Category: எழுத்து

இன்று எழுதிக்கொண்டிருக்கும் பெண் சிறுகதையாளர்களைக் குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது கமலதேவியின் பெயரை சுனில் கிருஷ்ணன்தான் பரிந்துரைத்தார். அதுவரை நான் கேள்விப்பட்டிராத பெயர். பதாகையில் வெளிவந்திருந்த ‘அலைவு’ கதையை வாசித்தேன். அதைத் தொடர்ந்து ‘ஜீவனம்’. அந்த இரண்டு கதைகளும் உடனடியாக வசீகரிக்கவில்லை. ஆனால், கிராமம் சார்ந்த சில நுட்பங்களும் இயல்பான அனுபவத்திலிருந்து வெளிப்படும் சொல்முறையும் கவனத்தைக் கவரும் வகையில் அமைந்திருந்தன.  கதை என்பதே ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்வதுதான். நடந்தது நடந்தபடியோ அல்லது கூட்டிக் குறைத்தோ அது விவரிக்கப்படும். சிறுகதையின் பொதுவான, […]

உள்ளாடை நனைந்ததில் திக்கென்றிருந்தது. இப்படித்தான் அடிக்கடி நனைந்துபோகும். தெரிந்ததுதான். இருந்தும் மனசு அவசர அவசரமாய் கணக்கு போட்டுப் பார்த்தது. இருபத்தியிரண்டு நாட்களாகியிருந்தன. இருபத்தியிரண்டில் வருவதற்கு வாய்ப்பேயில்லை. இருபத்தைந்திலிருந்து எதிர்பார்க்கலாம். இருபத்தியெட்டிற்குள் கட்டாயம் வந்துவிடும். நிறம் மாறியிருந்தால் பிரச்சினையில்லை. சிவப்பு அச்சம் தரும் நிறம். வெள்ளை சமாதானம். மனதைச் சமப்படுத்தும். இருந்தும் அதுவும் கசகசப்புதான். வடித்த கஞ்சி போல, சில சமயம் பாலேடு போல… நடக்க நடக்க உடலோடு உராயும் உள்ளாடையின் கொழகொழப்பு எதிராளியின் புருவங்களை உயர்த்த வைக்கும். முகத்தின் சுருக்கங்கள் அவர்களுக்குக் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும். ஒரு கப் நீரூற்றிக்கொண்டால் தேவலாமென்றிருந்தது. அடித்து ஊற்றிக்கொள்ள வேண்டும். […]

ஜெ.பிரான்சிஸ் கிருபாவின் கன்னி தமிழின் ஆகச்சிறந்த நாவல்களுள் ஒன்று. இது பல எழுத்தாளர்களும் வாசகர்களும் ஏற்கெனவே ஏற்றுக்கொண்ட விஷயம்தான். பல்வேறு நேர்காணல்களில் கன்னி நாவல் தனது சொந்த அனுபவம் என்றே கிருபா குறிப்பிட்டுள்ளார். அவரது இயற்பெயர் பிரான்சிஸ். கிருபா என்பது அவர் பம்பாயில் இருந்தபோது நெருங்கிய நண்பனாக இருந்தவரது பெயர். அவர் சிறுவயதிலேயே இறந்துவிட்டதாகவும் அவர் நினைவாக இந்தப் பெயரைப் பின்னொட்டாக வைத்துக்கொண்டதாகவும் கூறியுள்ளார். ஏற்கெனவே முகநூலில் முதன்முதலாகக் கன்னி நாவல் வாசித்தபோது ஏற்பட்ட பரவசத்தில் ஒரு […]

கொல்லிப் பாவை காமம் என்பது ஆதியெனில் அது  அகந்தையோ? கன்மமோ? மாயையோ? பதிமை அறியாப் பசுவோ? பசுவில் கனக்கும் பாழோ? அழிபசியோ? ஆனா நோயோ? இரக்கம் மறந்த  மூர்க்கமோ? மிச்சம் நிற்கும்  அச்சமோ? ஒளிக்கும் முந்தைய  குருடோ? இருளின் நித்திய  விரிவோ? காமம் என்பது ஆதியெனில் உதற முடியாத ஊழோ? உள் சுரக்கும் நஞ்சோ? உட்செறிந்த தீங்கோ? ஆதியில் வந்தது காமமெனில் நான் அற்பன் ஆனதில் பிழையுளதோ? * அங்கதம் பொறாமையுறும் முகத்தில்தான்  என்னவொரு பிரகாசம்! என்னவொரு […]

1. உள்ளே / பகல் : பண்ணை நிலத்தில் இருக்கும் குதிரைவித்தைப் பள்ளி : அண்மை ஷாட்களின் மாண்டேஜ்கள்.  ஒருவன் வித்தைக் குதிரையை ஓட்டுகிறான். நம்மால் அவனது முகத்தைக் காண முடியவில்லை. அவனது சப்பாத்துகள், தார்க்குச்சி, சாட்டை, விரைத்த கடிவாளம், நுரைதோன்றும் குதிரையின் வாய், அவ்விலங்கினை முன்னகர்த்தும் இயக்கம் ஆகியவற்றை மட்டுமே காண முடிகிறது. செவியில் குளம்படிகளின் மெல்லிய சப்தமும் வேகமாக உச்சரிக்கப்படும் குதிரையோட்டியின் ஆணைகளும் நம் செவியில் விழுகின்றன. அதன் பின்னர் நாம் ஒரு மென்குரலைக் […]

சில உருவச்சித்திரங்களில் (portrait) கண்கள் பார்வையாளரை நேருக்குநேர் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போலத் தோன்றும். அவர் ஓவியத்திற்கு நேராக இருந்தாலும், வலது அல்லது இடமாக நகர்ந்தாலும்கூட அவ்வாறே தெரியும். கிறிஸ்துவின் பல சித்திரங்களில் அவருடைய நோக்கு பார்வையாளர் எந்த இடத்திலிருந்தாலும் அவரைத் தொடுவது போலவும், எங்கு நகர்ந்தாலும் உடனே அவரைப் பின்தொடர்வது போலவும் தோன்றும். இதற்கு நல்ல உதாரணமாக குவெண்டின் மாட்ஸிஸ் (Quentin Matsys) வரைந்து ஆண்ட்வெர்ப் (Antwerp) நகரில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் கிறிஸ்துவின் முகத்தைக் (Christus Salvador Mundi) குறிப்பிடலாம். […]

மூத்திரத் திசை மெதுவாக நடந்துசெல்லும்எண்பதுகளின் தொடக்கத்தில் இருக்கும்முதிய ஜோடி கிழவருக்கு அவசரம்தன் மனைவியிடம் சொல்லிவிட்டுசாலையோரம் சென்றுநின்றபடியேஒன்றுக்கிருக்க ஆரம்பிக்கிறார் அவருக்கு முதுகு காட்டிக்கொண்டுநிற்கும் கிழவிக்குவெட்கப் புன்னகை கிழவரின் மூத்திரத்துக்கும்கிழவியின் வெட்கப் புன்னகைக்கும்எதிரெதிர் திசை எனினும்ஈறில்லாத் தொலைவில்ஒன்றையொன்று சந்தித்துக்கொள்ளும் அது மறுபடியும் ஒருநிழற்சாலையாகத்தான் இருக்கும். * முதியவளின் மூத்திரம் வெட்கமறியாது கண்ணகிச் சிலைக்குஎதிர்ப்புற நடைபாதைஓரத்தில் தடுப்புக் கம்பியைப்பிடித்துக்கொண்டுஅந்த முதிய பெண்மணி புடவையிலும்கைப்பையிலும்சற்றுப் பணக்காரத் தோற்றம் புடவைக்குக் கீழேநடைபாதையில்சாலையை நோக்கிக்கோடுபோட்டுச் செல்லும்மூத்திரம் முதியவளின் மூத்திரத்துக்கெதிராய்ப்பூட்டு போட்டுக்கொண்டஒரு நகரத்தின் மேனியில்மெல்லப் படரவிடுகிறாள்அந்தப் பெண்மணி […]

மகாத்மா காந்தி: இருபதாம் நூற்றாண்டின் தீர்க்கதரிசி (1940), ஏ.கே.செட்டியார் பல நாட்களாகத் தேடிக்கொண்டிருந்த ஆவணப்படம். காந்திய இலக்கியச் சங்கத்தால் தற்போது வெளியிடப்பட்டு குறுந்தகடு வடிவில் விற்பனையில் உள்ளது. கிட்டத்தட்ட நூறு ஒளிப்பதிவாளர்களால் பல்வேறு சமயங்களில் வெவ்வேறு நாடுகளில் படமாக்கப்பட்ட காந்தியின் வாழ்வை நமது வரலாற்று அக்கறையின்மையினால் பாதுகாக்க மறந்து தொலைத்துவிட்டோம். எஞ்சியதை கண்டடைந்து மீட்கப்பட்டதைத் தொகுத்து காட்சிப் பிரதியை மேம்படுத்தி இருக்கிறார்கள். காந்தி குறித்து ஏராளமாக வாசித்திருந்தாலும் அவரை மையமாகவோ துணைக் கதாபாத்திரமாகவோ கொண்டு எடுக்கப்பட்ட படங்களை […]

பைன் மரங்களினூடாகக் காற்று ஊளையிட்டுக் கடந்தது. சுழன்று சீழ்க்கையடித்தது. இன்னும் விடியவில்லை. எங்கோ அடிவானில் சன்னமாய் வெள்ளிக் கீற்றுபோல சிறு வெளிச்சம். மரவீட்டின் கூரையில் என்னவோ விழுகிறது. சரசரவென உருள்கிறது. பைன் மரக்காட்டின் நடுவே ஊன்றிய கால்களின் மேலே கட்டப்பட்ட மரவீடு. காட்டின் ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் இந்த வீடும் அசைந்து சத்தம் எழுப்புகிறது. சாத்தியிருக்கும் ஜன்னல் கதவு கிறீச்சிட்டு அசைகிறது. அதைக் கட்டியிருக்கும் சணல் கயிறு தளர்ந்திருக்க வேண்டும். கனத்த போர்வையை விலக்க மனமில்லாமல் புரண்டான் சசிதரன்.  […]

ஒரு கிழவியின் பழைய கண்ணாடியின் ஒடிந்த காலை மாட்டிக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கும் போது ஓர் ஆள் வந்து நின்ற மாதிரி இருந்தது. பக்கத்து வீட்டுப் பையன். ”ஆச்சி உடனே வரச் சொல்லிச்சி.” நாதன் நிமிர்ந்து, “ஏம்லே.. என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டான். பையன், “தெரியலை, உடனே வரணுமாம்” என்றான். நாதன், “கிழவி, போட்டுப் பாரு… பார்ப்போம்” என்று கண்ணாடியைக் கொடுத்தான். அவள் அதைப் போட்டுக்கொண்டு “ஆங்” என்று முகம் மலர்ந்தாள். “எவ்வளவு கொடுக்கணும் ராசா?” “இருக்கிறதை கொடு.” அவள் […]

முட்டைகள் மோதிக்கொள்வதைப் போன்ற வழுவழுப்பான ஒலியைத் தொடர்ந்து, மேஜையின் விரிந்த பச்சையின் மீது நிறம் நிறமான நாய்க்குட்டிகளைப் போல பில்லியர்ட்ஸ் பந்துகள் ஓடிவருகின்ற சித்திரத்தை மனதிற்குள்ளேயே உணர்ந்தேன். கண்களைத் திறக்க விரும்பாத ஆழத்திற்குள் ஞாபகம் நின்றிருந்தது. நீருக்குள் மூழ்கிக்கொண்டிருப்பவனது உயர்த்திய ஒரு கையைப் போல, நிகழ்காலத்தில் அதன் அசிங்கமான கூச்சல்களுக்கு மத்தியில் ஒட்டிக்கொண்டுள்ள ஒரு துளி பிரக்ஞை, பதற்றத்தையும் தலைவலியையும் தீவிரப்படுத்தியது. நாற்காலியின் பின்னே தலையைத் தொங்கவிட்டு உடலை நன்றாக நீட்டிக்கொண்டேன். பின்னந்தலையில் ஸ்டிக்கின் நுனி இடித்ததைத் […]

”மஞ்சள் நூறு, கல்ல பருப்பு ஒன்னு, பயத்தம்பருப்பு ஒன்னு, பொன்னி அரிசி பத்து.” “எனக்கு ரெண்டு லிட்டர் கடலெண்ணெய்.” “அண்ணே கொழந்தைய வுட்டுட்டு வந்திருக்கேன், இந்த மூனு ஜாமான மட்டும் போட்டு அனுப்பி வுடுங்களேன்.” ’அச்சுவெல்லத்தோட சேர்த்து பத்தொம்போது பொருளு.. காசு வாங்கியாச்சா?” “வெள்ளை மொச்சை மேல் அடுக்குல இருக்கு பாரு.” “மொத்தம் நானூத்தி பதிமூன்ரூவா…” மூன்று நாட்களில் பொங்கல் என்பதால் கடைவாசலில் வைத்திருக்கும் உப்புமூட்டை இரண்டு முறை கீழே சரியும் அளவிற்குக் கூட்டம் நெருக்கியடித்தது. கடைக்குள்ளே […]