Category: எழுத்து

எழுத்து

தாயுமானவள் – சு. வேணுகோபால்

சு. வேணுகோபால் · 24.01.20

இரண்டு மூன்று நாட்களாகவே பறவைகளின் இரைச்சல் விடியற்காலையில் அதிகம் தான். காகங்களும் மைனாக்களும் ஒன்றையொன்று கொத்திச் சண்டை இடுவது போல கத்துகின்றன. இந்த ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு எதிரொலியாக ஓடைக்கு மேலே உள்ள புதரிலிருந்து மயில்கள் மாறி மாறி அகவுகின்றன. விடிகிற போது மயில்கள் அதிகம் அகவாது. ஆனால் இந்தப் பறவைகளின் கூச்சல் எல்லை மீறிப் போய் விட்டது. கரபுரவென அவை கத்துவதால் மயில்களும் என்னவோ ஏதோவென்று வெறிக்கின்றன. சுந்தரம் போர்வையை விலக்கிவிட்டு எழுந்து வேட்டியைச் சரி செய்தான். கதவைத் […]

எழுத்து

ஜே.சி. குமரப்பா: மறக்கப்பட்ட மாமேதை, பசுமைப் பொருளியல் அறிஞர்

பாமயன் · 24.01.20

புத்திய (modern) பொருளியலின் தந்தை என்று அழைப்படும் ஆடம் சுமித் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியலை உலகிற்குப் பரிந்துரைத்தார். அப்போது ஏற்பட்டிருந்த தொழில்புரட்சியும் அதன் பின்னணியில் உருவான முதலீடுகளின் குவியலும் அவரது நெறிமைகளை (principles) பெரிதும் விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டன. அதன் பின்னர் காரல் மார்க்சு கட்டற்றுத் திறந்துவிடப்பட்ட பொருளியல் திரட்சியால் உருவான முதல் (capital), அதன் பெருக்கம், இதனால் ஏற்பட்ட சுரண்டல் இவற்றை கணக்கில் கொண்டு கட்டற்ற பொருளியலை மாற்றியமைக்கும் நெறிமைகளை உருவாக்கினார். ஆடம் சுமித் மறைந்து ஏறத்தாழ 100 […]

எழுத்து

மென்மழை நிச்சயம் பொழியும்: ரே பிராட்பரியின் ‘There Will Come Soft Rains’

எஸ்.கயல் · 24.01.20

ஓய்வறையின் பேசும் கடிகாரம் பாடியது. ‘டிக் டாக்! ஏழு மணி! எழ வேண்டிய நேரம்! ஏழு மணி! எழ வேண்டிய நேரம்!’. யாரும் எழ மாட்டாரோ எனப் பயந்தது போலப் பாடியது. காலையில் வீடு வெறுமையாக இருந்தது. கடிகாரம் தொடர்ந்தது. “காலையுணவு உண்ணும் நேரம். ஏழு ஒன்பது, காலையுணவு உண்ணும் நேரம். ஏழு ஒன்பது” என்று கடிகாரம் திரும்பத் திரும்ப வெறுமையில் ஒலித்தது. சமையலறையில் இருந்த சிற்றுண்டி அடுப்பு உஸ்ஸென சீறலாகப் பெருமூச்சொன்றை எழுப்பி, மிகச் சரியாக […]

எழுத்து

சுயம்

பாலாஜி பிருத்விராஜ் · 24.01.20

“இங்க‌ யாரும் சொல்லிக் கொடுக்காதத செய்ய ஆரம்பிக்கறப்பத் தான் உள்ளுக்குள்ள நாம யாரோ அதா ஆகத் தொடங்குறோம்”. ஒரு கூரிய வாக்கியத்தை அல்லது ஒரு கருத்தை கூறிவிட்டதன் உத்வேகத்தில் கிளாசின் முக்காலளவு திரவத்தை வெங்கடாச்சலம் வாயில் கவிழ்த்துக் கொண்டார். குடிக்கும் போது எப்போதும் வரும் இடம் ஒன்றுண்டு. அங்கு தான் குடி நம்மை தூக்கிக் கொள்ளத் தொடங்குகிறது. அவருக்கு அது பொதுவாக இரண்டாம் ரவுண்டின் தொடக்கத்திலோ அல்லது முடிவிலோ. அந்த இடத்திற்கான முஸ்தீபாகத் தான் முதல் ரவுண்ட் […]

எழுத்து

பாறையுண்டு பசியாறுதல் : கோபயாஷியின் ‘The Human Condition’

கோ.கமலக்கண்ணன் · 24.01.20

1 கொடுங்கோன்மை அரசுக்கென சில எளிய கணக்குகள் உண்டு. அது ஆக்கத்திற்குப் பயன்பட வேண்டிய எந்த ஒரு இன, மொழி, தேசிய உணர்வையும் மடை மாற்றி, போலி எதிரிகளை வடிவமைத்து அழிவுக்கென பயன்படுத்திக் கொள்ளும். அதை எதிர்த்து நிற்கவோ, குறைந்த பட்சம் அதனை விமர்சிக்கவோ செய்பவரை இன்னும் எத்தனையோ நுட்பம் கொண்டு கயவனென முத்திரையிட்டு பாதாளத்திற்குத் தூக்கி வீசிடும். வரலாறும் எவ்வித கருணை உணர்வுமின்றி அத்தகைய மனிதாபிமானிகளை அழித்தொழித்து விடும். ஒரு வேளை போர்ச் சமயமாக இருந்து […]

எழுத்து

தமிழ்ச் சிறுகதை இன்று: நடுவில் இருக்கும் கடல் – சித்துராஜ் பொன்ராஜ் கதைகள்

எம்.கோபாலகிருஷ்ணன் · 24.01.20

சமகால தமிழ்ச் சிறுகதைகளில் நம்பிக்கையளிக்கும் விதத்தில் எழுதி வரும் சிறுகதை எழுத்தாளர்களைப் பற்றிய கட்டுரைத் தொடர் இது. தூயன், சுரேஷ் பிரதீப் ஆகியோரது கதைகளைத் தொடர்ந்து வெளியாகும் மூன்றாம் பகுதி. * உலகெங்கிலும் மனித வாழ்வுக்கென பொதுவான அம்சங்கள் சில உண்டு. அவையல்லாமல் நிலம், மொழி, கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கம் போன்ற எல்லைகளுக்கு ஏற்ப தகவமைத்துக் கொள்ளும் பொருட்டு உருவாகும் தனித்துவமான சில அம்சங்களே அயல்நில வாழ்வை உற்று நோக்கச் செய்கின்றன. அவ்வாறான தனித்துவமான குணாம்சங்களை சுட்டிக் காட்டுபவையே […]

எழுத்து

ரூஹ் : வரலாறும் நாவலின் நிகழ்காலமும் அல்லது அதிர்ச்சி மதிப்பீடுகளும் புரட்சி பிம்பங்களும்

தர்மு பிரசாத் · 24.01.20

தமிழின் நவீனத்துவத்தை மீறி வந்த நாவல்களில் கட்டற்ற போக்கும் மொழிப் பிரவாகமும் இருந்தன. வரலாறும் நிகழ்காலமும் கதைச் சரட்டினால் இணைக்கப்பட்டு படைப்பூக்கத்துடன் விவாதிக்கப்பட்டன. நாவல்கள் கடலில் கரைந்தழியும் ஆற்று நீராக இல்லாது வரலாற்றுள் மிதக்கும் எண்ணைக் கழிவுகளாக இருக்கும்படி புனையப்பட்டன. அதனால் நவீனத்துவத்தைப் பீடித்திருந்த ‘அன்றாடத்தின்’ சோம்பல் நிகழ்வுகளை வரலாற்றின் விரிவுடன் நாவல்களில் கையாள வேண்டியிருந்தது. உத்தி என்றில்லாமல் நிகழ்காலத்திற்கு வரலாற்றின் ஒரு தொடர்ச்சியையும், விவாத நோக்கையும் படைப்பூக்கத்துடன் இணைக்கும் நாவல்களில் ஆழமும், உள்விரிவும் கூடி வருகின்றது. […]

எழுத்து

கரைமணலும் அலைநுரையும் – கலீல் ஜிப்ரான் – தமிழில் : வெ. ஜீவானந்தம்

கோகுல் பிரசாத் · 24.01.20

நினைவு ஒரு சந்திப்பு மறதி ஒரு விடுதலை * சூரியன் அலைவது நாட்களாய் ஆனது நாட்களை அளக்க கடிகாரம் வந்தது ஓடும் வாழ்வில் மீண்டும் நாம் அதே நாளில் – அதே இடத்தில் சந்தித்தல் இயலுமோ? * வாழ்வின் நீதியில் நான் நம்பிக்கை இழக்கவில்லை. மென்துகில் மஞ்சத்தில் துயில்பவன் கனவும் கட்டாந்தரையில் கைவைத்துக் கிடந்தவன் கனவும் ஒன்றுபோலவே அழகானதாகவே இருக்கிறது. * மனிதனின் கற்பனைக்கும் அவனது சாதனைக்குமிடையே ஓர் இடைவெளி உண்டு. அவனது வேட்கையே அதை நிறைவு […]

எழுத்து

தபசி கவிதைகள்

தபசி · 24.01.20

சிறுபிள்ளை விளையாட்டு மரம் ஏறும் விளையாட்டு எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் ‘கீழே இறங்கி வாடா’ என்பாள் அக்கா நான் கேட்க மாட்டேன் அப்பா, அம்மாவிடம் சொல்லிவிடுவேன் என மிரட்டுவாள் நானோ கிளை மேல் உட்கார்ந்து கொண்டு பழிப்பு காட்டுவேன். கல் எடுத்து விட்டெறிவாள் சாதுர்யமாக தப்பித்துக் கொள்வேன் ஆத்திரம் தாளாமல் பூமியை உதைப்பாள் அழுவாள் கெஞ்சுவாள் நானும் கீழே இறங்குவது போல் இறங்கி திரும்பவும் மேலே ஏறிக் கொள்வேன் மிகவும் சுவாரசியமான விளையாட்டு அது கடைசி வரை […]

எழுத்து

காலமேடையில் சப்தமிடும் சொற்கள் – நெற்கொழு தாசன்

கோகுல் பிரசாத் · 24.01.20

பெருந்தேவியின் “பெண் மனசு ஆழம் என 99.99 சதவீத ஆண்கள் கருதுகிறார்கள்” கவிதைத் தொகுப்பை முன்வைத்து. சமூகத்தின் அசைவுகளுக்கிடையில் உந்தப்படும் மனிதன் அந்தப் பாடுகளை எழுதிவிடுதல் என்பது இன்று நேற்றல்ல, காலங்காலமாக தொடரும் ஒரு நிகழ்வு தான். மனித வாழ்வின் போக்குகளை மாற்றியமைத்த ஒவ்வொரு சம்பவங்களின் முன்னும் பின்னுமாக புதிய ஒழுங்குகளும் ஒழுங்கமைவின்மைகளும் நிகழ்ந்தேறியிருந்தன. அதையே இலக்கியங்களும் பிரதிபலித்தன. அவற்றில் சில கலையாகின. சில பிரச்சாரங்களாயின. இன்னும் சில தங்களுக்கான இடங்களைக் கோரி கூவி அழைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. நவீனத்தின் பின்னான ஊடுபாய்ச்சலில் […]

எழுத்து

அழைப்பு – சு. வேணுகோபால்

சு. வேணுகோபால் · 27.12.19

ஐந்து வருடங்களில் ஏழு வீடு மாறிய பின்தான் சொந்தமாக வீடு வாங்கியே தீர வேண்டும் என்று நடத்திக்காட்டி விட்டாள் செண்பகம். எஞ்சினியர்கள் கட்டிக் கட்டி விற்கும் வீடுகளில் ஒன்று தான் இது. செண்பகமும் குடியிருக்கும் வீட்டில் அது குறை இது குறை என்று கசப்பை வளர்த்துத் தான் வெளியேறுவாள். சாத்தூருக்கும் கோவைக்கும் ஏழுமணி நேரப் பயணம். வர ஒரு நாள். போக ஒரு நாள். புதுமனை புகுவிழாவிற்கு ஐந்து நாட்கள் விடுமுறை எடுக்க வேண்டியதாகி விட்டது. புது […]