாள் கெஞ்சுவாள் நானும் கீழே இறங்குவது போல் இறங்கி திரும்பவும் மேலே ஏறிக் கொள்வேன் மிகவும் சுவாரசியமான விளையாட்டு அது கடைசி வரை […]

சிகரத்தை உரசிக் கூடும் மேகங்களை அடிவாரத்தில் மேயும் எவையும் அறியாமலில்லை புல்லின் நுனி அறிந்தே மெல்லப்படுகிறது பற்களுக்கிடைய. ****** நீலத் திமிங்கலமாய் நீ மீன் கொத்தியாய் நான் யாரையும் யாரும் எதுவும் செய்ய முடியாதவாறு. ****** மலை நெருங்க நானும் நெருங்க ஒரு பயணம் பறக்கும் இடத்திலேயே பறவைகள் மிதக்கும் இடத்திலேயே மேகங்களெ. ****** மொத்தக் கடலும் கரித்துக் கிடக்கையில் துணிந்து இனிக்கிறது தேன்துள. ****** குளத்தில் எறிந்த கல் வானத்தில் கிடக்கிறது குளத்தோடு. ****** கனி […]

நீண்ட பெருமூச்சொன்று வெளியேறுகிறது  துயரமிக்க ரணங்களை தன்னில் சுமந்தவாறே முடங்கிக் கிடந்த மனசின் சிறகுகள் மெல்ல விரிந்து மேலெழும்புகின்றன தழும்புகள் தந்திருக்கிறது தாங்கும் தினவு பாழ் நிறைந்த காலத்தை எழுதி முடிக்கிறேன் என் நாட்குறிப்பில் ஆசுவாசக் கண்ணீர் அழகாய்த் தான் வைக்கிறது முற்றுப்புள்ளி. கணிதம் வியாபித்த உறவுகள்  லாபமிட்ட வெறிகொண்டலைய வெளியெங்கும் தூசிப்படலமாய் சூத்திரங்கள் மிதக்கின்றன சொற்கள் இடையில் கணிதக்குறிகள் புன்னகையாய்த் தளும்புகின்றன எல்லாமே வகுபட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன எண்களால் மாயச்சரடாய் காற்றையும் திசைகளையும் சூழ்ந்திருக்கிறது முடிவிலி எப்போதும் […]

1 கடலை ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லை அது கரையில் தனித்துவிடப்பட்ட காதலன் போல பேசிக்கொண்டே செல்கிறது. 2 நிலவொளியின் கீழே யாராலும் தொடப்படாமல் ஒரு வைரக்கல் கிடக்கிறது நான் பார்த்ததும் ஒரு நண்டு அதன் மேல் ஏறிப் போனது மவுனம். வைரத்தை அது சுரண்டும் ஒலி மட்டும். 3 நீங்கள் அவளிடம் இதைத் தெரிவித்துவிடக் கூடாது பின்னப்படாத ஒரு ஆடையென இது அவள் வாழ்வில் கிடக்கட்டும் அவள் யாரென அறியா ஊரிலே இந்த ஆடை பின்னப்பட்டு அவள் கையில் […]

மறக்கமுடியாத கவிதை இவ்வாறெல்லாம் நினைந்தொழுக ஆசிர்வதிக்கப்படுவாயாக உன்மத்த காமப் பார்வையினால் ஊடுருவிப் பார்க்கப்படுவதாக வெறிகொண்டதோர் தழுவலில் உதடு கவ்வி முத்தமிடப்படுவதாக மார்த்திறந்தவுடன் முலைகளில் பற்தடயம் பதிக்கப்படுவதாக அந்தரங்க உறுப்பின் தகிப்பு அடக்கியாளப்படுவதாக இன்னும் உன் காமுறு எண்ணமனைத்தும் நிறைவேற்றப்படுவதாகவும் இதைவிட முக்கியம் இனி நாம் சந்திக்கும் நேரங்களில்லெல்லாம் கிறக்கமான உன் மனதில் தப்பாமல் வரப்போகும் மறக்கமுடியா இந்தக் கவிதையின் நாயகனாக நானே இருப்பதாகவும். மரணம் அலுப்பாக இருக்கிறது. ஒரு நாளுக்காக இன்னும் எத்தனை நாள்தான் காத்திருப்பது? மதிப்பீடு […]

பேய்க்கரும்பு உங்களுக்குத் தெரியாது! அப்போது பார்க்கவும் பழகவும் இயலாதபோது எண்ணவும் ஏங்கவும் அத்தனைத் தித்திப்பாக இருந்தாள் . கிட்டாது கிட்டியதொரு தனிமையில் அவளது காதோடு வாய் கூட்டி கட்டிக்கரும்பே என முணுமுணுத்தேன். கேட்டும் கேளாததுபோல முகம்திரும்பியவள் கிறுக்கா உனக்கென கேலியாகச் சிரித்தாள் அவ்வளவு மதுரமான சிரிப்பை அடுத்தும் பார்க்க வாய்க்கவில்லை. இடையில் எழுதவும் கசப்பாய் ஏதேதோ நிகழ்ந்துவிட்டது . அலட்சியமாய் அள்ளியெடுத்து , எதிரெதிராக சுழலும் இரும்புச் சக்கரங்களுக்கு நடுவே நுழைத்து பிழிந்து உலரச் செய்த விதியின் […]

நீ என்னை காதலித்திருக்க வேண்டும். நீருக்குள் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிற ஒருவனை கரைக்கு இழுப்பவனின் தீவிரத்துடன். கழுத்தெலும்பு உடைபட்ட குதிரையை கருணைக்கொலை செய்பவனின் அனுதாபத்துடன். முற்றிலும் இலைகள் உதிர்ந்த ஒரு கருவேலமரத்தைப்போல, எவரையும் கிழித்துவிடும் கூரிய வன்மத்தின் முட்களோடு நான் இருந்திருந்தாலும், கனிந்த முகத்தோடு தனது மேடிட்ட வயிற்றை பரிவோடு வருடுகிற ஒரு கர்ப்பிணியைப் போல நீ என்னைத் தொடர்ந்து நேசித்திருக்க வேண்டும். __________________________________________________________ விண்மீன்கள் உன் கண்களாய் மாறி என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிற இவ்விரவில், நான் எப்படி […]

ஒப்பாரிகள் குறும்பாடல்கள் நாட்டுப்பாடல்கள் (ப்ளூஸ்) வாழ்த்துப்பாக்கள் என்று எங்கும் தமது அடிமை கீதங்களை மீண்டும்மீண்டும் பாடிக்கொண்டும், அறிந்திராக் கடவுளிடம் இரவுதோறும் தம் துதிகளால் துதித்துக்கொண்டும், காண்பரிய சக்திக்குத் தம் கால்மடித்துப் பணிந்துகொண்டும் இருக்கும் என் மக்களுக்காக வருடங்களுக்கு – கடந்த வருடங்களுக்கும், நிகழ் வருடங்களுக்கும், வரக்கூடும் வருடங்களுக்கும் தம் வலுவை வழங்கிக்கொண்டும் துவைத்தும் தேய்த்தும் சமைத்தும் துடைத்தும் தைத்தும் திருத்தியும் களைந்தும் உழுதும் தோண்டியும் நட்டும் செதுக்கியும் சீரமைத்தும் இழுபட்டுக்கொண்டு என்றும் ஈட்டாமல் என்றும் அறுவடைசெய்யாமல் என்றும் […]

1. நெடுஞ்சாலை மரத்தடியில் தியானத்திலிருந்தான் புத்தன் அரச இலை அவன் மேல் உதிர்ந்தது விழிக்கவில்லை காற்று புழுதி வாரி வீசியது விழிக்கவில்லை மழைத்துளிகள் வீழ்ந்தன அப்படியே இருந்தான் குறுக்காகக் காகமொன்று கடந்தது ஓடுடைய கூழாங்கல்லாய் உறைந்துபோயிருந்தன அவன் கண்கள் யசோதரா இறந்துவிட்டதாக யாரோ சொன்னார்கள் மனம் நோக்கி வேர்விட்டிருந்தது அவனது பிரக்ஞை தலைமை சீடன் பெண்ணொருத்தியோடு ஓடிவிட்டதாக யாரோ சொன்னார்கள் அசைவற்று இருந்தான் மண்ணைக் கிளறியபடி மூச்சுவிட்டுப் போய்க்கொண்டிருந்தன கோடிகோடி எறும்புகள் சவமாய் ஜீவித்திருந்தான் நீ ஞானம் […]